Μάο—Δύο Κείμενα τού 1928

Ο Αγώνας στο Τσινγκανγκσάν[1]
(25 Νοεμβρίου 1928) [pdf]
[Άπαντα (Εκλογή), Ι Τόμος (1926-1937)
Μετ. από τα γαλλικά τού Μ.Παναγιωτόπουλου, Εκδ. Μόρφωση, Αθήνα 1955, σελ.72-106]

1. Η δημιουργία στρατιωτικής βάσης στα σύνορα τού Χουνάν και τού Κιανγκσi και η ήττα τού Αυγούστου.
2. Η σημερινή κατάσταση τής επαναστατικής βάσης ερεισμάτων
3. Τα στρατιωτικά προβλήματα (*)
4. Το αγροτικό ζήτημα. Το ζήτημα τής γης στην παραμεθόρια περιοχή (*)
5. Η προδοσία των ενδιαμέσων στρωμάτων κατά τη διάρκεια τής λευκής τρομοκρατίας
6. Η προδοσία των ενδιάμεσων στρωμάτων υπό την επίδραση των υλικών στερήσεων
7. Τα κριτήρια που υιοθετήθηκαν για το μοίρασμα τής γης
8. Το ζήτημα των παραχωρήσεων στους αγρότες-ιδιοκτήτες
9. Το ζήτημα των οργάνων τής εξουσίας (*)
10. Η κατάσταση στις οργανώσεις τού κόμματος
11. Ο χαρακτήρας τής Επανάστασης (*)
12. Η επαναστατική βάση

1. Η δημιουργία στρατιωτικής βάσης στα σύνορα τού Χουνάν και τού Κιανγκσi και η ήττα τού Αυγούστου.

Σήμερα, μονάχα στην Κίνα βλέπει κανένας να υπάρχουν στο εσωτερικό μιας χώρας μια ή περισσότερες περιοχές όπου επικρατεί η κόκκινη εξουσία και οι οποίες είναι περικυκλωμένες απ’ όλες τις πλευρές από περιοχές λευκές. Ο ένας από τους λόγους, όπου, κατά τη γνώμη μας, οφείλεται αυτό, είναι οι έριδες και οι αδιάκοποι πόλεμοι που ξεσπούν στο στρατόπεδο τής μεταπρατικής αστικής τάξης, των Τουχάο και των Λέσεν. Όσον καιρό θα διαρκούν αυτές οι έριδες κι αυτοί οι πόλεμοι, οι επαναστατικές βάσεις που δημιουργήθηκαν απ’ τις στρατιωτικές δυνάμεις των εργατών και των αγροτών θα μπορούν να ζουν και να αναπτύσσονται. Θα χρειαστεί, εξάλλου, να υπάρχουν: 1. Δραστήριες λαϊκές μάζες. 2. Μια ισχυρή οργάνωση τού Κόμματος. 3. Ένας αρκετά δυνατός κόκκινος στρατός. 4. Ένα έδαφος ευνοϊκό για στρατιωτικές επιχειρήσεις. 5. Επαρκή οικονομικά μέσα.

Οι στρατηγικές θέσεις των επαναστατικών βάσεων, αναφορικά με τις κυρίαρχες τάξεις των περιοχών που περιβάλλουν αυτές τις βάσεις, θα ποικίλλουν ανάλογα με το αν θα βρισκόμαστε σε περίοδο προσωρινής σταθεροποίησης τής εξουσίας αυτών των κυριάρχων τάξεων ή σε περίοδο διαίρεσης ανάμεσα σ’ αυτές τις τάξεις.

Σ’ αυτή την περίοδο τής διαίρεσης, όπως είχαμε, π.χ. κατά τη διάρκεια τού πολέμου ανάμεσα στον Λι Τσουνγκ-Γεν και τον Τσαν Σενγκ-τσι στο Χουπέι και στο Χουνάν[2] ή κατά τη διάρκεια τού πολέμου ανάμεσα στον Τσανγκ Φα-Κουέι και τον Λι Τσι-Σεν στο Κουανγκτούνγκ,[3] μπορούμε να θεμελιώσουμε τη στρατηγική μας σε μια ρωμαλεότερη προώθηση. Η επέκταση τής ζώνης των επαναστατικών βάσεων με τη χρησιμοποίηση στρατιωτικών δυνάμεων μπορεί να πραγματοποιηθεί σε μια κλίμακα σχετικά μεγάλη. Σ’ αυτή όμως την περίοδο πρέπει να φροντίσουμε να δημιουργήσουμε, στην κεντρική ζώνη, μια βάση στέρεη, για να μπορέσουμε ν’ αντιμετωπίσουμε μ’ όλες μας τις δυνάμεις τη λευκή τρομοκρατία. Αντίθετα, στις περιόδους τής σχετικής σταθεροποίησης των κυρίαρχων τάξεων, όπως έχει γίνει π.χ. στις νότιες επαρχίες απ’ τον Απρίλιο, πρέπει να βασίσουμε τη στρατηγική μας στη βαθμιαία προώθηση. Στη διάρκεια των στρατιωτικών επιχειρήσεων, σε μια τέτοια περίοδο, πρέπει προπαντός να αποφύγουμε την κατάτμηση των δυνάμεων και τις απερίσκεπτες ενέργειες. Όσο για την τοπική δουλειά (μοίρασμα τής γης, δημιουργία των οργάνων τής εξουσίας, επέκταση των οργανώσεων τού Κόμματος και σχηματισμό τοπικών ενόπλων δυνάμεων), ο πιο μεγάλος κίνδυνος βρίσκεται στην κατάτμηση των δυνάμεων και στο ότι δεν δίνεται προσοχή στο πρόβλημα τής δημιουργίας μιας στέρεης βάσης στην κεντρική κόκκινη περιοχή.

Οι ήττες που υπέστησαν οι μικρές κόκκινες ζώνες προήλθαν απ’ την απουσία ευνοϊκών αντικειμενικών συνθηκών ή οφείλονται σε υποκειμενικά λάθη τακτικής. Η τακτική που χρησιμοποιήθηκε αποδείχτηκε σφαλερή, γιατί δεν καταλάβαμε με σαφήνεια τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στις δυο περιόδους — την περίοδο τής προσωρινής σταθεροποίησης τής εξουσίας των κυρίαρχων τάξεων και την περίοδο τής διαίρεσης ανάμεσα σ’ αυτές τις τάξεις. Μερικοί σύντροφοι, ακόμα και στη διάρκεια τής περιόδου τής προσωρινής σταθεροποίησης τής εξουσίας των κυρίαρχων τάξεων, διατύπωσαν τη γνώμη να διασπείρουμε τις δυνάμεις μας, να επιχειρήσουμε μια τυχοδιωκτική προώθηση ή και ακόμα την οργάνωση τής άμυνας σπουδαίων περιοχών να την αναλάβει μόνον η κόκκινη πολιτοφυλακή, κι όλα αυτά σαν να αγνοούσαν εντελώς πως ο εχθρός, έξω από τους ενόπλους φύλακες των γαιοκτημόνων, είχε συγκεντρώσει τα τακτικά στρατιωτικά του τμήματα για να δώσει ένα μεγάλο χτύπημα. Αναφορικά με την τοπική δουλειά, οι σύντροφοι αυτοί παραμέλησαν απόλυτα το πρόβλημα τής δημιουργίας μιας ισχυρής βάσης στην κεντρική ζώνη και χωρίς καθόλου να υπολογίσουν τις υποκειμενικές δυνατότητες, επεδίωξαν μόνο να επεκτείνουν υπέρμετρα το έδαφός μας. Επικόλλησαν την ταμπέλα των «συντηρητικών» σ’ όλους εκείνους που πρότειναν την προοδευτική ανάπτυξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων και, σχετικά με το πρόγραμμα τής τοπικής δουλειάς, τη δημιουργία στέρεης βάσης στην κεντρική ζώνη, ώστε να αποκτήσουμε μια ακατανίκητη θέση. Αυτές οι εσφαλμένες αντιλήψεις είναι η βασική αιτία τής ήττας τού περασμένου Αυγούστου, στην περιοχή των συνόρων τού Χουνάν-Κιανγκσί και τής ήττας που υπέστη, τον ίδιο καιρό, το 4ο σώμα τού κόκκινου στρατού στο νότιο Χουνάν.

Η δουλειά στη μεθοριακή περιοχή τού Χουνάν-Κιανγκσί άρχισε τον Οκτώβριο τού περασμένου χρόνου. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν πια οργανώσεις τού Κόμματος στις περιφέρειες. Όσο για τις τοπικές ένοπλες δυνάμεις, υπήρχαν μονάχα τα αποσπάσματα τού Γιουάν Ουέν-Τσάι και τού Ουάνγκ-Τσο, εγκαταστημένα κοντά στο Τσινγκ Κανγκσά και διαθέτοντας μόνον 60 τουφέκια το καθένα, που ήτανε κιόλας παλιός οπλισμός. Αντίθετα, σε τέσσερις περιφέρειες, στο Γιουνγκσίν, το Λιανχούα, το Τσαλίνγκ και το Λινγκσιάν, οι Τουχάο και οι Λέσεν είχαν αρπάξει όλον τον οπλισμό των αγροτικών αποσπασμάτων τής αυτοάμυνας. Η επαναστατικότητα των λαϊκών μαζών είχε εξασθενήσει. Αλλά από τον περασμένο Φεβρουάριο, στις περιφέρειες τού Νινγκ-Κανγκ, τού Τσαλί[ν]γκ, τού Σουιτσουάν και τού Γιουνγκσίν, παρακολουθούμε τη δημιουργία περιφερειακής επιτροπής τού κόμματος και στο Λινγκσιάν μιας ειδικής νομαρχιακής επιτροπής. Τέλος στο Λιανχούα, προετοίμαζαν τη δημιουργία κομματικής οργάνωσης και αποκαθιστούσαν την επαφή με την κομματική επιτροπή τής περιφέρειας τού Ουανάν. Σ’ όλες τις περιφέρειες, με εξαίρεση την περιφέρεια τού Λιανγκσάν,[4] είδαμε να εμφανίζονται μικρά τοπικά ένοπλα αποσπάσματα. Στις περιφέρειες τού Νινγκ Κανγκ, τού Τσαλίνγκ, τού Σουιτσουάν και τού Γιουνγκσίν, ιδιαίτερα τις δύο τελευταίες, γίνονταν συχνά ένοπλες ενέργειες ανταρτών, με κάποια επιτυχία, με σκοπό την ανατροπή των Τουχάο και των Λέσεν και την εξέγερση των μαζών. Εκείνη την εποχή, η αγροτική επανάσταση δεν είχε πάρει χαρακτήρα αρκετά βαθύ. Τα όργανα τής εξουσίας τιτλοφορήθηκαν «κυβέρνηση των εργατών, των αγροτών και των φαντάρων». Στο στρατό οργανώθηκαν επιτροπές φαντάρων.[5] Όταν τα στρατιωτικά αποσπάσματα έπρεπε να δρουν απομονωμένα, δημιούργησαν εκστρατευτικές επιτροπές για να τα διοικούν. Το ανώτατο όργανο διοίκησης, στο Κόμμα, ήταν, στη διάρκεια αυτής τής περιόδου, η επιτροπή τού μετώπου (που γραμματέας της ήταν ο Μάο Τσε-Τουνγκ) και είχε διοριστεί απ’ την επαρχιακή επιτροπή τού κόμματος για το Χουνάν την εποχή τής «εξέγερσης τής φθινοπωρινής εσοδείας». Στην αρχή τού Μαρτίου, αυτή η επιτροπή τού μετώπου, αφού το ζήτησε η ειδική κομματική επιτροπή για το νότιο Χουνάν, αναδιοργανώθηκε και έγινε επιτροπή μεραρχίας (με γραμματέα της τον Σο Τινγκ-Ινγκ), κομματικό όργανο που καθοδηγούσε αποκλειστικά τις κομματικές οργανώσεις μέσα στο στρατό και δεν είχε το δικαίωμα να επεμβαίνει στις υποθέσεις των τοπικών οργανώσεων τού κόμματος. Ταυτόχρονα, η ειδική κομματική επιτροπή για το νότιο Χουνάν, δέχτηκε να σταλούν στο νότιο Χουνάν τα στρατιωτικά τμήματα που διοικούσε ο Μάο Τσε-Τουνγκ κι ύστερα απ’ αυτό η περιοχή των συνόρων καταλήφθηκε και κρατήθηκε απ’ τον εχθρό πάνω από ένα μήνα. Στο τέλος τού Μαρτίου, τα στρατεύματά μας νικήθηκαν στο νότιο Χουνάν και τον Απρίλιο τα στρατεύματα τού Τσου Τεχ και τού Μάο Τσε-Τουνγκ, καθώς και τα αγροτικά αποσπάσματα τού νότιου Χουνάν, ξαναγύρισαν στην περιφέρεια τού Νινγκ Κανγκ και χρησιμοποιήθηκαν για να ξαναδημιουργήσουν και να παγιώσουν την επαναστατική βάση στα σύνορα τού Χουνάν και τού Κιανγκσί.

Η δημιουργία, ύστερα απ’ τον Απρίλιο, μιας επαναστατικής βάσης στα σύνορα τού Χουνάν και τού Κιανγκσί έγινε σε περίοδο προσωρινής σταθεροποίησης τής εξουσίας των κυρίαρχων τάξεων στο Νότο. Τα αντιδραστικά τμήματα, που στάλθηκαν απ’ το Χουνάν κι απ’ το Κιανγκσί για να επιδοθούν σε «επιχειρήσεις αντιποίνων» δεν ήταν ποτέ λιγότερα από 8 ή 9 συντάγματα και μερικές φορές έφταναν τον αριθμό 18. Οι ένοπλες δυνάμεις μας όμως, που δεν έφταναν τα 4 συντάγματα, αγωνίστηκαν τέσσερις ολόκληρους μήνες εναντίον τού εχθρού, διευρύνοντας ημέρα με την ημέρα το έδαφος τής επαναστατικής βάσης, ριζώνοντας βαθύτερα την αγροτική επανάσταση, επεκτείνοντας την οργάνωση τής εξουσίας των λαϊκών μαζών και αυξάνοντας τις δυνάμεις τού κόκκινου στρατού και τής κόκκινης πολιτοφυλακής. Όλα αυτά ήταν αποτέλεσμα τής ορθής πολιτικής που εφάρμοζαν οι οργανώσεις τού κόμματος (τοπικές και τού στρατού) στην περιοχή των συνόρων τού Χουνάν-Κιανγκσί.

Η πολιτική τής ειδικής επιτροπής τού κόμματος για την περιοχή των συνόρων (γραμματέας: Μάο Τσε-Τουνγκ) και τής κομματικής επιτροπής για το στρατό (γραμματέας: Τσεν Ι) συνίστατο στα ακόλουθα καθήκοντα: Αποφασιστικός αγώνας εναντίον των εχθρών. Δημιουργία των οργάνων τής εξουσίας στο κεντρικό τμήμα τής οροσειράς τού Λοσιαοσάν. Αγώνας εναντίον των πανικόβλητων. Παγίωση τής αγροτικής επανάστασης στο έδαφος τής επαναστατικής βάσης. Προσφορά στις τοπικές οργανώσεις τού κόμματος βοήθειας απ’ τις κομματικές οργανώσεις τού στρατού για να αποκτήσουν τα μέσα ν’ αναπτυχθούν. Συμμετοχή των τακτικών δυνάμεων στην ανάπτυξη των τοπικών ενόπλων δυνάμεων. Εφαρμογή αμυντικής τακτικής στο Χουνάν, όπου η εξουσία των κυρίαρχων τάξεων είναι σχετικά ισχυρή και επιθετική τακτική στο Κιανγκσί, όπου η εξουσία τους είναι ασθενέστερη. Κατάκτηση, στο μεγαλύτερο βαθμό, τής περιοχής τού Γιουνγκσίν και παγίωση τής βάσης τού Γιουνγκσίν με τις δυνάμεις των μαζών. Προετοιμασία συνθηκών για ένα μακροχρόνιο αγώνα, Συγκέντρωση των τμημάτων τού κόκκινου στρατού για να αποκρουστεί τελεσφόρα, στην κατάλληλη στιγμή, η εχθρική επίθεση. Πάλη εναντίον τής διασποράς των δυνάμενων για να αποφευχθεί η συντριβή απ’ τον εχθρό τού ενός τμήματός μας ύστερα από το άλλο. Εφαρμογή τής τακτικής τής κατά κύματα προώθησης για να διευρυνθεί η βάση των ερεισμάτων μας. Πάλη εναντίον τής τακτικής τής προώθησης με κλειστά τα μάτια. Μονάχα χάρη στην ορθότητα αυτών των τακτικών αρχών, μαζί με τις ευνοϊκές συνθήκες που πρόσφερε η διαμόρφωση τού εδάφους στη μεθοριακή περιοχή και επειδή δεν υπήρχε καθολική ενότητα στις γραμμές τού εχθρού, που είχε αναλάβει επίθεση, ξεκινώντας απ’ το Χουνάν κι απ’ το Κιανγκσί, κατορθώσαμε σε τέσσερις μήνες, απ’ τον Απρίλιο ώς τον Ιούλιο, να κερδίσουμε μια σειρά στρατιωτικές νίκες και να πλατύνουμε την επαναστατική βάση των ερεισμάτων μας, χάρη στις δυνάμεις των λαϊκών μαζών.

