il manifesto (γαλλικά, 23/8)
Μια φωτογραφία που δημοσιεύθηκε στους Νιου Γιορκ Τάιμς διηγείται — χωρίς να έχει ανάγκη από πολλά λόγια — τι συμβαίνει στη Λιβύη. Η φωτογραφία δείχνει τρεις νεαρούς αντάρτες να κοιτάζουν με περιέργεια το απανθρακωμένο σώμα ενός στρατιώτη των κυβερνητικών δυνάμεων, που κείτεται δίπλα στα απομεινάρια ενός καμένου οχήματος. Οι νεαροί είναι αυτόπτες μάρτυρες τού θανάτου του, ο οποίος προκλήθηκε από επιδρομή τού ΝΑΤΟ. Εδώ και πέντε τουλάχιστον μήνες, σύμφωνα με ανακοινωθέν τού Διακλαδικού Στρατηγείου των συμμαχικών δυνάμεων στη Νάπολη, το ΝΑΤΟ πραγματοποίησε πάνω από είκοσι χιλιάδες αεροπορικές επιδρομές, εκ των οποίων οχτώ χιλιάδες ήταν επιθέσεις με πυραύλους και βόμβες. Οι ενέργειες αυτές, όπως δηλώνουν ανώτατα στελέχη τού ΝΑΤΟ και τής αμερικανικής κυβέρνησης στους Νιου Γιορκ Τάιμς, συνέβαλαν αποφασιστικά στο «να σφίξει ο κλοιός γύρω από την Τρίπολη». [Πράγματι, χωρίς τη συνεχή πίεση σε βάρος συγκεκριμένων στόχων, χωρίς την ανάπτυξη ευέλικτων δυνάμεων, χωρίς τις φάλαγγες φορτηγών αυτοκινήτων άγνωστης προέλευσης, οι αντάρτες τής Βεγγάζης δεν θα μπορούσαν ποτέ να φτάσουν στην Τριπολίτιδα].
Οι χειρουργικές επιθέσεις κατέστρεψαν σταδιακά τις υποδομές τής Λιβύης, καθιστώντας σχεδόν αδύνατο τον κεντρικό έλεγχο και τον ανεφοδιασμό των κυβερνητικών δυνάμεων. Στα μαχητικά-βομβαρδιστικά αεροσκάφη με τις καθοδηγούμενες από λέιζερ βόμβες τού ενός τόνου, των οποίων οι διατρητικές κεφαλές από απεμπλουτισμένο ουράνιο και βολφράμιο μπορούν να καταστρέψουν κτίρια από μπετόν αρμέ, ήρθαν να προστεθούν και τα ελικόπτερα μάχης, που είναι εξοπλισμένα με τα πλέον σύγχρονα οπλικά συστήματα — όπως για παράδειγμα, τους κατευθυνόμενους πυραύλους Hellfire εμβέλειας οκτώ χιλιομέτρων, που στη Λιβύη εκτοξεύονται και από αμερικανικά μη-επανδρωμένα οπλισμένα αεροσκάφη τύπου Predator/Reaper.
Ο εντοπισμός των στόχων δεν γίνεται μόνο μέσω των αεροπλάνων ραντάρ AWACS, που απογειώνονται από το Τράπανι [στη νοτιοδυτική ακτή τής Σικελίας], ή των Ιταλικών Predators, από την Αμεντόλα [Φότζια στην επαρχία τής Απουλίας] — σκάφη που υπερίπτανται τού λιβυκού εδάφους 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Όπως αναφέρουν αξιωματούχοι τού ΝΑΤΟ στους Νιου Γιορκ Τάιμς, οι στόχοι εντοπίζονται και με τη βοήθεια των ανταρτών. Παρά το γεγονός ότι υστερούν σε κατάρτιση και σε οργάνωση, οι αντάρτες είναι σε θέση «με τη βοήθεια τεχνολογιών που προέρχονται από ορισμένες χώρες τού ΝΑΤΟ» να μεταδίδουν σημαντικές πληροφορίες στην «επιχειρησιακή ομάδα τού ΝΑΤΟ στην Ιταλία, η οποία και επιλέγει τους στόχους που θα πληγούν». Επιπλέον, σύμφωνα πάντα με τους αξιωματούχους, «η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, καθώς επίσης και άλλες χώρες, έχουν ήδη αναπτύξει ειδικές δυνάμεις στο λιβυκό έδαφος». Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, η αποστολή τους περιορίζεται στη εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των ανταρτών, αλλά, στην πραγματικότητα, οι δυνάμεις αυτές έχουν αναλάβει επιχειρησιακά καθήκοντα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, αναδύεται η πραγματική εικόνα τής κατάστασης που επικρατεί στη χώρα. Εάν οι αντάρτες μπόρεσαν να φτάσουν στην Τρίπολη, αυτό δεν οφείλεται στην μαχητική τους ικανότητα, αλλά στο γεγονός ότι τους άνοιξαν το δρόμο τα ελικόπτερα, τα μαχητικά-βομβαρδιστικά και τα μη-επανδρωμένα αεροσκάφη τού ΝΑΤΟ, που, εν προκειμένω, αποφάσισε να εφαρμόσει πολιτική καμένης γης — και μάλιστα κατά κυριολεξία, όπως είναι προφανές από το απανθρακωμένο σώμα τού λίβυου στρατιώτη τής φωτογραφίας. Με άλλα λόγια, δημιουργήθηκε, για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους, η εικόνα μιας ισχυρής αντιστασιακής δύναμης, η οποία θα μπορούσε να αναμετρηθεί επιτυχώς μ’ έναν επαγγελματικό στρατό. Επομένως, χωρίς να παραγνωρίζουμε το βαρύ φόρο αίματος που πληρώνουν οι αντάρτες, οφείλουμε να διαπιστώσουμε ότι δεν είναι αυτοί που κατέλαβαν την Τρίπολη. Απεναντίας, το ΝΑΤΟ, με την τυπική νομιμοποίηση τής απόφασης τού Συμβουλίου Ασφαλείας, επιχειρεί τη διάλυση ενός κυρίαρχου κράτους με πρόσχημα την προστασία των αμάχων πολιτών του. Όπως φαίνεται, στα εκατό χρόνια που πέρασαν από την απόβαση των ιταλικών στρατευμάτων στην Τρίπολη, η τέχνη του αποικιακού πολέμου πραγματοποίησε σημαντικές προόδους.