Αν και οι δυνάμεις τού εχθρού ήταν κατά πολύ υπέρτερες απ’ τις δικές μας, όχι μονάχα δεν μπόρεσε να εκμηδενίσει αυτή την επαναστατική βάση, αλλά δεν μπόρεσε ακόμα ούτε να την εμποδίσει να επεκταθεί, ώστε η επίδραση αυτής τής βάσης στο Χουνάν και στο Κιανγκσί μεγάλωνε από ημέρα σε ημέρα. Ο μοναδικός λόγος τής ήττας τού Αυγούστου βρίσκεται, στο γεγονός πως ένα μέρος απ’ τους συντρόφους μας δεν κατάλαβε πως είχαμε μπει σε μια περίοδο προσωρινής σταθεροποίησης στο στρατόπεδο των κυρίαρχων τάξεων και εφάρμοσε την πολιτική που ταιριάζει μονάχα στις περιόδους πολιτικού σχίσματος μέσα στο στρατόπεδο των κυρίαρχων δυνάμεων και επιχείρησαν μια επίθεση με κλειστά τα μάτια, με σκορπισμένες δυνάμεις, στο νότιο Χουνάν. Αυτό προκάλεσε την ήττα, τόσο στη συνοριακή περιοχή όσο και στο νότιο Χουνάν. Ο αντιπρόσωπος τής επαρχιακής επιτροπής τού κόμματος στο Χουνάν, Του Σίου-Τινγκ και ο γραμματέας τής ειδικής κομματικής επιτροπής τής παραμεθόριας περιοχής Γιανγκ Κάι-Μινγκ, που διορίστηκαν σ’ αυτή τη θέση απ’ την επαρχιακή επιτροπή τού Χουνάν, επωφελούμενοι απ’ το γεγονός πως ο Μάο Τσε-Τουνγκ, ο Γιουάν Σι-Σιάν κι άλλοι σύντροφοι, που ενεργητικά υποστήριξαν μια άλλη άποψη, βρίσκονταν εκείνη την εποχή, μακριά, στο Γιουνγκσίν, παραμελώντας την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί και μη λαβαίνοντας υπ’ όψει τους την απόφαση τής κοινής συνεδρίασης τής ειδικής επιτροπής τού στρατού και τής επιτροπής τού Γιουνγκσίν (όλες επιτροπές τού Κόμματος που διαφωνούσαν με τη γνώμη τής επαρχιακής επιτροπής τού Χουνάν), δεν θέλησαν ν’ ακούσουν κουβέντα για τίποτε άλλο, εκτός από την κατά γράμμα εφαρμογή τής οδηγίας τής επαρχιακής επιτροπής τού Χουνάν για την επέμβαση στο νότιο Χουνάν. Υποχώρησαν στο πνεύμα που επικρατούσε στο 29ο σύνταγμα[6] τού κόκκινου στρατού, που το συγκροτούσαν αγρότες τής περιφέρειας τού Ιτσάνγκ. Οι αγρότες αυτοί επιθυμούσαν ν’ αποφύγουν τον αγώνα και να ξαναγυρίσουν στις γενέθλιες περιοχές τους. Όλ’ αυτά κατέληξαν σε μια ήττα τόσο στη συνοριακή περιοχή όσο και στο νότιο Χουνάν.

Προηγούμενα κιόλας, στο δεύτερο δεκαήμερο τού Ιουλίου, το 8ο σώμα των εχθρικών στρατευμάτων τού Χουνάν, υπό τη διοίκηση τού Ου-Σανγκ, είχε εισβάλει στην περιφέρεια τού Νινγκ-Κανγκ, και ύστερα προέλασε στην περιφέρεια τού Γιουνγκσίν. Μα επειδή δεν μπόρεσε να δώσει μάχη (τα στρατεύματά μας τότε έκαναν ένα ελιγμό κι απέφυγαν τον εχθρό) και επειδή φοβόταν τον πληθυσμό τής περιοχής μας, υποχώρησε βιαστικά, μέσ’ απ’ το Λιανχούα προς το Τσαλίνγκ. Ταυτόχρονα, οι κύριες δυνάμεις τού κόκκινου στρατού προερχόμενες απ’ το Νινγκ-Κανγκ, έχοντας αναλάβει την επίθεση εναντίον των περιφερειών τού Λινγκσιάνγκ και τού Τσαλίνγκ, άλλαξαν το σχέδιό τους στο Λινγκσιάνγκ και τράβηξαν για το νότιο Χουνάν. Πέντε συντάγματα όμως τού 3ου σώματος των εχθρικών δυνάμεων τού Κιανγκσί, υπό τις διαταγές των στρατηγών Ουάνγκ Τσιούν και Τσεν Χαν-Τινγκ και έξι συντάγματα τού 6ου σώματος, υπό τις διαταγές τού στρατηγού Χου Ουέν-Γέου, άρχισαν συνδυασμένη επίθεση εναντίον τού Γιουνγκσίν. Στο Γιουνγκσίν τότε είχαμε μόνο ένα σύνταγμα. Με την υποστήριξη τού πληθυσμού και χρησιμοποιώντας τις μεθόδους τού ανταρτοπόλεμου, καταφέροντας χτυπήματα απ’ όλες τις πλευρές, κατόρθωσε να καθηλώσει και να συγκρατήσει εικοσιπέντε ημέρες τα έντεκα συντάγματα τού εχθρού σε ακτίνα 30 λι στα προάστια τής πρωτεύουσας τής περιφέρειας τού Γιουνγκσίν. Και μονάχα ύστερα από τη σφοδρή επίθεση τού εχθρού έπεσε το Γιουνγκσίν κι έπειτα το Λιανχούα και το Νινγκ Κανγκ. Τη στιγμή εκείνη παρουσιάστηκαν ξαφνικά διχόνοιες στις γραμμές των εχθρικών στρατευμάτων τού Κιανγκσί. Το 6ο σώμα τού Χου Ουέν-Τέου αποσύρθηκε βιαστικά και άνοιξε μάχη, μπροστά στο Τσανγκσού, με το 3ο σώμα τού Ουάνγκ Τσιούν. Τα άλλα πέντε συντάγματα τού Κιανγκσί συμπτύχθηκαν με την ίδια βιασύνη, στο Γιουνγκσίν.

Αν οι κύριες δυνάμεις μας δεν είχαν ριχτεί πέρα απ’ το Κιανγκσί, στο νότιο Χουνάν, θα κατορθώναμε να συντρίψουμε αυτόν τον εχθρό, να διευρύνουμε την επιφάνεια τής βάσης των ερεισμάτων σε σημείο να περιλάβουν τις περιφέρειες τού Τσιάν, τού Ανφλού και τού Πινγκσιάνγκ και να ξανασυνδέσουμε αυτό το έδαφος με τις περιφέρειες τού Πινγκτσιάνγκ και τού Λιουγιάνγκ. Αλλά οι κύριες δυνάμεις μας απουσίαζαν τότε απ’ αυτές τις περιοχές και το μόνο σύνταγμα που είχε μείνει ήταν τρομερά εξασθενημένο. Να γιατί αποφασίστηκε να αφήσουμε ένα μέρος απ’ τα στρατεύματα μαζί με τα τμήματα τού Γιουάν Ουέν-Τσάι και τού Ουάνγκ Τσο για να υπερασπίσουν το Τσινγκανγκσάν. Όσο για μένα, έπρεπε να κατευθυνθώ με τα στρατεύματά μου στην περιφέρεια τού Κουεϊτούνγκ για να συναντήσω εκεί τις κύριες δυνάμεις μας και να τις ξαναφέρω πίσω. Οι κύριες δυνάμεις μας, τότε, είχαν κιόλας εγκαταλείψει το νότιο Χουνάν με κατεύθυνση το Κουεϊτούνγκ και εκεί ακριβώς συναντήθηκαν τα στρατεύματά μας στις 23 Αυγούστου.

Απ’ τα μέσα τού Ιουλίου, τότε που οι κύριες δυνάμεις τού κόκκινου στρατού μόλις είχαν φθάσει στο Λιγκσιάν, όλοι οι άνδρες τού 29ου συντάγματος, που διακρινόταν για την πολιτική του αστάθεια, άρχισαν να απαιτούν να ξαναγυρίσουν στον τόπο τους, στο μεσημβρινό Χουνάν, και αρνήθηκαν να υπακούσουν. Το 28ο σύνταγμα αντιτάχτηκε σ’ αυτή την κίνηση για το νότιο Χουνάν αλλά, θέλοντας να φτάσει στο νότιο Κιανγκσί, αρνήθηκε κι αυτό να ξαναγυρίσει στο Γιουνγκσίν. Ο Του Σίου-Τσενγκ ενθάρρυνε το ολέθριο πνεύμα που επικρατούσε στο 29ο σύνταγμα. Όσο για την κομματική επιτροπή τού στρατού, δεν μπόρεσε να το εμποδίσει και οι κύριες δυνάμεις τού κόκκινου στρατού άφησαν το Λιανγκσιάν[7] στις 17 Ιουλίου, για να προχωρήσουν στο Τσεντέου. Στις 24 Ιουλίου, μπροστά σ’ αυτήν την πόλη άρχισαν μάχη με τα εχθρικά στρατεύματα τού Φαν Σι-Σενγκ. Η μάχη στην αρχή εξελίχθηκε ευνοϊκά για τις κύριες δυνάμεις μας, αλλά τελικά ηττήθηκαν και αναγκάσθηκαν να υποχωρήσουν. Ύστερ’ απ’ αυτό, το 29ο σύνταγμα τράβηξε, μόνο του, χωρίς να ρωτήσει κανένα, προς την περιοχή τής καταγωγής του, το Ιτσάνγκο. Αποτέλεσμα: ένα τμήμα του εκμηδενίστηκε κοντά στο Λετσάνγκ απ’ τη συμμορία τού Χου Φενγκ-Τσανγκ και το άλλο τμήμα του άρχισε τις άσκοπες περιπλανήσεις του στις περιφέρειες τού Τσιντσέου και τού Ιτσάνγκ. Δεν ξέρω τι έγινε από τότε και ύστερα. Εκείνη την ημέρα μόνο μια εκατοντάδα άνδρες κατόρθωσαν να περιμαζέψουν το Σώμα. Ευτυχώς, το 28ο Σύνταγμα, που αποτελούσε τις κύριες δυνάμεις μας, είχε ελαφριές απώλειες και στις 18 Αυγούστου τα στρατεύματά μας μπήκαν στο Κουεϊτούνγκ. Στις 23 Αυγούστου έγινε η ένωση των κυρίων δυνάμεων με τα τμήματα που προέρχονταν απ’ το Τσινγκανγκσάν. Αποφασίσθηκε να ξαναπάμε σ’ εκείνα τα βουνά, δια τού Τσουνγκ Ι και τού Σανγκγιού. Όταν έφτανε στο Τσουνγκ Ι, ο Γιουάν Τσουνγκ-Τσιουάν, διοικητής τάγματος, μας πρόδωσε, παίρνοντας μαζί του ένα λόχο και μια πυροβολαρχία. Κατορθώσαμε όμως να ξανασμίξουμε και να πάρουμε πάλι μαζί μας αυτές τις μονάδες, αλλά σκοτώθηκε ο Ουάνγκ Ελ-Κο, διοικητής συντάγματος. Στις 30 Αυγούστου τα τμήματα των εχθρικών στρατευμάτων τού Χουνάν και τού Κιανγκσί, επωφελούμενα απ’ το ότι τα στρατεύματά μας δεν είχαν κατορθώσει ακόμα να ξαναγυρίσουν, επιτέθηκαν στο Τσινγκανγκσάν. Η φρουρά μας, ένα τάγμα μόλις, επωφελούμενη απ’ το δύσβατο έδαφος αντιστάθηκε στον εχθρό και τον ανάγκασε να υποχωρήσει, διατηρώντας έτσι αυτή τη βάση.

Η ήττα τού Αυγούστου οφείλεται στους ακόλουθους λόγους: 1. Οι αξιωματικοί και οι μαχητές μιας από τις μονάδες μας είχαν χάσει τη μαχητική τους ικανότητα εξαιτίας τής αστάθειας που επικρατούσε σ’ αυτή και τής επιθυμίας να γυρίσουν στον τόπο τους. Όσο για τους αξιωματικούς και τους μαχητές μιας άλλης μονάδας, δεν έδειξαν αρκετή ενεργητικότητα, γιατί αντιτάχθηκαν στην προώθηση προς το νότιο Χουνάν. 2. Η εξάντληση των στρατιωτών μας ύστερα από μια πορεία υπό κυνικό καύμα, 3. Η απομόνωση των στρατευμάτων μας που είχαν κάνει έτσι μια εξαντλητική πορεία σε εκατοντάδες λι απ’ το Λινγκσιάν και είχαν χάσει την επαφή με τη συνοριακή περιοχή. 4. Η μετατροπή τής επίθεσης σε καθαρή στρατιωτική περιπέτεια, αφού οι λαϊκές μάζες δεν εξεγέρθηκαν στο νότιο Χουνάν. 5. Η έλλειψη πληροφοριών για την κατάσταση τού εχθρού. 6. Η έλλειψη κατανόησης που έδειξαν οι αξιωματικοί και οι στρατιώτες σχετικά με τη σημασία αυτής τής επιχείρησης, έλλειψη κατανόησης που οφείλεται στην πλημμελή εκτέλεση τής προπαρασκευαστικής δουλειάς.

2. Η σημερινή κατάσταση τής επαναστατικής βάσης ερεισμάτων

Από τον περασμένο Απρίλιο η κόκκινη ζώνη απλώθηκε προοδευτικά. Όταν νικήσαμε, στις 23 Ιουνίου, κοντά στο Λουνγκγιουανκέου (στα σύνορα των περιφερειών τού Γιουνγκσίν[γκ][8] και τού Νινγκ-Κανγκ) για τέταρτη φορά, τις εχθρικές δυνάμεις τού Κιανγκσί, άρχισε για τη μεθοριακή μας περιοχή μια περίοδο μεγάλης ανάπτυξης. Η περιοχή των συνόρων συγκέντρωνε τότε τρεις ολόκληρες περιφέρειες, το Νινγκ-Κανγκ, το Γιουνγκσίν και το Λιαχούα, ένα μικρό τμήμα των περιφερειών τού Τσιάν και τού Ανφλού, το βόρειο τμήμα τής περιφέρειας τού Λινγκσιάν.[9] Η διανομή τής γης είχε γίνει από καιρό στο πιο μεγάλο μέρος αυτής τής περιοχής και πραγματοποιήθηκε και στο τμήμα που απόμενε. Δημιουργήθηκαν παντού όργανα τής εξουσίας διαμερισμάτων και καντονιών. Στις περιφέρειες τού Νινγκ-Κανγκ, τού Γιουνγκσίν, τού Λιανχούα και τού Σουιτσουάν,[10] υπήρχαν όργανα τής εξουσίας και σχηματίστηκε μια κυβέρνηση τής παραμεθόριας περιοχής. Σ’ όλα τα χωριά, στα διαμερίσματα και τις περιφέρειες δημιουργήθηκαν εργατικά και αγροτικά επαναστατικά αποσπάσματα και στα διαμερίσματα και τις περιφέρειες, επιπλέον, τμήματα τής κόκκινης πολιτοφυλακής. Τον Ιούλιο, οι εχθρικές δυνάμεις τού Κιανγκσί άρχισαν την επίθεσή τους και τον Αύγουστο οι ενωμένες δυνάμεις τού Χουνάν και τού Κιανγκσί επιτέθηκαν στο Τσινγκανγκσάν. Τα περιφερειακά κέντρα και οι κάμποι όλων των περιφερειών τής περιοχής των συνόρων κυριεύτηκαν εντελώς απ’ τον εχθρό. Τα αποσπάσματα για τη διατήρηση τής τάξης και οι ένοπλοι φρουροί των γαιοκτημόνων, που αποτελούσαν τα βοηθητικά τμήματα τού εχθρού, λυμαίνονταν ασύδοτα τον τόπο.

Στις πόλεις και στα χωριά βασίλευε η λευκή τρομοκρατία. Το μεγαλύτερο μέρος των κομματικών οργανώσεων και των κυβερνητικών οργανισμών διαλύθηκαν. Οι πλούσιοι αγρότες και τα αριβιστικά στοιχεία που είχαν διεισδύσει στο Κόμμα πέρασαν, το ένα ύστερα απ’ το άλλο, στον εχθρό. Μονάχα ύστερα από την μάχη τής 30 Αυγούστου στο Τσινγκανγκσάν οι εχθρικές δυνάμεις τού Χουνάν άρχισαν να υποχωρούν στο Λινγκσιάν, αλλά τα στρατεύματα τού Κιανγκσί εξακολούθησαν να κρατούν τα περιφερειακά κέντρα και τα περισσότερα χωριά. Μα ο εχθρός δεν κατόρθωσε ποτέ να καταλάβει τις ορεινές περιοχές και κρατήσαμε τα βορινά και τα δυτικά διαμερίσματα τής περιφέρειας τού Νινγκ-Κανγκ, το διαμέρισμα τού Τιανλούνγκ στο βόρειο μέρος, το διαμέρισμα τού Σιαοσιτσιάνγκ στα δυτικά, το διαμέρισμα Ουαννιανσάν στα νότια τής περιφέρειας τού Γιουνγκσίν, το διαμέρισμα τού Σανγκσίν στην περιφέρεια τού Λιανχούα, το διαμέρισμα τού Τσινγκανγκσάν στην περιφέρεια τού Σουιτσουάν, και τα διαμερίσματα τού Τσινγκσικάνγκ και τού Ταϊγιουάν στην περιφέρεια Λινγκσιάν. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, ένα μονάχα σύνταγμα τού κόκκινου στρατού δρώντας μαζί με τα τμήματα τής κόκκινης πολιτοφυλακής τής περιφέρειας, έδωσε δεκάδες ολόκληρες μάχες με τον εχθρό και τελικά συμπτύχθηκε στα βουνά αφήνοντας όχι παραπάνω από 30 τουφέκια.

Όταν οι δυνάμεις μας ξαναγύρισαν στο Τσινγκανγκσάν μέσ’ απ’ τις περιφέρειες τού Τσουνγκ Ι και τού Σανγκγιού, η 7η ανεξάρτητη μεραρχία τού Λιού Σι-Ι, που βρισκόταν στο Νότιο Νιανγκσί, μας καταδίωξε ώς το Σουιτσουάν.[11] Στις 13 Σεπτεμβρίου, αφού νικήσαμε τον Λιού Σι-Ι και κυριεύσαμε πολλές εκατοντάδες τουφέκια, τα στρατεύματά μας κατέλαβαν το Σουιτσουάν και, στις 26 Σεπτεμβρίου, ξαναγύρισαν στο Τσινγκανγκσάν. Την 1 Οκτωβρίου, αφού νικήσαμε στο Νινγκ-Κανγκ την ταξιαρχία τού Τσέου Χουν-Γιουάν, που ανήκε στη μεραρχία τού Σιούνγκ Σι-Χουέι, ξαναπήραμε ολόκληρη την περιφέρεια τού Νινγκ-Κανγκ. Εκείνη τη στιγμή, 126 άνθρωποι τού αποσπάσματος τού Γιάν Τιούνγκ-Σινγκ, που ανήκαν στις εχθρικές δυνάμεις τού Χουνάν και είχαν στρατοπεδεύσει στην περιφέρεια τού Κουεϊτούνγκ, πέρασαν στις γραμμές μας. Τους συντάξαμε σ’ ένα ειδικό τάγμα υπό τις διαταγές τού Πι Τσαν Γιούν. Στις 9 Νοεμβρίου, μπροστά απ’ το Νινγκ-Κανγκ και το Λουνγκγιουανκέου, τα στρατεύματά μας έτρεψαν σε φυγή ένα σύνταγμα τής ταξιαρχίας τού Τσέου Χουν-Γιουάν. Την άλλη μέρα καταλάβαμε το Γιουνγκσίν, έπειτα συμπτυχθήκαμε πάλι στο Νινγκ-Κανγκ. Τώρα, η περιοχή μας αποτελεί ένα έδαφος συμπαγές, που απλώνεται σε μια μικρή λωρίδα απ’ τον Νότο ως τον Βορρά[12] και περιλαμβάνει ολόκληρη την περιφέρεια τού Νινγκ-Κανγκ και ένα μέρος από τις περιφέρειες τού Σουιτσουάν, τού Λινγκσιάν και τού Γιουνγκσίν. Είναι ακόμα στα χέρια μας το διαμέρισμα τού Σιανγκσί (περιφέρεια τού Λιανχούα) και τα διαμερίσματα τού Τιανλούνγκ και τού Ουαννιανσάν (περιφέρεια τού Γιουνγκσίν), αν και τα τελευταία αυτά δεν συνδέονται επαρκώς με το κύριος έδαφος. Ο εχθρός ετοιμάζεται να εκμηδενίσει τη βάση μας με τη στρατιωτική επίθεση και τον οικονομικό αποκλεισμό. Όσο για μας, ετοιμαζόμαστε να συντρίψουμε την επίθεσή του.

3. Τα στρατιωτικά προβλήματα

Ο αγώνας στην περιοχή των συνόρων πήρε μορφή καθαρά στρατιωτική, τόσο που το Κόμμα και οι μάζες χρειάστηκε να στρατιωτικοποιηθούν. Το βασικό πρόβλημα τής καθημερινής μας ζωής είναι το πώς θα απωθήσουμε τον εχθρό, πώς θα τον χτυπήσουμε. Η δημιουργία και η διατήρηση μιας στρατιωτικής βάσης απαιτεί ένοπλες δυνάμεις. Εκεί που δεν υπάρχουν ένοπλες δυνάμεις ή όταν ο αριθμός τους είναι ανεπαρκής, εκεί που στον αγώνα εναντίον τού εχθρού εφαρμόζεται λαθεμένη τακτική, ο εχθρός κυριεύει αμέσως το έδαφος. Αυτή η πάλη γίνεται πιο σκληρή ημέρα με την ημέρα κι έχουμε να λύσουμε προβλήματα εξαιρετικά πολύπλοκα και δύσκολα.

Ο κόκκινος στρατός τής παραμεθόριας περιοχής αποτελείται: 1. Πρώτα-πρώτα από τα παλιά τμήματα τού Ε Τινγκ και τού Χο Λουνγκ, που ήρθαν απ’ Τσαοτσέου και το Σουατέου.[13] 2. Απ’ το παλιό σύνταγμα ασφάλειας τής εθνικής κυβέρνησης τού Ουτσάνγκ.[14] 3. Από αγρότες των περιφερειών τού Πινγκτσιάνγκ και τού Λιουγιάνγκ.[15] 4. Από αγρότες τού νότιου Χουνάν[16] και από εργάτες τού Σουεϊκέου-Ουσάν.[17] 5. Από φαντάρους αιχμαλώτους που ανήκαν στις μονάδες των στρατηγών Σουέι Κοσιάνγκ, Τα Σενγκ-Τσι, Πάι Τσουνγκ-Σι, Τσου Πέι-Τεχ, Ου Σανγκ, Σιού Σι-Λουέι. 6. Από αγρότες που προέρχονταν από διάφορες περιφέρειες τής παραμεθόριας περιοχής. Ύστερα όμως από μάχες που διήρκεσαν πάνω από ένα χρόνο, δεν έμεινε ούτε το ένα τρίτο τής αρχικής τους δύναμης από τα παλιά αποσπάσματα τού Ε Τινγκ και τού Χο Λουνγκ, από το σύνταγμα ασφάλειας και από τα αγροτικά αποσπάσματα των περιφερειών Πινγκτσιάνγκ και Λιουγιάνγκ. Οι απώλειες σε σκοτωμένους και τραυματίες των αγροτών που ήλθαν από τα νότια τού Χουνάν είναι επίσης μεγάλες. Να γιατί, αν και οι τέσσερις πρώτες κατηγορίες εξακολουθούν να αποτελούν τον σκελετό τού 4ου σώματος τού κόκκινου στρατού, υπολείπονται αριθμητικά απ’ τις δυο τελευταίες κατηγορίες. Την πλειοψηφία σ’ αυτές την αποτελούν παλιοί στρατιώτες τού εχθρού που αιχμαλωτίστηκαν. Αν δεν είχαμε αυτές τις ενισχύσεις, θα αντιμετωπίζαμε με εξαιρετική οξύτητα το πρόβλημα των δυνάμεων. Δεν υπάρχει όμως ισορροπία ανάμεσα στην αύξηση τού αριθμού των στρατιωτών και στην αύξηση τού αριθμού των τουφεκιών. Οι απώλειες σε τουφέκια είναι σχετικά πιο μικρές ενώ οι δυνάμεις μας σε άνδρες ελαττώθηκαν σημαντικά: σκοτωμένοι, τραυματίες, άρρωστοι και λιποτάκτες. Ελπίζουμε σοβαρά πως η επαρχιακή επιτροπή τού Χουνάν θα εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της αναφορικά με την αποστολή εργατών απ’ το Ανγιουάν.[18]

Ο κόκκινος στρατός αποτελείται από εργάτες και αγρότες και από στοιχεία που έχουν ξεπέσει απ’ την τάξη τους. Η παρουσία πολύ μεγάλου αριθμού στοιχείων που έχουν ξεπέσει απ’ την τάξη τους, στον κόκκινο στρατό, αποτελεί, φυσικά, φαινόμενο αρνητικό. Παρ’ όλα αυτά, οι άνθρωποι αυτοί ξέρουν να πολεμούν κι όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε καθημερινές μάχες, βαριές απώλειες σε νεκρούς και τραυματίες, δεν είναι καθόλου άσχημο ότι μπορούμε να βρίσκουμε τέτοιες ενισχύσεις. Η μόνη διέξοδος σε παρόμοια κατάσταση είναι να ενισχύσουμε την πολιτική διαπαιδαγώγηση.

Η πλειοψηφία των στρατιωτών ήρθε από μισθοφορικά στρατεύματα, αλλά μόλις έφτασαν στον κόκκινο στρατό, μεταμορφώθηκαν. Πριν απ’ όλα η κατάργηση τού μισθοφορικού συστήματος στον κόκκινο στρατό, δίνει στους στρατιώτες τού κόκκινου στρατού τη συνείδηση πως δεν πολεμούν γι’ άλλους, αλλά για τους ίδιους τους εαυτούς τους, για τον λαό. Δεν υπάρχει, ώς τα τώρα, κανονική πληρωμή μισθού στον κόκκινο στρατό. Δίνουμε μονάχα μια μερίδα ρύζι, λίγα λεφτά για την καθημερινή τροφή και τα μικροέξοδα. Όλοι οι αξιωματικοί και οι στρατιώτες που κατάγονται από τη μεθοριακή περιοχή, παίρνουν έναν κλήρο γης. Μερικές δυσκολίες αναφύονται προκειμένου να δοθεί κλήρος γης σ’ όσους κατάγονται από άλλες περιοχές.

Χάρη στη δουλειά τής πολιτικής διαπαιδαγώγησης που έγινε οι στρατιώτες τού κόκκινου στρατού έχουν όλοι ταξική συνείδηση: καταλαβαίνουν την ανάγκη τής διανομής τής γης, τής δημιουργίας των οργάνων τής εξουσίας, τού εξοπλισμού των εργατών και των αγροτών. Ξέρουν πως πολεμούν για τους ίδιους τους εαυτούς τους, για τους εργάτες και τους αγρότες. Και γι’ αυτό, παρά την τραχύτητα τού αγώνα, δεν τους ακούς να μουρμουρίζουν. Σε κάθε λόχο, τάγμα και σύνταγμα, υπάρχουν επιτροπές στρατιωτών που εκπροσωπούν τα συμφέροντα των μαχητών και επιτελούν την πολιτική δουλειά στις μονάδες και στον πληθυσμό.

Η πείρα έδειξε πως δεν μπορούσαμε να καταργήσουμε τους επιτρόπους τού Κόμματος,[19] προπαντός στον λόχο, γιατί ακριβώς μέσα στους λόχους δημιουργούνται οι πυρήνες τού Κόμματος και οι επίτροποι τού Κόμματος διαδραματίζουν εκεί έναν ρόλο εξαιρετικά σοβαρό. Αυτοί πρέπει να καθοδηγούν την εργασία τής πολιτικής διαπαιδαγώγησης τής επιτροπής των στρατιωτών, να καθοδηγούν την εργασία στον υπόλοιπο πληθυσμό και, ταυτόχρονα, να αναλαμβάνουν την ευθύνη τού γραμματέα τού πυρήνα. Η πείρα έδειξε πως οι πιο υγιείς λόχοι είναι εκείνοι όπου οι επίτροποι τού Κόμματος είναι οι καλύτεροι. Ο αξιωματικός που διοικεί τον λόχο θα δυσκολευόταν πολύ να εκπληρώσει όλα αυτά τα μεγάλα πολιτικά καθήκοντα. Όσο μάλιστα οι απώλειες ανάμεσα στους κατώτερους βαθμοφόρους είναι πολύ βαριές, μας χρειάζεται συχνά να βάζουμε επικεφαλής των τμημάτων και των λόχων παλιούς στρατιώτες τού εχθρού που αιχμαλωτίστηκαν τελευταία. Μερικοί στρατιώτες που αιχμαλωτίστηκαν τον τελευταίο Φεβρουάριο και Μάρτιο διοικούν κιόλας τάγματα. Από πρώτη άποψη, θα μπορούσε να νομίσει κανείς πως, από τη στιγμή που λεγόμαστε κόκκινος στρατός, θα μπορούσαμε να μην έχουμε επιτρόπους. Αυτό θα ήταν ένα βαρύ λάθος. Στο 28ο σύνταγμα, όταν ήταν στο Νότιο Χουνάν, κατάργησαν τους επιτρόπους τού Κόμματος κι έπειτα τους αντικατέστησαν.

Αν μετονομάσουμε τους επιτρόπους σε καθοδηγητές, θα διακινδυνεύαμε να τους συγχέουμε με τους καθοδηγητές τού Κουόμιντανγκ που οι αιχμάλωτοι στρατιώτες τους μισούν θανάσιμα. Εξάλλου δεν είναι η αλλαγή ονόματος που αλλάζει την ίδια την ουσία ενός συστήματος. Γι’ αυτό αποφασίσαμε να μην τους μετονομάσουμε. Παίρνοντας υπ’ όψει μας το γεγονός πως οι απώλειες σε νεκρούς και τραυματίες ανάμεσα στους επιτρόπους τού Κόμματος είναι βαριές, δημιουργήσαμε σχολεία για την ανάδειξη επιτρόπων.

Περιμένουμε όμως από την Κεντρική Επιτροπή και από τις κομματικές επιτροπές των δύο επαρχιών να μας στείλουν το λιγότερο 30 συντρόφους που να τους διορίσουμε ως επιτρόπους τού Κόμματος.

Ο τακτικός στρατιώτης δεν μπορεί να πολεμήσει αν δεν εκπαιδευτεί επί 6 μήνες ή ένα χρόνο. Αλλά οι στρατιώτες κατατάσσονται στις μονάδες τους σήμερα και θα πρέπει να πολεμήσουν από αύριο, δηλαδή κυριολεκτικά χωρίς την παραμικρή προπαρασκευή. Οι στρατιώτες πολύ ελάχιστα κατέχουν τη στρατιωτική τεχνική. Εκείνο που τους σώζει στις μάχες, είναι η γενναιότητα. Είναι εντελώς απίθανο το να υπολογίζουμε σε μια μακροχρόνια ανάπαυλα για να οργανώσουμε την εκγύμναση των στρατευμάτων μας. Το μόνο λοιπόν που απομένει είναι να αναζητήσουμε τον τρόπο να αποφύγουμε μερικές μάχες, για να βρούμε τον αναγκαίο χρόνο γι’ αυτή την εκγύμναση. Θα το κατορθώσουμε; Είναι πολύ δύσκολο να απαντήσουμε τώρα σ’ αυτό το ερώτημα. Για να προπαρασκευάσουμε τους υπαξιωματικούς μας, δημιουργήσαμε ένα εκπαιδευτικό τμήμα για 150 άνδρες. Σκοπεύουμε να συνεχίσουμε, στο μέλλον, την εκπαίδευση με αυτόν τον τρόπο. Περιμένουμε από την Κεντρική Επιτροπή και από τις κομματικές επιτροπές των δυο επαρχιών να μας στείλουν όσο το δυνατόν περισσότερους αξιωματικούς: διοικητές διμοιριών, λόχων και πιο μεγάλων μονάδων,

Η κομματική επιτροπή τού Χουνάν ζητάει να προσέξουμε τις συνθήκες ζωής των φαντάρων και ζητάει ακόμα το βιοτικό επίπεδό τους να είναι κάπως ανώτερο από το μέσο βιοτικό επίπεδο των εργατών και των αγροτών. Σήμερα όμως βλέπουμε την αντίθετη εικόνα: έξω από τη μερίδα το ρύζι, κάθε άνδρας παίρνει την ημέρα ακριβώς 5 φεν για την καθημερινή τροφή του και, ακόμα, είναι δύσκολο να διατηρήσουμε αυτό το ποσό. Για την καθημερινή τροφοδοσία, μας χρειάζονται συνολικά πάνω από 10.000 γιουάν τον μήνα και αυτό το ποσό το παίρνουμε μονάχα από τους Τουχάο.[20] Όσο για τον εφοδιασμό των πέντε χιλιάδων ανδρών τού στρατού μας σε χειμωνιάτικες στολές, έχουμε φόδρες, αλλά μας λείπει το ύφασμα. Μολονότι άρχισαν τα μεγάλα κρύα, πολλοί στρατιώτες εξακολουθούν να φορούν τη θερινή στολή τους, φορούν όμως δυο στολές, τη μια επάνω από την άλλη. Ευτυχώς που είμαστε συνηθισμένοι στις δυσκολίες και εξάλλου όλος ο κόσμος υποφέρει τις ίδιες στερήσεις. Όλοι, από τον διοικητή τού σώματος στρατού ώς το μάγειρο, εκτός από τη μερίδα το ρύζι, παίρνουν ακριβώς 5 φεν την ημέρα. Αν δίνουμε 20 φεν για τα μικροέξοδα, παίρνουν όλοι 20 φεν, Αν δίνουμε 40, παίρνουν όλοι 40.[21] Να γιατί οι στρατιώτες δεν μεμψιμοιρούν για τίποτε.

Ύστερα από κάθε μάχη έχουμε πληγωμένους. Εξαιτίας τής ανεπάρκειας τής τροφής, τού κρύου και για άλλους λόγους ακόμη, πολλοί αξιωματικοί και στρατιώτες μας αρρωσταίνουν. Το νοσοκομείο τού κόκκινου στρατού είναι εγκατεστημένο στα βουνά. Εκεί περιποιούνται τους ασθενείς σύμφωνα με τους κανόνες τής κινεζικής και τής ευρωπαϊκής ιατρικής, αλλά λείπουν οι γιατροί και φάρμακα. Σήμερα, σ’ αυτό το νοσοκομείο νοσηλεύονται πάνω από 800 άνδρες άρρωστοι και τραυματίες. Η επιτροπή τού κόμματος για το Χουνάν μάς υποσχέθηκε να μας βοηθήσει στέλνοντάς μας φάρμακα, αλλά δεν έκανε ακόμα τίποτα. Ζητάμε πάλι από την Κεντρική Επιτροπή και από τις επιτροπές των δυο επαρχιών να μας στείλουν μερικούς γιατρούς που να ξέρουν την ευρωπαϊκή ιατρική και ορισμένη ποσότητα από ταμπλέτες ιωδίου.

Παρά τις σκληρές υλικές συνθήκες και τις ασταμάτητες μάχες, εξακολουθούμε να κρατάμε καλά, όπως και στο παρελθόν. Αυτό δεν εξηγείται μόνον από τον καθοδηγητικό ρόλο τού Κόμματος, αλλά επίσης και από την εφαρμογή των δημοκρατικών αρχών στο στρατό. Οι αξιωματικοί δεν χτυπούν τους στρατιώτες. Στρατιώτες και αξιωματικοί έχουν την ίδια τροφοδοσία. Οι στρατιώτες έχουν ελευθερία λόγου και ελευθερία τού συνέρχεσθαι. Καταργήθηκαν οι άχρηστες διατυπώσεις. Η οικονομική διαχείριση διεξάγεται κατά πασίδηλο τρόπο. Οι στρατιώτες ασχολούνται οι ίδιοι με τον επισιτισμό τους και βρίσκουν μάλιστα τρόπους να εξοικονομούν λίγα λεφτά από τα 5 φεν που τους δίνουν κάθε μέρα για τα μικροέξοδα, για να καλυτερεύουν το καθημερινό τους συσσίτιο. Αυτή η «οικονομία για το καζάνι» ανεβαίνει, κατά μέσο όρο, στα 60-70 ουέν την ημέρα για κάθε άνδρα. Αυτό αρέσει στους φαντάρους, προπαντός στους καινουργιοφερμένους, πρώην αιχμαλώτους, που βλέπουν ότι ο στρατός τού Κουόμιντανγκ κι ο στρατός μας είναι δύο κόσμοι διαφορετικοί. Αν και βλέπουν πως οι υλικές συνθήκες είναι χειρότερες στον κόκκινο στρατό από τον λευκό στρατό, κοντά μας αισθάνονται πως έχουν απελευθερωθεί ηθικά. Η επίδραση των δημοκρατικών αρχών έχει ως αποτέλεσμα, πως ο στρατιώτης που, χθες, στον εχθρό δεν έδειχνε καμιά γενναιότητα, πολεμάει, σήμερα, ανδρεία, στις γραμμές μας. Ο κόκκινος στρατός είναι ένα πραγματικό καμίνι όπου σφυρηλατούνται οι αιχμάλωτοι και γίνονται νέοι άνθρωποι. Στην Κίνα, η δημοκρατία δεν είναι αναγκαία μονάχα στον λαό, είναι το ίδιο αναγκαία και στον στρατό. Το δημοκρατικό καθεστώς στο στρατό αποτελεί σπουδαίο μέσο για να συντρίψουμε τον μισθοφορικό στρατό των φεουδαρχών.[22] Η οργάνωση τού Κόμματος περιλαμβάνει τώρα τέσσερις κρίκους: Τους πυρήνες λόχων, τις επιτροπές τάγματος, τις επιτροπές συντάγματος και την επιτροπή σώματος στρατού. Υπάρχει ένας πυρήνας σε κάθε λόχο και στις διμοιρίες μια ομάδα τού Κόμματος. Αν ο κόκκινος στρατός, που πρέπει να αγωνίζεται μέσα στις τραχύτερες συνθήκες, παραμένει αήττητος αυτό οφείλεται ουσιαστικά χάρη στην αρχή τής οργάνωσης πυρήνων μέσα στους λόχους.

Πριν από δυο χρόνια, στους κόλπους τού στρατού τού Κουόμιντανγκ, οι οργανώσεις μας δεν επηρέαζαν καθόλου το σύνολο των στρατιωτών. Ακόμα και στις μονάδες τού Ε Τινγκ,[23] υπήρχαν πυρήνες συντάγματος. Αυτός είναι ο λόγος που δεν μπορέσαμε να αντιμετωπίσουμε σοβαρές δοκιμασίες. Τώρα η αριθμητική σχέση των μελών τού Κόμματος προς τους εξωκομματικούς, στον κόκκινο στρατό, είναι 1 προς 3, δηλαδή σε κάθε τέσσερις άνδρες υπάρχει ένα μέλος τού Κόμματος. Τελευταία αποφασίστηκε να αυξηθεί ο αριθμός των μελών τού Κόμματος στις μάχιμες μονάδες, σε τρόπο που να είναι ίσος με τους εξωκομματικούς.[24] Μας λείπουν τώρα καλοί γραμματείς πυρήνων λόχου και ζητάμε από την Κεντρική Επιτροπή να μας στείλει γι’ αυτό το έργο μεγαλύτερο αριθμό από εκείνους τους αγωνιστές για τους οποίους είναι επικίνδυνο να μένουν στις περιοχές όπου τώρα δουλεύουν. Όλα σχεδόν τα στελέχη που μας ήρθαν από το νότιο Χουνάν δουλεύουν κομματικά μέσα στο στρατό. Τον Αύγουστο όμως, στο νότιο Χουνάν, ένα μέρος από τους ανθρώπους μας διασκορπίστηκε και δεν έχουμε σήμερα κανέναν που να μπορούμε να φέρουμε. Οι τοπικές στρατιωτικές μας δυνάμεις διαιρούνται σε αποσπάσματα τής κόκκινης πολιτοφυλακής και σε αποσπάσματα επαναστατών εργατών και αγροτών. Οι τελευταίοι αυτοί είναι οπλισμένοι με λόγχες και κυνηγετικά τουφέκια. Από την άποψη τής οργάνωσης, μονάδα είναι το καντόνι. Κάθε καντόνι έχει το απόσπασμά του που η δύναμή του εξαρτάται, αριθμητικά, από τη σπουδαιότητα τού καντονιού.

Το έργο αυτών των αποσπασμάτων είναι να καταπνίγουν την αντεπανάσταση, να προστατεύουν τα όργανα τής εξουσίας στο καντόνι, και, στην περίπτωση που παρουσιάζεται ο εχθρός, να βοηθούν, στον αγώνα τους, τις μονάδες τού κόκκινου στρατού και τα τμήματα τής κόκκινης πολιτοφυλακής. Τα αποσπάσματα επαναστατών δημιουργήθηκαν για πρώτη φορά στο Γιουνγκσίν, παράνομα στην αρχή κι έπειτα μετά την κατάληψη τής εξουσίας σ’ ολόκληρη την περιφέρεια, νόμιμα. Το σύστημα αυτό απλώθηκε σ’ ολόκληρη την παραμεθόριο περιοχή, διατηρώντας αμετάβλητες τις παλιές ονομασίες των αποσπασμάτων.

Τα τμήματα τής κόκκινης πολιτοφυλακής είναι εξοπλισμένα, βασικά, με πεντάσφαιρα ή δεκάσφαιρα τουφέκια, βρίσκει κανείς όμως και μονόσφαιρα. Ο αριθμός των τουφεκιών κατά περιφέρεια είναι ο επόμενος: Νινγκ-Κανγκ, 140. Γιουνγκσίν, 220. Λιανχούα, 43. Τσαλίνγκ, 50. Λινγκσιάν, 90. Σουιτσουάν, 130. Ουανάν, 10. Συνολικά 683. Το μεγαλύτερο μέρος από αυτά τα τουφέκια προέρχεται από τον κόκκινο στρατό, το υπόλοιπο από τον εχθρό. Τα τμήματα τής κόκκινης πολιτοφυλακής όλων αυτών των περιφερειών βρίσκονται, στην πλειοψηφία τους, σε μόνιμη πάλη με τα αποσπάσματα τής «διατήρησης τής τάξης» και τους ενόπλους φρουρούς που δημιουργήθηκαν από τους Τουχάο και τους Λέσεν, και η μαχητική ικανότητα τής κόκκινης πολιτοφυλακής μεγαλώνει ημέρα με την ημέρα.

Πριν από «το χτύπημα τής 21 Μαΐου»[25] υπήρχαν σ’ όλες τις περιφέρειες αγροτικά αποσπάσματα αυτοάμυνας. Αριθμούσαν: Στο Γιουνγκσάν, 300 ντουφέκια. Στο Τσαλίνγκ, 300. Στο Λινγκσιάν, 60. Στο Σουιτσουάν, 50. Στο Γιουνγκ[τ]σίν, 80. Στο Λιανχούα, 60. Στο Νινγκ-Κανγκ, 60. (Απόσπασμα τού Γιουάν Ουέν-Τσάι). Στο Τσινγκανγκσάν, 60 (απόσπασμα τού Ουάνγκ-Τσο). Συνολικά 970. Μετά το χτύπημα τής 21 Μαΐου μονάχα τα αποσπάσματα τού Γιουάν Ουέν-Τσάι και τού Ουάνγκ-Τσο κράτησαν τα όπλα τους. Έμειναν, εξάλλου, 6 τουφέκια στην περιφέρεια τού Σουιτσουάν και ένα στην περιφέρεια τού Λιανχούα. Παντού αλλού οι Τουχάο και οι Λέσεν ξαναπήραν τα τουφέκια. Αν τα αγροτικά αποσπάσματα αυτοάμυνας δεν κατόρθωσαν να κρατήσουν τα όπλα τους, αυτό οφείλεται στην οπορτουνιστική γραμμή που ακολουθήθηκε. Σήμερα τα αποσπάσματα τής κόκκινης πολιτοφυλακής στις περιφέρειες, υποφέρουν από μια βαριά ανεπάρκεια σε όπλα. Έχουν λιγότερα από όσα οι Τουχάο και οι Λέσεν και γι’ αυτό ο κόκκινος στρατός πρέπει να εξακολουθήσει να τα βοηθάει σε όπλα. Πρέπει να δώσει τη μεγαλύτερή του βοήθεια στον πληθυσμό, για να μπορέσει να εξοπλιστεί, υπό τη μόνη προϋπόθεση να μη μειωθεί η δική του μαχητική ικανότητα.

Σύμφωνα με τη διάταξη που καθορίσαμε, κάθε τάγμα τού κόκκινου στρατού αποτελείται από τέσσερις λόχους με 75 τουφέκια στον λόχο. Συμπεριλαμβάνοντας τον ειδικό λόχο, τον λόχο πολυβόλων και τον λόχο των όλμων, το επιτελείο τού συντάγματος και τα τρία επιτελεία των ταγμάτων, φτάνουμε σε ένα σύνολο 1.075 τουφέκια το κάθε σύνταγμα. Τα τουφέκια που πάρθηκαν απ’ τον εχθρό χρησιμοποιούνται, στο μέτρο τού δυνατού, για τον εξοπλισμό των τοπικών αποσπασμάτων. Οι αξιωματικοί τής κόκκινης πολιτοφυλακής ορίζονται ανάμεσα από τους ανθρώπους που στέλνονται από τις περιφέρειες στο εκπαιδευτικό απόσπασμα που έχει οργανώσει ο κόκκινος στρατός και που έχουν τελειώσει την προκαταρκτική εξάσκηση. Πρέπει να ελαττώσουμε βαθμιαία τον αριθμό των μαχητών τού κόκκινου στρατού που κατάγονται από μακρινές περιοχές και που στέλνονται για να διοικήσουν τοπικά αποσπάσματα. Πρέπει να ελαττώσουμε βαθμιαία την αποστολή, απ’ τον κόκκινο στρατό, ανδρών που κατάγονται από μακρινές περιοχές, ως αρχηγών των τοπικών αποσπασμάτων. Αλλά ο Τσου Πέι-Τεχ, από την πλευρά του, εξοπλίζει τα αποσπάσματά του τής «διατήρησης τής τάξης» και τους ενόπλους φρουρούς των γαιοκτημόνων. Αναφορικά με τη σοβαρότητα τής δύναμής τους και τής μαχητικής τους ικανότητας, τα αποσπάσματα των Τουχάο και των Λέσεν, σ’ όλες τις περιφέρειες τής παραμεθόριας περιοχής, αποτελούν δύναμη όχι ευκαταφρόνητη. Έτσι η αύξηση των τοπικών ενόπλων μας δυνάμενων δεν επιδέχεται την παραμικρή αναβολή.

Η αρχή τού κόκκινου στρατού είναι η συγκέντρωση των δυνάμεων. Η αρχή τής κόκκινης πολιτοφυλακής είναι η διασπορά των δυνάμεων. Στη σημερινή περίοδο τής προσωρινής σταθεροποίησης τής εξουσίας τής αντίδρασης, την ώρα που ο εχθρός είναι σε θέση να συγκεντρώσει και να εξαπολύσει εναντίον τού κόκκινου στρατού σοβαρές στρατιωτικές δυνάμεις, η διασπορά τού κόκκινου στρατού θα ήταν δυσμενής. Η πείρα μάς δείχνει πως η διασπορά των δυνάμεών μας σημαίνει συνεχώς ήττα. Όταν, αντίθετα, συγκεντρώσουμε τις δυνάμεις μας εναντίον ενός εχθρού κατώτερου, ίσου ή ελαφρά υπέρτερου, συνήθως κερδίζουμε νίκες. Η περιοχή που η Κεντρική Επιτροπή μάς επιφόρτισε να καταλάβουμε με τη δράση των ανταρτικών αποσπασμάτων εκτείνεται σε πολλές χιλιάδες λι και είναι πολύ μεγάλη για μας. Νομίζουμε πως αυτή η γραμμή τής Κεντρικής Επιτροπής εξηγείται από μια υπερεκτίμηση των δυνάμεών μας. Όσο για τα αποσπάσματα τής κόκκινης πολιτοφυλακής, είναι πλεονεκτικότερη η διασπορά των δυνάμεών τους. Σήμερα, αυτή είναι η μέθοδος που εφαρμόζεται σ’ όλες τις περιφέρειες.

Οι αποτελεσματικότερες μορφές τής προπαγάνδας μας μέσα στα στρατεύματα τού εχθρού είναι η απελευθέρωση των αιχμαλώτων και οι περιποιήσεις που παρέχουμε στους τραυματίες τού εχθρού. Κάνουμε αμέσως προπαγανδιστική δουλειά ανάμεσα στους στρατιώτες και ανάμεσα στους διοικητές τάγματος, λόχου και διμοιρίας που αιχμαλωτίζουμε. Έπειτα τους χωρίζουμε σε δυο ομάδες. Στη μια, βάζουμε αυτούς που θέλουν να μείνουν. Στην άλλη εκείνους που θέλουν να φύγουν. Αφήνουμε τους τελευταίους αυτούς να φύγουν, αφού πρώτα τους εφοδιάσουμε με λεφτά για τον δρόμο. Αυτό διαψεύδει αμέσως την ψευδολόγο προπαγάνδα τού εχθρού, που ισχυρίζεται πως «οι κομμουνιστές συμμορίτες σκοτώνουν όλο τον κόσμο χωρίς να κάνουν διάκριση». Γι’ αυτό τον λόγο το όργανο τού Γιάνγκ Τσι-Σενγκ, η επιθεώρηση τής 9ης μεραρχίας, μιλώντας για τις μεθόδους μας, είναι απαρηγόρητη: «Τι δολιότητα!» Οι μαχητές τού κόκκινου στρατού περιβάλλουν τους αιχμαλώτους με τις φροντίδες τους και συνοδεύουν την αναχώρησή τους με φιλικές ευχές. Όσο για τους αιχμαλώτους που φεύγουν, στη διάρκεια αυτού τού «αποχαιρετισμού στους καινούργιους αδελφούς», παίρνουν τον λόγο για να μας βεβαιώσουν για τη διάπυρη ευγνωμοσύνη τους.

Οι φροντίδες που παρέχονται στους τραυματίες εχθρούς στρατιώτες αποτελούν επίσης μέτρο πολύ αποτελεσματικό. Τόσο πολύ, που οι πιο έξυπνοι εχθροί, όπως ο Λι Ουένγκ-Πινγκ, άρχισαν τον τελευταίο καιρό να μας μιμούνται. Δεν σκοτώνουν πια τους αιχμαλώτους κι άρχισαν να φροντίζουν αυτούς που έχουν τραυματιστεί. Στη διάρκεια όμως των τελευταίων μαχών, είδαμε να ξανάρχονται σε μας δικοί μας, που τα είχαν καταφέρει να αρπάξουν και το όπλο τους. Αυτό έγινε δυο φορές.

Εξάλλου, χρησιμοποιούμε σε μεγάλη κλίμακα τα οπτικά μέσα προπαγάνδας: Τις αφίσες κ.λπ.

Μόλις φτάσουμε σε κάποιο μέρος, οι τοίχοι σκεπάζονται από συνθήματα. Μας λείπουν, όμως, άνθρωποι που να ξέρουν να σχεδιάζουν και ζητάμε από την Κεντρική Επιτροπή και από τις κομματικές επιτροπές των δυο επαρχιών να μας στείλουν μερικούς ζωγράφους.

Οι στρατιωτικές βάσεις: Η πρώτη αποτελείται από τα βουνά Τσινγκανγκσάν, στα σύνορα τεσσάρων περιφερειών: τού Νινγκ-Κανγκ, τού Λινγκσιάν, τού Σουιτσουάν και τού Γιουνγκσίν. Στη βορεινή πλευρά αυτών των βουνών βρίσκεται το χωριό Μαοπίνγκ, τής περιφέρειας τού Νινγκ-Κανγκ, στη νότια πλευρά το χωριό Χουανγκγιάο, τής περιφέρειας τού Σουιταουάν.[26] Τα δύο αυτά σημεία απέχουν μεταξύ τους 90 λι. Το χωριό Νασάν, που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά, στην περιφέρεια τού Γιουνγκσίν και, στη δυτική πλευρά, το χωριό Σουεϊκέου, τής περιφέρειας τού Λιγκσιάν, απέχουν μεταξύ τους 80 λι. Η περιοχή τής βάσης μας έχει επιφάνεια 550 λι. Ξεκινάει από το Νασάν, περνάει απ’ το Λουνγκγιονανκέου (περιφέρεια τού Νινγκ-Κανγκ), το Σιτού, το Σουεϊκέου, Σιατσούν (περιφέρεια τού Λινγκσιάν), το Ινγκπανσουέι, το Ταϊτσιπού, το Ταφέν, το Τουεϊτσετσιέν, το Χουάνγκ-Γιάο, το Ουτεουτσιάνγκ, το Τσεγιάο (περιφέρεια τού Σουιτσουάν) για να ξαναγυρίσει στο Νασάν.[27] Στα βουνά, στις περιοχές τού Τατσίνγκ, τού Σιαοτσίνγκ, τού Σανγκτσί[ν]γκ, τού Τσουνγκτσίνγκ, τού Σιατσίνγκ, τού Τσεπίνγκ, τού Σιατσουά[ν]γκ, τού Σινγκσέου, τού Τσαοπίνγκ, τού Παϊνιχού, τού Λοφού, υπάρχουν ποτιστικά χωράφια και χωριά. Εκεί είναι που κατέφευγαν άλλοτε οι ληστές και τα απομεινάρια των νικημένων στρατών. Η περιοχή αυτή έγινε τώρα η βάση μας. Αλλά ο πληθυσμός αριθμεί λιγότερο από 2000 κατοίκους και η συγκομιδή δημητριακών δεν ξεπερνάει τα 10.000 ταν. Αυτός είναι ο λόγος που ο επισιτισμός τού στρατού μας εξαρτάται ολοκληρωτικά από τις προμήθειες που έρχονται από τις περιφέρειες τού Νινγκ-Κανγκ, τού Γιουνγκσίν και τού Σουιτσουάν. Στα βουνά, έχουν γίνει οχυρώσεις στα σημεία που έχουν στρατηγική σημασία. Γιατί εκεί βρίσκονται τα στρατιωτικά μας νοσοκομεία, τα εργαστήριά μας που φτιάχνουν στολές, οι αποθήκες των όπλων, οι βάσεις των μετόπισθεν των συνταγμάτων μας. Σήμερα ο εφοδιασμός μας έρχεται μέσα από τα βουνά ξεκινώντας από την περιφέρεια τού Νινγκ-Κανγκ. Αν ο εφοδιασμός εξασφαλιστεί με επάρκεια, ο εχθρός δεν θα μπορέσει να διεισδύσει σ’ αυτή τη βάση. Η δεύτερη βάση μας αποτελείται από τα βουνά Τσιουλουνγκσάν, στα σύνορα των περιφερειών τού Νινγκ-Κανγκ, τού Γιουνγκσίν, τού Λιανχούα και τού Τσαλίνγκ. Από την άποψη τής σπουδαιότητας, η βάση αυτή είναι υποδεέστερη από την πρώτη, αποτελεί όμως την πιο βαθιά βάση μετόπισθεν των τοπικών ενόπλων δυνάμεων των τεσσάρων περιφερειών που προαναφέραμε κι έχουν χτιστεί εκεί οχυρώσεις. Για τις κόκκινες βάσεις ερεισμάτων που περιβάλλονται από όλες τις μεριές από λευκά εδάφη, είναι απαραίτητη η εκμετάλλευση των δυσκολιών για την πρόσβασή τους, που παρουσιάζουν οι ορεινές περιοχές.

4. Το αγροτικό ζήτημα. Το ζήτημα τής γης στην παραμεθόρια περιοχή

Μπορούμε να πούμε πως πάνω από τα 60% τής γης είναι στα χέρια των γαιοκτημόνων και το 40% στα χέρια των αγροτών. Στο Κιανγκσί, τη μεγαλύτερη συγκέντρωση τής έγγειας ιδιοκτησίας τη βρίσκουμε στην περιφέρεια τού Σουίτ-Σουάν:[28] το 80% περίπου τής γης ανήκει στους γαιοκτήμονες. Έπειτα έρχεται η περιφέρεια τού Γιουνγκσίν, οι γαιοκτήμονες εκεί κατέχουν γύρω στα 70% τής γης. Στις περιφέρειες τού Ουανάν, τού Νινγκ-Κανγκ και τού Λιανχούα, υπάρχουν κάπως πιο πολλοί αγρότες-ιδιοκτήτες, αλλά πάλι στους γαιοκτήμονες αναλογεί το μεγαλύτερο μέρος τής γης: 60%, ενώ οι αγρότες δεν έχουν παρά το 40% τής γης. Στις περιφέρειες τού Τσαλίνγκ και τού Λινγκσιάν (Χουνάν), το 70% περίπου τής γης βρίσκεται στα χέρια των γαιοκτημόνων.

Τα ενδιάμεσα στρώματα: Σε μια τέτοια κατάσταση μπορεί κανείς να δει μια σοβαρή πλειοψηφία τού πληθυσμού να υποστηρίζει τη δήμευση και το ξαναμοίρασμα τής γης.[29] Από ταξική άποψη όμως, ο πληθυσμός των χωριών χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες. Τους μεγάλους και τους μεσαίους γαιοκτήμονες, το ενδιάμεσο στρώμα των μικρών γαιοκτημόνων και των πλουσίων αγροτών και τέλος τους μεσαίους και τους φτωχούς αγρότες. Το συμφέρον των πλουσίων αγροτών συμπίπτει συχνά με το συμφέρον των μικρών γαιοκτημόνων. Η γη τους δεν αποτελεί παρά ένα μικρό μέρος μονάχα τού συνόλου τής γης, αλλά μαζί με τη γη των μικρών γαιοκτημόνων καταλήγει να γίνεται ένα πράγμα αρκετά σοβαρό. Η κατάσταση πρέπει να είναι η ίδια σχεδόν σ’ ολόκληρη τη χώρα. Στην παραμεθόρια περιοχή, εφαρμόζουμε μια πολιτική ολοκληρωτικής δήμευσης και ανακατανομής τής γης. Γι’ αυτό, εκτός από τους Τουχάο και τους Λέσεν, χτυπιούνται και τα ενδιάμεσα στρώματα. Τέτοια είναι η πολιτική μας, αλλά η πρακτική εφαρμογή της προσκρούει σε σοβαρά εμπόδια απ’ την πλευρά των ενδιάμεσων στρωμάτων. Στην αρχική φάση τής επανάστασης, τα ενδιάμεσα στρώματα προσποιούνται πως συνθηκολογούν μπροστά στους φτωχούς αγρότες, αλλά, στην πραγματικότητα, εκμεταλλεύονται την παλιά τους κοινωνική θέση και τις οικογενειακές τους σχέσεις για να τρομοκρατούν τους φτωχούς αγρότες και να αναβάλλουν το μοίρασμα τής γης. Όταν αυτό είναι αδύνατο, οι μικροί γαιοκτήμονες και οι πλούσιοι αγρότες, ή αποκρύβουν την ακριβή έκταση τής ιδιοκτησίας τους, ή κρατούν την πιο εύφορη γη τους και εγκαταλείπουν τη λιγότερο καλή. Σ’ αυτή τη φάση, οι φτωχοί αγρότες, που βρίσκονται υπό την επήρεια τής μακραίωνης καταπίεσης και τους λείπει η πίστη στη νίκη τής επανάστασης, υποχωρούν μπροστά συχνά στην επιχειρηματολογία των ενδιάμεσων στρωμάτων και δεν αποφασίζουν να επέμβουν δραστήρια. Αυτό αρχίζουν να το κάνουν, μόνον όταν η επανάσταση αναπτύσσεται, όταν πήραμε την εξουσία σε μια, ύστερα σε πολλές περιφέρειες, όταν τα στρατεύματα τής αντίδρασης ηττήθηκαν αλληλοδιάδοχα και ο κόκκινος στρατός έδωσε επανειλημμένα αποδείξεις τής δύναμής του. Έτσι στο νότιο μέρος τής περιφέρειας τού Γιουνγκσίν, εκεί που τα ενδιάμεσα στρώματα είναι πιο πολυάριθμα, το μοίρασμα τής γης είχε καθυστερήσει πολύν καιρό και είχαν αποκρύψει, σε πλατιά κλίμακα, τις πραγματικές εκτάσεις των μεγάλων ιδιοκτησιών. Στην πραγματικότητα, το μοίρασμα τής γης άρχισε μονάχα μετά τη μεγάλη νίκη τού κόκκινου στρατού στο Λουνγκγιουανκέου, στις 23 Ιουνίου.[30] Τα όργανα τής εξουσίας στο διαμέρισμα τιμώρησαν τότε εκείνους που είχαν καθυστερήσει το μοίρασμα τής γης. Παρ’ όλ’ αυτά, σ’ όλες τις περιφέρειες, οι φεουδαρχικές και οικογενειακές σχέσεις διατηρούνται, μ’ ένα τρόπο πολύ σοβαρό. Συχνά ολόκληρος ο πληθυσμός ενός χωριού, ή και περισσοτέρων, έχει το ίδιο οικογενειακό όνομα, Δεν μπορεί επίσης, κανείς σ’ ένα σύντομο διάστημα να καθορίσει τα όρια των ταξικών δυνάμεων και να ξεπεράσει τις οικογενειακές σχέσεις.

5. Η προδοσία των ενδιαμέσων στρωμάτων κατά τη διάρκεια τής λευκής τρομοκρατίας

Στην περίοδο τής ανόδου τής επανάστασης, τα ενδιάμεσα στρώματα χτυπήθηκαν· γι’ αυτό, μόλις αρχίζει η λευκή τρομοκρατία, συντάσσονται αμέσως με τον εχθρό. Στις περιφέρειες τού Νινγκ-Κανγκ, ακριβώς οι μικροί γαιοκτήμονες και πλούσιοι αγρότες είναι εκείνοι που χρησιμοποιήθηκαν ως οδηγοί στα αντιδραστικά στρατεύματα που έκαιγαν τα σπίτια των επαναστατών αγροτών.

Ακολουθώντας τις εντολές των αντιδραστικών, οι μικροί γαιοκτήμονες και οι πλούσιοι αγρότες έκαψαν αυτοί οι ίδιοι τα σπίτια κι έπιασαν ανθρώπους, επιδείχνοντας σ’ αυτή την υπόθεση ασυνήθιστο θάρρος.

Όταν ο κόκκινος στρατός ξαναγύρισε στο Νινγκ-Κανγκ, στο Σιντσένγκ, στο Κουτσένγκ, στο Λουνγκσί, κάμποσες χιλιάδες αγρότες, πέφτοντας θύματα τής προπαγάνδας των αντιδραστικών που βεβαίωναν πως «το κομμουνιστικό κόμμα θα τους έσφαζε τον έναν ύστερα από τον άλλο», έφευγαν μαζί με τους αντιδραστικούς ώς το Γιουνγκσίν. Μόνον όταν γνωστοποιήσαμε πως δεν σκοτώνουμε τους αγρότες που είχαν περάσει στον εχθρό και πως τους κάναμε καλή υποδοχή, όταν γύριζαν για να θερίσουν, τότε ορισμένο τμήμα από τους αγρότες ξαναγύρισε σιγά-σιγά.

Στην περίοδο τής αμπώτιδας τής επανάστασης σ’ ολόκληρη τη χώρα, οι μεγαλύτερες δυσκολίες στις επαναστατικές βάσεις βρίσκονται στην αδυναμία να κρατήσουν κοντά τους τα ενδιάμεσα στρώματα. Ο βασικός λόγος τού περάσματός τους στον εχθρό είναι η υπερβολική σκληρότητα των χτυπημάτων που τους κατάφερε η επανάσταση. Εντούτοις, όταν η επανάσταση βρίσκεται σε πλήρη άνοδο σ’ ολόκληρη τη χώρα, οι φτωχοί αγρότες, νιώθοντας πως διαθέτουν ένα στήριγμα γερό, αρχίζουν να ενεργούν με περισσότερη τόλμη και, από φόβο, τα ενδιάμεσα στρώματα, δεν τολμούν πια να επιχειρήσουν εχθρικές εξορμήσεις. Όταν ο πόλεμος ανάμεσα στον Λι Τσουνγκ-Ζεν και στον Τανγκ Σενγκ-Τσι μεταφέρθηκε στο Χουνάν, οι μικροί γαιοκτήμονες τής περιφέρειας τού Τσαλίνγκ πρότειναν ειρήνη στους αγρότες και μερικοί πρόσφεραν στους αγρότες χοιρινό με την ευκαιρία τής πρωτοχρονιάς (αν και την εποχή εκείνη ο κόκκινος στρατός είχε πια εγκαταλείψει το Τσαλίνγκ και το Σουιτσουάν). Αλλά, από το τέλος τού πολέμου ανάμεσα στον Λι Τσουνγκ-Ζεν και στον Τανγκ Σενγκ-Τσι, όλα αυτά σταμάτησαν. Τώρα που στη χώρα υψώνεται το κύμα τής αντεπανάστασης, βλέπουμε τα ενδιάμεσα στρώματα, που υπέφεραν τα χτυπήματα τής επανάστασης, να συμμαχούν σχεδόν ολοκληρωτικά, στις λευκές περιοχές, με τους Τουχάο και τους Λέσεν. Οι φτωχοί αγρότες βρίσκονται απομονωμένοι. Και αυτό πραγματικά είναι ένα πρόβλημα εξαιρετικά σοβαρό.[31]

6. Η προδοσία των ενδιάμεσων στρωμάτων υπό την επίδραση των υλικών στερήσεων

Οι ζώνες που βρίσκονται μεταξύ τους σε πάλη, οι κόκκινες και οι λευκές, είναι σαν δυο εμπόλεμα κράτη. Με τον αυστηρό αποκλεισμό που κήρυξε ο εχθρός και με τη δική μας λαθεμένη στάση απέναντι στη μικροαστική τάξη, το εμπόριο ανάμεσα στις δυο ζώνες διακόπηκε σχεδόν ολοκληρωτικά: Υπάρχει έλλειψη στα είδη πρώτης ανάγκης (αλάτι, υφάσματα, φάρμακα) και υψώθηκε πολύ η τιμή τους. Έγινε αδύνατη η εξαγωγή ξυλείας, τσαγιού, λαδιού και άλλων αγροτικών προϊόντων, τα λεφτά έπαψαν να έρχονται στους αγρότες, κι όλα αυτά επιδρούν στο σύνολο τού πληθυσμού. Οι φτωχοί αγρότες μπορούν ακόμα να υποφέρουν τέτοιες δυσκολίες, αλλά τα ενδιάμεσα στρώματα δεν αντέχουν και συνθηκολογούν μπροστά στους Τουχάο και τους Λέσεν. Αν στο στρατόπεδο των Τουχάο, των Λέσεν και των μιλιταριστών πάψουν οι εσωτερικές φαγωμάρες και οι πόλεμοι, αν, σ’ ολόκληρη τη χώρα, δεν ανεβεί η επανάσταση, οι μικρές κόκκινες βάσεις ερεισμάτων τής επανάστασης θα υποστούν εξαιρετικά ισχυρή οικονομική πίεση και το πρόβλημα θα είναι να μάθουμε αν θα μπορέσουν να αντέξουν για πολύν καιρό. Γιατί τα μεσαία στρώματα δεν είναι τα μόνα που δεν μπορούν να υποφέρουν παρόμοια οικονομική πίεση. Πραγματικά, δεν αποκλείεται η πιθανότητα, μιαν ωραία ημέρα, οι εργάτες, οι φτωχοί αγρότες, ακόμα και ο κόκκινος στρατός να μην μπορούν πια να την υποφέρουν. Δεν υπήρχε αλάτι στις περιφέρειες τού Γιουνγκσίν και τού Νινγκ-Κανγκ, τα υφάσματα και τα φάρμακα είχαν εξαφανιστεί εντελώς. Και ας μη γίνεται λόγος για τα υπόλοιπα. Σήμερα μπορεί κανείς να βρει αλάτι που πουλιέται, αλλά πολύ ακριβά, μα τα υφάσματα και τα φάρμακα εξακολουθούν να λείπουν. Εξακολουθεί πάντοτε να είναι αδύνατη η εξαγωγή ξύλων, τσαγιού και λαδιού, που βρίσκονται προπαντός στο δυτικό μέρος τής περιφέρειας τού Νινγκ-Κανγκ, στο δυτικό μέρος τής περιφέρειας τού Γιουνγκσίν και στο βορινό τής περιφέρειας τού Σουιτσουάν (όλες αυτές οι περιφέρειες ανήκουν σήμερα στο έδαφος τής επαναστατικής βάσης).[32]

7. Τα κριτήρια που υιοθετήθηκαν για το μοίρασμα τής γης

Στο μοίρασμα τής γης παίρνουμε ως μονάδα το καντόνι και στις ορεινές περιοχές, όπου υπάρχει λίγη ευκολοκαλλιέργητη γη, όπως π.χ. στο διαμέρισμα τού Σιαοτσιάνγκ, τής περιφέρειας τού Γιουνγκσίν, 3 ή 4 καντόνια. Στην πραγματικότητα τέτοιες περιπτώσεις είναι πάρα πολύ σπάνιες. Η γη μοιράζεται σε ίσα μέρη ανάμεσα σ’ όλους τους κατοίκους κάθε χωριού — άντρες και γυναίκες, νέους και γέρους. Σήμερα, ακολουθώντας τις οδηγίες τής Κεντρικής Επιτροπής, υιοθετήσαμε ως κριτήριο την ικανότητα για εργασία. Οι πιο ικανοί παίρνουν δυο φορές περισσότερη γη από τους άλλους.[33]

8. Το ζήτημα των παραχωρήσεων στους αγρότες-ιδιοκτήτες

Το ζήτημα αυτό δεν εξετάστηκε ακόμη λεπτομερειακά, Ανάμεσα στους αγρότες-ιδιοκτήτες, οι πλούσιοι αγρότες παρουσιάζουν την ακόλουθη απαίτηση: τη στιγμή τής διανομής τής γης, πρέπει να δεχτούμε ως κριτήριο τις παραγωγικές δυνατότητες, δηλαδή να δώσουμε περισσότερη γη σε κείνους που έχουν περισσότερη ικανότητα εργασίας και κεφάλαιο (αγροτικό υλικό, εργαλεία κ.λπ.). Οι πλούσιοι αγρότες αισθάνονται πως το μοίρασμα τής γης σε ίσους κλήρους ή και ανάλογα με την ικανότητα για εργασία τούς είναι το ίδιο επιζήμια. Λογαριάζουν πως δείχνοντας μεγάλο ζήλο και διαθέτοντας ένα κεφάλαιο θα είχαν καλύτερη συγκομιδή. Γι’ αυτό είναι εναντίον τής ίσης διανομής τής γης, γιατί στην περίπτωση αυτή δεν υπολογίζεται ούτε ο ζήλος τους ούτε το πλεόνασμα τού κεφαλαίου. Στο ζήτημα αυτό, [εξακολουθούμε να τηρούμε], όπως και προηγούμενα, τις θέσεις τής Κεντρικής Επιτροπής. Ωστόσο το ζήτημα χρειάζεται ακόμα μια καινούργια εξέταση και τα αποτελέσματα θα τα ανακοινώσουμε μόλις θα καταλήξουμε σε ακριβή συμπεράσματα.

Ο έγγειος φόρος. Ο έγγειος φόρος που εισπράττεται στην περιφέρεια τού Νινγκ-Κανγκ ανεβαίνει στα 20% τής συγκομιδής, πράγμα που ξεπερνάει κατά 5% το ποσοστό που είχε προβλεφτεί σύμφωνα με τις οδηγίες τής Κεντρικής Επιτροπής. Δεν θα ήταν σωστό να μεταβάλλουμε το ποσοστό αυτό τώρα που γίνεται η είσπραξη. Το ποσοστό θα μειωθεί τον ερχόμενο χρόνο. Εξάλλου, σ’ αυτό το τμήμα των περιφερειών τού Σουιτσουάν, τού Λινγκσιάν, τού Γιουνγκσίν που ανήκει στην περιοχή τής επαναστατικής βάσης, το έδαφος είναι εξαιρετικά βραχώδες και οι αγρότες ζουν πολύ σκληρά, γι’ αυτό δεν είναι σωστό να προεισπράττουμε απ’ αυτούς τον έγγειο φόρο. Θα πάρουμε από τους Τουχάο των λευκών περιοχών τα ποσά που μας χρειάζονται για να καλύπτουμε τα έξοδα, τής κυβέρνησης και τής κόκκινης πολιτοφυλακής.

Όσον αφορά τον εφοδιασμό τού κόκκινου στρατού με ρύζι, αυτό συγκεντρώνεται από το παρακράτημα, ως έγγειος φόρος, στην περιφέρεια τού Νινγκ-Κανγκ. Όσο για τα λεφτά, μπορούμε, ακόμα μια φορά, να τα πάρουμε από τους Τουχάο.

Τον Οκτώβριο, στη διάρκεια μιας επίθεσης ανταρτών στην περιφέρεια τού Σουιτσουάν, μαζέψαμε μ’ αυτόν τον τρόπο πάνω από 10.000 γιουάν. Με τα λεφτά αυτά θα μπορέσουμε να κρατήσουμε κάμποσο καιρό. Ύστερα βλέπουμε πάλι.

9. Το ζήτημα των οργάνων τής εξουσίας

Δημιουργήθηκαν παντού όργανα τής λαϊκής εξουσίας σε κλίμακα περιφέρειας, διαμερίσματος και καντονιού, αλλά τ’ όνομά τους δεν ανταποκρίνεται σ’ αυτό που είναι στην πραγματικότητα.

Σε πολλά μέρη δεν υπάρχουν σώματα αντιπροσώπων των εργατών και των φαντάρων. Οι εκτελεστικές επιτροπές καντονιού, διαμερίσματος, ακόμα και περιφέρειας εκλέγονται από μαζικές συνελεύσεις. Είναι αδύνατο στις συνελεύσεις αυτές, που συγκαλούνται χωρίς προετοιμασία, να εξεταστούν τα προβλήματα και δεν μπορούν να χρησιμεύουν για την πολιτική διαπαιδαγώγηση των μαζών. Εξάλλου, τις συνελεύσεις, οι διανοούμενοι και οι αριβίστες τις παρασέρνουν εύκολα. Σε μερικές περιοχές θεωρούν τις συνελεύσεις των αντιπροσώπων ως προσωρινά όργανα, που συγκαλούνται για την εκλογή των εκτελεστικών επιτροπών. Μετά τις εκλογές, όλη η εξουσία συγκεντρώνεται στα χέρια των επιτροπών και δεν μιλάει πια κανείς για τη συνέλευση. Δεν μπορούμε να πούμε πως δεν υπάρχει καμιά συνέλευση αντιπροσώπων των εργατών, των αγροτών και των φαντάρων που η δράση της να μην ανταποκρίνεται στ’ όνομά της. Υπάρχουν αλλά πολύ λίγες. Αυτό εξηγείται από την ανεπάρκεια τής προπαγάνδας που γίνεται γύρω από το καινούργιο σύστημα διοίκησης και τής απαιτούμενης ανάλογης δουλειάς τής διαπαιδαγώγησης. Οι κακές παραδόσεις τής φεουδαρχικής εποχής, με τις δικτατορικές της μεθόδους, είναι βαθιά ριζωμένες στη συνείδηση των λαϊκών μαζών και των μελών ακόμα τού Κόμματος και δεν μπορούμε να τις ξεριζώσουμε με ένα μονάχα χτύπημα. Οι άνθρωποι θέλουν να λύσουν τα προβλήματα χωρίς να ανακατωθεί η ζωή, το δημοκρατικό σύστημα δεν τους είναι ευχάριστο όταν υπάρχει «πολλή φασαρία». Ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός δεν θα πιάσει πραγματικά παντού μέσα στις μαζικές οργανώσεις παρά μονάχα όταν θα έχει δώσει απόδειξη τής αποτελεσματικότητάς του μέσα στην πράξη τής επαναστατικής πάλης και όταν οι μάζες θα έχουν καταλάβει πως μπορεί να κινητοποιήσει καλύτερα τις δυνάμεις τού λαού και να τον βοηθήσει στον αγώνα του. Θα επεξεργαστούμε τώρα, λεπτομερειακά, τις οργανωτικές μας θέσεις πάνω στα σώματα των αντιπροσώπων όλων των βαθμών (σύμφωνα με τις γενικές αρχές τής Κεντρικής Επιτροπής) και θα διορθώσουμε λίγο-λίγο τα λάθη τού παρελθόντος. Στον κόκκινο στρατό, τα σώματα αντιπροσώπων των φαντάρων, τραβούν να γίνουν όργανα που λειτουργούν κανονικά. Διορθώνουμε το παλιό μας λάθος: είχαμε μόνο επιτροπές φαντάρων, αλλά όχι και σώματα αντιπροσώπων φαντάρων.

Με την ονομασία «κυβέρνηση των εργατών, των αγροτών και των φαντάρων», ονομασία με μεγάλη δημοτικότητα, εννοούμε [συνήθως] τις επιτροπές, γιατί οι άνθρωποι αγνοούν ακόμα την εξουσία των συνελεύσεων των αντιπροσώπων και θεωρούν πως μονάχα οι επιτροπές αντιπροσωπεύουν την πραγματική εξουσία. Οι εκτελεστικές επιτροπές που δεν στηρίζονται στις συνελεύσεις αντιπροσώπων, λύνουν συχνά τα προβλήματα μη λαβαίνοντας υπ’ όψει τις μάζες, δείχνουν αναποφασιστικότητα και συμφιλιωτικό πνεύμα για τα προβλήματα δήμευσης και διανομής τής γης. Μέσα σε τέτοιες εκτελεστικές επιτροπές βλέπουμε να κυριαρχεί η ασωτία, η διαφθορά.[34] Από φόβο απέναντι στους λευκούς, δεν τολμούν να τους πολεμήσουν ή δείχνουν αναποφασιστικότητα σ’ αυτό τον αγώνα. Εξάλλου, οι γενικές συνελεύσεις των εκτελεστικών επιτροπών συγκαλούνται σπάνια και όλες τις υποθέσεις τις ρυθμίζει το γραφείο τής επιτροπής. Στις επιτροπές διαμερίσματος ή καντονιού, ακόμα και το γραφείο συνεδριάζει πολύ σπάνια, οι υποθέσεις ρυθμίζονται προσωπικά από τον πρόεδρο, τον γραμματέα, τον ταμία και τον διοικητή τού τμήματος τής κόκκινης πολιτοφυλακής (ή τού επαναστατικού αποσπάσματος). Οι τέσσερις αυτοί άνθρωποι αποτελούν τα μόνιμα στοιχεία τής επιτροπής. Βλέπουμε έτσι πως η αρχή τού δημοκρατικού συγκεντρωτισμού δεν καθιερώθηκε ακόμα και μέσα στα κυβερνητικά όργανα.

Στην αρχή, οι μικροί γαιοκτήμονες και οι πλούσιοι αγρότες προσπαθούν να μπουν στις εκτελεστικές επιτροπές, προπάντων στα καντόνια. Βάζουν κόκκινα περιβραχιόνια, υποκρίνονται πως ενθουσιάζονται, γλιστράνε με πονηριά μέσα στις εκτελεστικές επιτροπές, αναλαμβάνουν τα πάντα και περιορίζουν τα μέλη τής επιτροπής που αντιπροσωπεύουν τους φτωχούς αγρότες στον ρόλο των απλών κομπάρσων. Δεν μπορούμε να απομακρύνουμε αυτούς τους ανθρώπους από τις επιτροπές παρά μονάχα αποκαλύπτοντάς τους στην πορεία τής πάλης και εξεγείροντας εναντίον τους τους φτωχούς αγρότες. Αν και δεν έχουν παρουσιαστεί παντού τέτοιες περιπτώσεις, έχουμε ανακαλύψει έναν μεγάλο αριθμό απ’ αυτούς.

Το Κόμμα διαθέτει τεράστιο κύρος μέσα στις μάζες, αλλά το κύρος των κυβερνητικών οργάνων κάθε άλλο παρά είναι επαρκές. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα όργανα τού Κόμματος, θέλοντας να απλοποιήσουν τη δουλειά τους, λύνουν τα ίδια έναν μεγάλο αριθμό από προβλήματα, αγνοώντας τα όργανα τής εξουσίας. Τέτοιες περιπτώσεις είναι πολύ συχνές. Δεν υπάρχουν ακόμα παντού κομμουνιστικές φράξιες μέσα στα όργανα τής εξουσίας, αλλά εκεί που υπάρχουν τις χρησιμοποιούμε ανεπαρκώς. Στο μέλλον, το Κόμμα πρέπει να αναλάβει το καθήκον του ως καθοδηγητή των οργάνων τής εξουσίας. Οι αποφάσεις και τα μέτρα τού Κόμματος, εκτός από την προπαγάνδα, πρέπει να πραγματοποιούνται μέσω των κυβερνητικών οργάνων. Πρέπει να αποφύγουμε την ολέθρια τακτική τού Κουόμιντανγκ που υπαγορεύει άμεσα τις διαταγές του στα κυβερνητικά όργανα.

10. Η κατάσταση στις οργανώσεις τού κόμματος

Ο αγώνας εναντίον τού οπορτουνισμού. Πριν και ύστερα από το «χτύπημα τής 21 Μαΐου 1927» οι οργανώσεις τού κόμματος στις περιφέρειες συνοριακής περιοχής ήταν, μπορούμε να το πούμε, εξ ολοκλήρου στα χέρια των οπορτουνιστών. Στην επίθεση τής αντεπανάστασης, σπάνια αγωνίστηκαν με αποφασιστικότητα εναντίον της. Τον Οκτώβριο τού 1927, όταν ο κόκκινος στρατός (το 1ο σύνταγμα τής 1ης μεραρχίας τού 1ου σώματος τού εργατικού και αγροτικού επαναστατικού στρατού) έφτασε στις περιφέρειες τής συνοριακής περιοχής, δεν υπήρχαν πια σ’ αυτές τις περιφέρειες παρά μονάχα απομονωμένα μέλη τού Κόμματος που κρύβονταν για να ξεφύγουν τις καταδιώξεις. Όσο για τις οργανώσεις τού κόμματος είχαν καταστραφεί εντελώς από τον εχθρό. Απ’ τον Νοέμβριο ώς τον περασμένο Απρίλιο, προχωρήσαμε στην ανασύστασή τους, και από το Μάιο, αναπτύχθηκαν κεραυνοβόλα. Από τον περασμένο χρόνο, είδαμε τον οπορτουνισμό να εκδηλώνεται παντού, Μέλη τού Κόμματος φανέρωναν έλλειψη αποφασιστικότητας στον αγώνα και, μόλις πλησίαζε ο εχθρός, κατέφευγαν μακριά, στα βουνά, πήγαιναν να «λουφάξουν».[35] Άλλοι που ήθελαν να δράσουν, έπεφταν στον αναρχισμό. Όλα αυτά δεν ήταν παρά εκδηλώσεις τής μικροαστικής ιδεολογίας, Όσο ο αγώνας σφυρηλατούσε τους ανθρώπους και χάρη στη διαπαιδαγώγηση που έδινε το Κόμμα, άρχισαν να περιορίζονται οι παρόμοιες περιπτώσεις.

Αυτές οι εκδηλώσεις τής μικροαστικής ιδεολογίας σημειώθηκαν επίσης και στον κόκκινο στρατό. Όταν ο εχθρός έκανε επίθεση, πρότειναν είτε να ριχτούμε σε μια παρακινδυνευμένη επιχείρηση είτε να προτιμήσουμε τη φυγή. Εξάλλου, όταν συζητούσαν για την πορεία των πολεμικών επιχειρήσεων, πολλές φορές ήταν το ίδιο πρόσωπο που έκανε διαδοχικά και τις δυο αυτές προτάσεις. Και μονάχα ύστερα από ένα μακροχρόνιο αγώνα στο εσωτερικό τού Κόμματος και μονάχα όταν βγάλαμε τα μαθήματα από τα αντικειμενικά γεγονότα — όταν, λόγου χάρη, οι παρακινδυνευμένες επιχειρήσεις προκαλούσαν βαριές απώλειες και η φυγή κατέληγε στην ήττα — είδαμε την κατάσταση να καλυτερεύει προοδευτικά.

Ο τοπικισμός. Η οικονομία τής συνοριακής περιοχής είναι οικονομία αγροτικού τύπου και, σε μερικά μέρη, βρίσκεται ακόμη στο πατριαρχικό στάδιο τού «γουδιού και τού γουδόχερου» (στις ορεινές περιοχές χρησιμοποιούν βασικά το γουδί και το γουδόχερο για την αποφλοίωση τού ρυζιού. Μονάχα στις κοιλάδες χρησιμοποιούν χερόμυλους). Στην κοινωνική ζωή, κυριαρχεί παντού η οργάνωση τού γένους. Οι άνθρωποι που έχουν το ίδιο οικογενειακό όνομα σχηματίζουν μια ιδιαίτερη ενότητα. Συμβαίνει πολλές φορές, μέσα στις τοπικές οργανώσεις τού Κόμματος, στην ύπαιθρο, όλα τα μέλη τού πυρήνα να έχουν το ίδιο οικογενειακό όνομα. Η συνεδρίαση τού πυρήνα είναι τότε απλούστατο συνέλευση γένους. Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες, είναι αρκετά δύσκολο να δημιουργηθεί ένα «μπολσεβίκικο Κόμμα μάχης»! Οι άνθρωποι βλέπουν μονάχα πως, για το κομμουνιστικό κόμμα, δεν υπάρχουν σύνορα Κρατών ή επαρχιών. Δεν βλέπουν όμως, ακόμη, πως δεν υπάρχουν γι’ αυτό ούτε σύνορα περιφερειών, διαμερισμάτων και καντονιών. Η απομόνωση των περιφερειών, που οφείλεται στην κατάσταση που δημιουργείται από το πατριαρχικό πνεύμα, εξακολουθεί να είναι πολύ ισχυρή. Τα διαμερίσματα ή τα καντόνια μιας και τής ίδιας περιφέρειας, αισθάνονται ξένα το ένα με το άλλο. Η διαφωτιστική δουλειά που αρχίσαμε για να αγωνιστούμε εναντίον αυτού τού τοπικισμού αποφέρει, στις καλύτερες περιπτώσεις, πολύ μικρά αποτελέσματα. Κατά βάθος, εκείνο που μας βοηθάει πιο πολύ απ’ αυτή την άποψη, είναι η πίεση των λευκών που δεν λογαριάζουν σύνορα. Έτσι, λόγου χάρη, οι «εκκαθαριστικές επιχειρήσεις» που έγιναν από τις αντεπαναστατικές δυνάμεις των δυο επαρχιών συνενώνουν τους ανθρώπους μας στον κοινό αγώνα και μονάχα μ’ αυτό τον τρόπο η πατριαρχική απομόνωση καταργείται προοδευτικά. Χάρη σε μια ολόκληρη σειρά παρόμοιων μαθημάτων, ο τοπικισμός άρχισε να εξαφανίζεται.

Το πρόβλημα τού ντόπιου πληθυσμού και των στοιχείων από άλλες περιοχές. Στις περιφέρειες τής συνοριακής περιοχής, υπάρχει κι ένα άλλο πρόβλημα ακόμα: Το πρόβλημα των διαφορών ανάμεσα στον ντόπιο πληθυσμό και στους ανθρώπους που έχουν έρθει από άλλες περιοχές. Ανάμεσα στους αυτόχθονες και σε κείνους που κατάγονται από άλλες επαρχίες τού Βορρά, που έχουν έρθει εδώ και κάμποσους αιώνες, υπάρχουν βαθιές διχόνοιες και μάλιστα μια δυνατή έχθρα που έχει λόγους ιστορικούς και που πολλές φορές μεταβάλλεται σε μια λυσσαλέα πάλη. Ο αριθμός αυτών των στοιχείων που έχουν έρθει από άλλες περιοχές κι έχουν διασπαρεί, από τα σύνορα τού Φουκιέν και τού Κουανγκτούνγκ, κατά μήκος των συνόρων τού Χουνάν και τού Κιανγκσί, ώς το νότιο μέρος τού Χουπέι, φτάνει σε πολλά εκατομμύρια. Εκείνοι που εγκαταστάθηκαν στα βουνά, καταπνίγηκαν από τους αυτόχθονες που έμεναν στις πεδιάδες και, από πολύ καιρό, έχουν στερηθεί κάθε πολιτικό δικαίωμα. Η εθνική επανάσταση που έγινε πριν από δυο χρόνια και ξανάγινε πέρυσι, έγινε δεκτή με χαρά ανάμεσα στα στοιχεία που έχουν έρθει από άλλες περιοχές, γιατί ήλπιζαν πως θ’ άρχιζαν καλύτεροι καιροί. Αλλά η επανάσταση νικήθηκε κι εξακολουθούν πάντοτε να πιέζονται από τους αυτόχθονες.

Στην περιοχή μας (περιφέρειες τού Νινγκ-Κανγκ, τού Σουιτσουάν, τού Λινγκσιάν και τού Τσαλίνγκ), προσκρούουμε πάντα πάνω σ’ αυτό το πρόβλημα των σχέσεων ανάμεσα στους αυτόχθονες και στα στοιχεία που έχουν έρθει από αλλού. Το πρόβλημα αυτό εμφανίζεται με ιδιαίτερη οξύτητα στην περιφέρεια τού Νινγκ-Κανγκ. Πριν από δύο χρόνια και πέρυσι, τα επαναστατικά στοιχεία τού ντόπιου πληθυσμού τής περιφέρειας τού Νινγκ-Κανγκ ενώθηκαν με τα στοιχεία που κατάγονται από άλλες περιοχές και, υπό την καθοδήγηση τού κομμουνιστικού κόμματος, είχαν ανατρέψει την εξουσία των Τουχάο και των Λέσεν που ανήκε στον αυτόχθονα πληθυσμό και πήραν την εξουσία σ’ ολόκληρη την περιφέρεια. Τον περυσινό Ιούνιο, η επαρχιακή κυβέρνηση τού Κιανγκσί, έχοντας επικεφαλής της τον Τσου Πέι-Τεχ, στράφηκε εναντίον τής επανάστασης και, τον Σεπτέμβριο, οι Τουχάο και οι Λέσεν εξαπέλυσαν τα στρατεύματα τού Τσου Πέι-Τεχ σε «εκκαθαριστικές επιχειρήσεις» εναντίον τού Νινγκ-Κανγκ και προκάλεσαν καινούργιες συγκρούσεις ανάμεσα σε αυτόχθονες και σε στοιχεία καταγόμενα από άλλες περιοχές. Τέτοιες φαγωμάρες ανάμεσα σε αυτόχθονες και σε στοιχεία καταγόμενα από άλλες περιοχές δεν θα ’πρεπε να γίνονται μέσα στις γραμμές των εκμεταλλευομένων τάξεων, των εργατών και των αγροτών, και, κατά μεγαλύτερο λόγο, δεν θα ’πρεπε να επηρεάζουν τις αμοιβαίες σχέσεις στο εσωτερικό τού κομμουνιστικού κόμματος. Αλλά, στην πραγματικότητα, υπό την επίδραση πολύ παλιών προλήψεων, οι φαγωμάρες αυτές υπάρχουν ακόμη. Έτσι τον Αύγουστο, όταν ηττηθήκαμε στη συνοριακή περιοχή και οι Τουχάο και οι Λέσεν τού ντόπιου πληθυσμού οδήγησαν τα αντιδραστικά στρατεύματα στο Νινγκ-Κανγκ και άρχισαν να διαδίδουν τη φήμη πως οι άνθρωποι που κατάγονται από άλλες περιοχές θα σκότωναν τους αυτόχθονες, είδαμε αυτόχθονες αγρότες να περνάνε στον εχθρό, βάζοντας λευκά περιβραχιόνια και να οδηγούν τα λευκά στρατεύματα για να καίνε τα σπίτια και να κάνουν επιδρομές στα βουνά. Αντίθετα, όταν τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο ο κόκκινος στρατός σύντριψε τους λευκούς, οι αυτόχθονες αγρότες το ’σκασαν μαζί με τους αντιδραστικούς, ενώ οι αγρότες καταγόμενοι από άλλες περιοχές άρπαξαν τις περιουσίες των φυγάδων. Η κατάσταση αυτή είχε τον αντίχτυπό της στη ζωή των οργανώσεων τού Κόμματος και προκαλούσε συχνά παράλογες συγκρούσεις. Η μέθοδος των ενεργειών μας ανάγεται στις ακόλουθες αρχές: από τη μια μεριά, να εξηγούμε πως δεν εκτελούμε τους αγρότες που πέρασαν στον εχθρό και πως όσοι θα ξανάρθουν θα πάρουν γη όση και οι άλλοι. Έτσι βοηθάμε τους αγρότες να απαλλαγούν από την επιρροή των Τουχάο και των Λέσεν και να ξαναγυρίσουν ήσυχα στα σπίτια τους. Από την άλλη μεριά, οι αρχές των περιφερειών ανάγκασαν τους αγρότες που κατάγονται από άλλες περιοχές να ξαναδώσουν τις περιουσίες τους στους παλιούς τους ιδιοκτήτες, δηλώνοντας πως οι αυτόχθονες αγρότες μπαίνουν υπό την προστασία των Αρχών, Τέλος, μέσα στις οργανώσεις τού Κόμματος, ενισχύουμε τη διαπαιδαγωγική δουλειά μας, επιδιώκοντας το μάξιμουμ τής ενότητας ανάμεσα στα μέλη τού Κόμματος που προέρχονται από τις δυο κατηγορίες.

Η προδοσία των αριβιστών. Τη στιγμή τής ανόδου τής επανάστασης (τον Ιούνιο), πολλοί αριβιστές, εκμεταλλευόμενοι τους όρους που ίσχυαν για όλο τον κόσμο για την είσοδο στο Κόμμα, μπήκαν στις γραμμές μας. Ο αριθμός των μελών τού Κόμματος στην περιοχή των συνόρων, ξεπέρασε γρήγορα το νούμερο των 10.000. Ανάμεσα στα στελέχη που καθοδηγούσαν πυρήνες και επιτροπές διαμερισμάτων, είδαμε να επικρατούν τα καινούργια μέλη τού Κόμματος κι αυτός είναι ο λόγος που δεν μπορέσαμε να εφαρμόσουμε με τον τρόπο που έπρεπε την πολιτική διαπαιδαγώγηση μέσα στο Κόμμα. Ύστερα από το ξέσπασμα τής λευκής τρομοκρατίας, τα στοιχεία που είχαν εισχωρήσει στις γραμμές μας μάς πρόδωσαν και παρέδωσαν τους συντρόφους μας στους αντιδραστικούς, πράγμα που προκάλεσε την καταστροφή ενός μεγάλου μέρους των οργανώσεων τού Κόμματος στις λευκές περιοχές.

Ύστερα από το Σεπτέμβριο, επιχειρήσαμε μια ενεργητική εκκαθάριση μέσα στο Κόμμα και αρχίσαμε να ελέγχουμε αυστηρά τις δυνάμεις μας. Στις περιφέρειες τού Γιουνγκσίν και τού Νινγκ-Κανγκ, οι οργανώσεις τού Κόμματος διαλύθηκαν εντελώς και αρχίσαμε να ξαναγράφουμε έναν προς έναν αυτούς που προσχωρούσαν. Ο αριθμός των μελών τού Κόμματος ελαττώθηκε σημαντικά, αλλά η μαχητική ικανότητα των οργανώσεών του μεγάλωσε. Στο παρελθόν, όλες οι οργανώσεις τού Κόμματος εκδηλώνονταν, δρούσαν στο φως τής μέρας. Αλλά, ύστερα από τον Σεπτέμβριο, αρχίσαμε να δημιουργούμε μυστικές οργανώσεις, που θα μπορούσαν να δρουν ακόμα και μετά τον ερχομό των αντιδραστικών δυνάμεων. Ταυτόχρονα, προσπαθούμε μ’ όλα τα μέσα να εισδύσουμε στις λευκές περιοχές για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε τη δουλειά μας και μέσα στο ίδιο το στρατόπεδο τού εχθρού. Δεν πετύχαμε, παρ’ όλ’ αυτά, ακόμη να κατακτήσουμε στέρεες θέσεις μέσα στις γειτονικές πολιτείες. Πρώτα-πρώτα, γιατί ο εχθρός είναι σχετικά δυνατός μέσα στις πολιτείες, και, δεύτερο, γιατί τότε που τα στρατεύματά μας είχαν καταλάβει αυτές τις πολιτείες, είχαν καταφέρει ισχυρό χτύπημα στα συμφέροντα τής αστικής τάξης, τόσο που τα μέλη τού Κόμματος δυσκολεύονταν πολύ να εισχωρήσουν εκεί. Τώρα διορθώνουμε αυτά τα λάθη και προσπαθούμε με όλα τα μέσα να δημιουργήσουμε τις οργανώσεις μας στις πολιτείες. Παρ’ όλ’ αυτά, δεν πετύχαμε ώς τα τώρα παρά μονάχα μικρά αποτελέσματα.

Τα καθοδηγητικά όργανα τού Κόμματος: Τα γραφεία των πυρήνων ονομάστηκαν επιτροπές. Πάνω από τον πυρήνα υπάρχει η επιτροπή διαμερίσματος και, πάνω απ’ αυτήν, η περιφερειακή επιτροπή. Σε περιπτώσεις ιδιαίτερων συνθηκών δημιουργούμε ως ενδιάμεσο κρίκο ανάμεσα στις επιτροπές διαμερισμάτων και στις περιφερειακές επιτροπές, τις επιτροπές ειδικών περιοχών. Τέτοια είναι, λόγου χάρη, η περίπτωση των ειδικών περιοχών που καλύπτουν η μια το βορινό, η άλλη το νοτιοανατολικό τμήμα τής περιφέρειας τού Γιουνγκσίν. Σ’ ολόκληρη τη συνοριακή περιοχή, υπάρχουν πέντε περιφερειακές επιτροπές: τού Νινγκ-Κανγκ, τού Γιουνγκσίν, τού Λιανχούα, τού Σουιτσουάν και τού Λιγκσιάνγκ. Υπήρχε άλλοτε μια περιφερειακή επιτροπή στο Τσαλίνγκ, αλλά επειδή δεν μπόρεσε να οργανώσει σωστά τη δουλειά της, το μεγαλύτερο μέρος των οργανώσεων, που δημιουργήθηκαν στη διάρκεια τού περασμένου χειμώνα και τής περασμένης άνοιξης, τσακίστηκε από τους λευκούς και, στη διάρκεια των έξι τελευταίων μηνών, η δουλειά τής επιτροπής περιορίστηκε στις ορεινές περιοχές, που γειτονεύουν με τις περιφέρειες τού Νινγκ-Κανγκ και τού Γιουνγκσίν. Να γιατί η περιφερειακή επιτροπή τού Τσαλίνγκ μετατράπηκε σε επιτροπή ειδικής περιοχής. Για να φτάσουμε τις περιφέρειες τού Γιουσιάν και τού Ανγιουάν, πρέπει να περάσουμε από το Τσαλίνγκ. Στείλαμε εκεί ανθρώπους, αλλά γύρισαν με τα χέρια αδειανά. Όσο για την περιφερειακή επιτροπή τού Ουανάν, με την οποία είχαμε κάνει μια κοινή σύσκεψη στο Σουιτσουάν, τον περασμένο Ιανουάριο, αποκόπηκε από μας πάνω από έξι μήνες, απ’ τη δράση των λευκών. Κατορθώσαμε να ξαναπάρουμε την επαφή μονάχα μια φορά, τον Σεπτέμβριο, τον καιρό τής ανταρτικής δράσης των τμημάτων τού κόκκινου στρατού μπροστά στο Ουανάν. 80 αγρότες με επαναστατικό πνεύμα εγκατέλειψαν αυτή την περιοχή μαζί με τα τμήματά μας κι έφτασαν στο Τσινγκανγκσάν και αποτελούν τώρα το απόσπασμα τής κόκκινης πολιτοφυλακής τού Ουανάν. Στην περιφέρεια τού Ανφού, δεν υπάρχει οργάνωση τού Κόμματος. Η περιφέρεια τού Τσιάν γειτονεύει με την περιφέρεια τού Γιουνγκσίν, αλλά, παρ’ όλ’ αυτά, η επιτροπή τού Κόμματος για την περιφέρεια τού Τσιάν δεν μπόρεσε να αποκαταστήσει επαφή μαζί μας, εκτός από δυο μονάχα φορές και δεν έδωσε καμιά βοήθεια. Αυτό είναι εξαιρετικά περίεργο. Στο διαμέρισμα τού Σατιάν, τής περιφέρειας τού Κουειτούνγκ, το μοίρασμα τής γης έγινε δυο φορές, τον Μάρτιο και τον Αύγουστο, και δημιουργήσαμε οργανώσεις τού Κόμματος που βρίσκονται υπό την καθοδήγηση τής ειδικής επιτροπής τού νότιου Χουνάν με κέντρο το Σχελτούνγκ (τού διαμερίσματος τού Λουνγκσί). Οι περιφερειακές επιτροπές βρίσκονται υπό την καθοδήγηση τής ειδικής επιτροπής τού συνοριακής περιοχής τού Χουνάν-Κιανγκσί. Στις 20 Μαΐου, στο χωριό Μαοπίνγκ (περιφέρεια τού Νινγκ-Κανγκ) έγινε η πρώτη συνδιάσκεψη τού Κόμματος τής παραμεθόριας περιοχής. Η συνδιάσκεψη εξέλεξε την ειδική επιτροπή τής πρώτης συνδιάσκεψης — που αποτελέστηκε από 23 μέλη με τον Μάο Τσε-Τουνγκ ως γραμματέα. Τον Ιούλιο, η επαρχιακή επιτροπή τού Χουνάν έστειλε τον Γιανγκ Κάι-Μινγκ ως προσωρινό γραμματέα. Τον Σεπτέμβριο, ο Γιανγκ Κάι-Μινγκ αρρώστησε και τη δουλειά αυτή την ανέλαβε ο Ταν Τσεν-Λιν. Τον Αύγουστο, όταν οι κύριες δυνάμεις τού κόκκινου στρατού διευθύνθηκαν προς τα νότια τού Χουνάν και οι λευκοί άρχισαν να ασκούν δυνατή πίεση στην περιοχή των συνόρων, συνήλθαμε σε έκτακτη συνδιάσκεψη στο Γιουνγκσίν. Αντίθετα, όταν ο κόκκινος στρατός ξαναγύρισε στο Νινγκ-Κανγκ, τον Οκτώβριο, συγκαλέσαμε στο Μαοπίνγκ τη δεύτερη συνδιάσκεψη τού Κόμματος τής συνοριακής περιοχής. Στη διάρκεια αυτής τής συνδιάσκεψης, που άνοιξε στις 14 Οκτωβρίου και κράτησε τρεις μέρες, έγινε δεκτή η απόφαση για τα «πολιτικά προβλήματα και τα καθήκοντα των οργανώσεων τού Κόμματος στη συνοριακή περιοχή» καθώς και άλλες αποφάσεις. Η συνδιάσκεψη εξέλεξε την ειδική επιτροπή — επιτροπή τής δεύτερης συνδιάσκεψης — που αποτελέστηκε από 19 μέλη: τους Ταν Τσεν-Λιν, Τσου Τεχ, Τσεν Ι, Λουνγκ Τσάο-Σινγκ, Τσου Τσανγκ-Τσε, Λιού Τιάν-Τσιάν, Γιουάν Παν-Τσου, Ταν Σε Τσουνγκ, Ταν Πινγκ-Α, Τσούε Φέι, Σουνγκ Ι-Γιουέ, Τουάν Ουέν-Τσάι, Ουάνγκ Τσο-Νουνγκ, Τσεν Τσενγκ-Ζεν, Μάο Τσε-Τουνγκ, Γιουάν Σι-Σιάν, Ουάνγκ Τσο, Γιάν Κάι-Μινγκ και Χο Τινγκ-Ινγκ. Πέντε μέλη εκλέχτηκαν για το μόνιμο γραφείο: επικεφαλής ο γραμματέας Ταν Τσεν-Λιν (εργάτης) και ο βοηθός γραμματέας Τσεν Τσενγκ-Ζεν (διανοούμενος). Στις 14 Νοεμβρίου συνήλθε η 6η συνδιάσκεψη τού Κόμματος για ολόκληρο το στρατό που εξέλεξε την επιτροπή τού στρατού που αποτελέστηκε από 23 μέλη και ένα μόνιμο γραφείο από 5 μέλη που είχε επικεφαλής του ως γραμματέα τον Τσου Τεχ. Η ειδική επιτροπή και η επιτροπή τού στρατού μπήκαν υπό την καθοδήγηση τής επιτροπής τού μετώπου. Αυτή, που ανασχηματίστηκε στις 6 Νοεμβρίου, περιλαμβάνει, σύμφωνα με τις οδηγίες τής ειδικής επιτροπής τού Κόμματος, 5 μέλη: τον Μάο Τσε-Τουνγκ (γραμματέα), τον Τσου Τεχ, τον γραμματέα τής τοπικής επιτροπής τού Κόμματος Ταν Τσεν-Λιν, ένα σύντροφο εργάτη τον Σουνγκ Τσιάο-Σενγκ, ένα σύντροφο αγρότη τον Μάο Κο-Ουέν. Στην επιτροπή τού μετώπου, δημιουργήθηκαν, με προσωρινό χαρακτήρα: η γραμματεία, το τμήμα προπαγάνδας, το οργανωτικό τμήμα, η επιτροπή για το συνδικαλιστικό κίνημα και η στρατιωτική επιτροπή. Η επιτροπή τού μετώπου καθοδηγεί τις τοπικές οργανώσεις τού Κόμματος. Είναι ανάγκη να υπάρχει μια ειδική επιτροπή τού Κόμματος, γιατί συμβαίνει πολλές φορές η επιτροπή τού μετώπου να μετακινείται μαζί με τα στρατεύματα.

Έχουμε συνείδηση τής πρωταρχικής σημασίας τού καθοδηγητικού ρόλου τής προλεταριακής ιδεολογίας. Οι οργανώσεις τού Κόμματος στις περιφέρειες τής συνοριακής περιοχής αποτελούνται σχεδόν εντελώς από αγρότες και, χωρίς την ιδεολογική καθοδήγηση τού προλεταριάτου, μπορούν να ακολουθήσουν λαθεμένο δρόμο. Είναι απαραίτητο να προσέξουμε όσο γίνεται περισσότερο το συνδικαλιστικό κίνημα στα περιφερειακά κέντρα και εκεί που είναι συγκεντρωμένοι πληθυσμοί. Είναι επίσης απαραίτητο να αυξήσουμε το ποσοστό των εργατών και των φτωχών αγροτών μέσα σ’ όλα τα καθοδηγητικά όργανα τού Κόμματος.

11. Ο χαρακτήρας τής Επανάστασης

Είμαστε εντελώς σύμφωνοι με τις αποφάσεις τής κομμουνιστικής Διεθνούς για το κινεζικό ζήτημα. Σήμερα η Κίνα περνάει, πραγματικά, από το στάδιο τής αστικοδημοκρατικής επανάστασης. Το πρόγραμμα μιας συνεπούς δημοκρατικής επανάστασης στην Κίνα προβλέπει: στην εξωτερική πολιτική, την ανατροπή τής εξουσίας των ιμπεριαλιστών και πλήρη εθνική απελευθέρωση. Στην εσωτερική πολιτική: τη διάλυση τής μεταπρατικής αστικής τάξης στις πόλεις, την ολοκλήρωση τής αγροτικής επανάστασης, την κατάργηση των φεουδαρχικών σχέσεων στην ύπαιθρο και την ανατροπή τής κυβέρνησης των μιλιταριστών. Μονάχα με τη μεσολάβηση μιας τέτοιας δημοκρατικής επανάστασης μπορούμε να δημιουργήσουμε την πραγματική βάση για το πέρασμα στο σοσιαλισμό. Κατά τη διάρκεια των μαχών τού περασμένου χρόνου, που έγιναν σε διαφορετικές περιοχές, νιώσαμε βαθιά την αμπώτιδα τής επανάστασης στο σύνολο τής χώρας. Βλέπουμε, από τη μια μεριά, τη σοβιετική εξουσία να υφίσταται σε μερικές περιοχές και, από την άλλη μεριά, το σύνολο τού λαού να στερείται ακόμα και τα συνηθισμένα δημοκρατικά δικαιώματα. Οι εργάτες, οι αγρότες και οι δημοκρατικές ομάδες τής αστικής τάξης δεν έχουν την ελευθερία τού λόγου και τού «συνέρχεσθαι». Όσο για το να ανήκει κανείς στο κομμουνιστικό κόμμα, θεωρείται σαν το πιο φοβερό αμάρτημα. Σε μερικά μέρη όπου φτάνει ο κόκκινος στρατός, οι μάζες τού κάνουν ψυχρή υποδοχή. Και μονάχα ύστερα από προπαγανδιστική δουλειά βλέπουμε τον πληθυσμό σιγά-σιγά να μας δέχεται πιο καλά. Όποιες κι αν είναι οι μονάδες τού εχθρού που βρίσκονται αντίκρυ μας, πρέπει να τις πολεμάμε άγρια. Δεν υπάρχουν, ώς τα σήμερα, παραδείγματα που να πέρασαν με το μέρος μας άνθρωποι ή να εξεγέρθηκαν μέσα στις τάξεις τού εχθρικού στρατού. Η κατάσταση είναι η ίδια για το 6ο Σώμα τού εχθρού, αν και αυτό είναι εκείνο που στρατολόγησε, μετά το «χτύπημα τής 21ης Μαΐου», τους πιο πολλούς «στασιαστές». Νιώθουμε πολύ ζωηρά την απομόνωσή μας και ελπίζουμε πολύ να βγούμε απ’ αυτή. Ο δρόμος που οδηγεί στην ορμητική άνοδο τής επανάστασης σ’ ολόκληρη τη χώρα περνάει αναγκαστικά από τη φάση τής ανάπτυξης τού οικονομικού και πολιτικού αγώνα για τη δημοκρατία, με τη συμμετοχή στον αγώνα τής μικροαστικής τάξης των πόλεων.

Όσον αφορά την πολιτική μας απέναντι στη μικροαστική τάξη, στάθηκε σχετικά σωστή ώς τον τελευταίο Φεβρουάριο. Τον Μάρτιο, είδαμε να φτάνει στο Νινγκ-Κανγκ ο αντιπρόσωπος τής ειδικής επιτροπής τού Κόμματος τού νότιου Χουνάν που μας επέκρινε γιατί, όπως ισχυριζόταν, είχαμε παρεκκλίνει πολύ προς τα δεξιά, γιατί ελάχιστα σπίτια πυρπολήσαμε και γιατί εκτελέσαμε λίγους ανθρώπους, γιατί τέλος δεν εφαρμόζουμε αυτό που λέμε «πολιτική τής μετατροπής των μικροαστών σε προλετάριους με το σκοπό να τους αναγκάσουμε να συμμαχήσουν με την επανάσταση». Εξαιτίας αυτού αντικαταστάθηκε η διεύθυνση τής επιτροπής τού μετώπου και η πολιτική μας μεταβλήθηκε ριζικά. Τον Απρίλιο, όταν όλος ο στρατός έφτασε στη συνοριακή περιοχή, είχαμε όπως και στο παρελθόν, ελάχιστους εμπρησμούς και ελάχιστες εκτελέσεις, είχαμε όμως προσχωρήσει με υπερβολική σκληρότητα στη δήμευση των περιουσιών των μεσαίων εμπόρων στην πόλη, καθώς και στους φόρους που επιβάλαμε στους μικρούς γαιοκτήμονες και στους πλούσιους αγρότες στην ύπαιθρο. Το σύνθημα τής ειδικής επιτροπής τού Κόμματος τού νότου τού Χουνάν: «Όλες οι επιχειρήσεις στους εργάτες» διαδόθηκε πλατιά. Αυτή η αριστερίστικη πολιτική, χτυπώντας τη μικροαστική τάξη, έριξε το πιο μεγάλο μέρος της στο στρατόπεδο των Τουχάο και των Λέσεν. Το τμήμα τούτο τής μικροαστικής τάξης έβαλε λευκά περιβραχιόνια και μας πολέμησε. Τον τελευταίο καιρό, με τις προοδευτικές αλλαγές τής πολιτικής μας, η κατάσταση καλυτέρεψε λίγο. Πετύχαμε καλά αποτελέσματα εντελώς ιδιαίτερα στην περιφέρεια τού Σουιτσουάν, όπου οι έμποροι τής πρωτεύουσας τού διαμερίσματος και των κέντρων των καντονιών δε μας φοβούνται πια, δεν κρύβονται και μερικοί μάλιστα εκφράζονται με κολακευτικά λόγια για τον κόκκινο στρατό. Στις μικρές περιοχές τού Τσαολινσουέι και τού Σανγκφενγκσιουέι (όπου κάθε τρεις μέρες γίνεται πανηγύρι), βλέπουμε να ’ρχονται σ’ αυτό το πανηγύρι ώς 20.000 πρόσωπα, πράγμα που δεν είχε γίνει ποτέ. Το γεγονός αυτό αποδείχνει πως η πολιτική μας πήρε κατεύθυνση σωστή. Οι φόροι και οι εισφορές που εισπράττανε οι Τουχάο κι οι Λέσεν απ’ τον πληθυσμό ήταν βαρύτατες. Σε απόσταση 70 λι, ανάμεσα στο Χουανγκοάο και στο Τσαολινσουέι το «απόσπασμα των ειρηνοποιών»[36] τού Σουιτσουάν φορολόγησε πέντε φορές το σύνολο τής αγροτικής παραγωγής. Κατακερματίσαμε αυτό το απόσπασμα των ειρηνοποιών, καταργήσαμε αυτόν τον φόρο και χάρη σ’ αυτό ακριβώς εξασφαλίσαμε την υποστήριξη όλων των χωρικών και των μικρών και μεσαίων εμπόρων.

Και αφού η Κεντρική Επιτροπή μάς πρότεινε να δημοσιεύσουμε ένα πολιτικό πρόγραμμα που να υπολογίζει τα συμφέροντα των μικροαστών, ζητάμε κ’ εμείς τώρα απ’ την Κεντρική Επιτροπή να επεξεργαστεί για τις τοπικές διοικήσεις το γενικό πολιτικό πρόγραμμα τής δημοκρατικής επανάστασης, υπολογίζοντας τα συμφέροντα των εργατών και προβλέποντας την αγροτική επανάσταση και την εθνική απελευθέρωση.

Το χαρακτηριστικό γνώρισμα τής επανάστασης που συντελείται αυτή τη στιγμή στην Κίνα — χώρα όπου η γεωργία διαδραματίζει προέχοντα ρόλο στην οικονομία — είναι η επέκταση των εξεγέρσεων υπό την παρόρμηση των ενόπλων δυνάμεων. Προτείνουμε στην Κεντρική Επιτροπή να προσέξει, όσο μπορεί περισσότερο, το στρατιωτικό πρόβλημα.

12. Η επαναστατική βάση

Η οροσειρά τού Λοσιαοσάν διασχίζει τα βόρεια τού Κουανγκτούνγκ, τραβάει κατά μήκος των συνόρων το Χουνάν και τού Κιανγκσί ώς τα νότια τού Χουπέι. Διατρέξαμε όλην αυτήν την οροσειρά, κι αν συγκρίνουμε τα διάφορα τμήματά της, βλέπουμε πως ο κεντρικός τομέας της γύρω απ’ το Νινγκ-Κανγκ αποτελεί την ευνοϊκότερη περιοχή για την εγκαθίδρυση τής στρατιωτικής μας βάσης. Στο βόρειο τμήμα η εδαφολογική διαμόρφωση προσφέρεται λιγότερο και στην επίθεση και στην άμυνα παρά στο κέντρο. Ύστερα, το βόρειο τμήμα γειτονεύει με τα μεγάλα πολιτικά κέντρα κι αν δεν προβλέπουμε τη γρήγορη κατάληψη τού Τσανγκσά ή τού Ουχάν, είναι εξαιρετικά επικίνδυνο ν’ αναπτύξουμε το μεγαλύτερο τμήμα των δυνάμεών μας στο χώρο που περιλαμβάνει τα διαμερίσματα τού Λιουγιάνγκ, τού Λίλινγκ, τού Πινγκσιάνγκ και τού Τσουνγκσό. Στο νότιο τμήμα η εδαφική διαμόρφωση είναι ευνοϊκότερη από ό,τι στο βόρειο, αλλά εκεί διαθέτουμε ασθενέστερη μαζική βάση από την αντίστοιχη τού κέντρου. Οι δυνατότητές μας για να επιδράσουμε πολιτικά στο Χουνάν και στο Κιανγκσί είναι περισσότερο περιορισμένες παρά στο κέντρο, όπου η κάθε μας πράξη μπορεί να επηρεάσει τις βόρειες περιοχές των δυο επαρχιών. Τα πλεονεκτήματα τού κεντρικού τμήματος τού Λοσιαοσάν είναι τα ακόλουθα: 1. Η υποστήριξη των λαϊκών μαζών με τις οποίες συνεργαζόμαστε από ένα χρόνο και περισσότερο. 2. Η ύπαρξη μιας σχετικά ισχυρής οργάνωσης τού Κόμματος. 3. Η παρουσία ενόπλων τοπικών δυνάμεων που διαθέτουν κιόλας πλούσια στρατιωτική πείρα. Χρειαστήκαμε περισσότερο από ένα χρόνο για να τις δημιουργήσουμε, κι αυτό είναι η πολυτιμότερη πραγματοποίησή μας· μαζί με το 4ο σώμα τού κόκκινου στρατού, αποτελούν δύναμη που κανένας εχθρός δεν μπορεί να την καταστρέψει. 4. Η ύπαρξη μιας πολύ καλής στρατιωτικής βάσης, τού Τσινγκανγκσάν, και των βάσεων για τις τοπικές ένοπλες δυνάμεις σ’ όλα τα διαμερίσματα. 5. Η δυνατότητα να επηρεάζουμε τις δυο επαρχίες και ακριβώς τα βόρεια τμήματά τους· σε σύγκριση με το νότιο Χουνάν ή το νότιο Κιανγκσί όπου μονάχα μια επαρχία μπορούμε να επηρεάζουμε και ακόμα μόνον τα νότια, οι απόμερες περιοχές, το κέντρο τής οροσειράς τού Λοσιαοσάν, προσφέρουν ασύγκριτη πολιτική σπουδαιότητα. Το μειονέκτημα αυτής τής περιοχής είναι οι μεγάλες οικονομικές δυσχέρειες και προπαντός οι πιστωτικές· κι αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι χρειάστηκε να παλέψουμε πολύν καιρό εκεί για να δημιουργηθεί και να παγιωθεί στην περιοχή αυτή μια επαναστατική βάση γιατί ο εχθρός είχε συγκεντρώσει τριγύρω σημαντικές δυνάμεις.

Τον Ιούνιο και τον Ιούλιο η επαρχιακή επιτροπή τού Χουνάν τροποποίησε τρεις φορές τη θέση της αναφορικά με το σχέδιο δράσης στην περιοχή μας. Την πρώτη φορά ήρθε να μας δει ο Γιουάν Τεχ-Τσανγκ· ενέκρινε το σχέδιό μας για τη δημιουργία τής βάσης μας στο κεντρικό τμήμα τής οροσειράς τού Λοσιαοσάν. Τη δεύτερη φορά μας επισκέφθηκε ο Του Σιού-Τσινγκ κι ο Γιανγκ Κάι-Μινγκ, που πρότειναν να κατευθυνθεί αδίστακτα ο κόκκινος στρατός για το νότιο Χουνάν και ν’ αφήσει για την προάσπιση τής συνοριακής γραμμής μόνο 200 άνδρες και τα αποσπάσματα τής κόκκινης πολιτοφυλακής· και σχετικά μ’ αυτό δήλωναν πως αυτή ήταν «η απόλυτα ορθή γραμμή». Την τρίτη φορά, δυο ημέρες αργότερα, μας ξανάρθε ο Γιουάν Τεχ-Τσενγκ· αυτή τη φορά μέσα σ’ ένα γράμμα μάς περιέλουζαν με βρισιές· μας ζητούσαν να κατευθυνθούμε με τον κόκκινο στρατό προς τα ανατολικά τού Χουνάν· σχετικά μ’ αυτό μας διαβεβαίωναν, για μια ακόμη φορά, πως αυτή ήταν «η απόλυτα ορθή γραμμή» και μας ζητούσαν να δράσουμε «ανυπερθέτως». Εφοδιασμένοι με παρόμοιες κατηγορηματικές υποδείξεις, βρισκόμαστε σε εξαιρετικά δυσχερή θέση: να μην υπακούαμε, σήμαινε αθέτηση των διαταγών: να υπακούσουμε σήμαινε τη βέβαιη ήττα μας. Μόλις λάβαμε το δεύτερο γράμμα συγκαλέσαμε κοινές συνεδριάσεις τής επιτροπής τού στρατού, τής ειδικής επιτροπής και τής επιτροπής τού Κόμματος τής περιφέρειας τού Γιανγκσίν. Η διάσκεψη αυτή αναγνώρισε ως επικίνδυνη την πορεία προς τα νότια τού Χουνάν και αποφάσισε να μην εφαρμόσει τις οδηγίες τής επαρχιακής επιτροπής.

Μερικές ημέρες αργότερα, ο Του Σιού-Τσινγκ κι ο Γιανγκ Κάι-Μινγκ επιμένοντας πεισματικά στην άποψη τής επαρχιακής επιτροπής και εκμεταλλευόμενοι τα πνεύματα των στρατιωτών τού 29ου συντάγματος, που ήθελαν να ξαναγυρίσουν στα χωριά τους, εξώθησαν τον κόκκινο στρατό να επιτεθεί εναντίον τού Τσεντσέου: το αποτέλεσμα ήταν εδαφικές απώλειες στη συνοριακή περιοχή και η ήττα τού κόκκινου στρατού, που έχασε σχεδόν τις μισές δυνάμεις του. Στη συνοριακή περιοχή αναρίθμητα σπίτια πυρπολήθηκαν και πλήθος άνθρωποι δολοφονήθηκαν. Ο εχθρός πήρε το ένα διαμέρισμα ύστερα απ’ το άλλο και ώς τα τώρα δεν κατορθώσαμε να τα ξαναπάρουμε όλα.

Αναφορικά με την εκστρατεία προς τα ανατολικά τού Χουνάν, όσον καιρό δεν θα σημειωθεί καμιά ρήξη στους κύκλους των Τουχάο και των Λέσεων τού Χουνάν, τού Χουπέι και τού Κιανγκσί, δεν θα πρέπει με κανέναν τρόπο να στείλουμε σ’ αυτήν την περιοχή τις κύριες δυνάμεις τού κόκκινου στρατού. Δίχως την εκστρατεία τού Ιουλίου, στα νότια τού Χουνάν, θα μπορούσαμε όχι μόνον ν’ αποφύγουμε την ήττα τού Αυγούστου στη συνοριακή περιοχή, αλλά ακόμα και να εκμεταλλευτούμε τις διχόνοιες που είχαν φέρει αντιμέτωπα, μπροστά στο Τσανγκτσούν, στο Κιανγκσί, το 6ο σώμα τού Κουόμιντανγκ με τα στρατεύματα τού Ουάνγκ Τσιού, για να συντρίψουμε τις δυνάμεις τού εχθρού στο Γιανγκσίν και να καταλάβουμε τα διαμερίσματα τού Τσιάν και τού Ανφού, πράγμα που θα επέτρεπε στις μονάδες τής εμπροσθοφυλακής μας να προωθηθούν στο Πινγκσιάνγκ και να αποκαταστήσουν την επαφή με το 5ο σώμα τού κόκκινου στρατού, που δρούσε στο βόρειο τμήμα τής οροσειράς. Όσο δεν ξεσπούσε ο πόλεμος στο στρατόπεδο των Τουχάο και των Λέσεν και όσο σημαντικές εχθρικές δυνάμεις βρίσκονταν ακόμα στα διαμερίσματα τού Πινγκσιάνγκ, τού Τσαλίνγκ και τού Γιουσιάν, στα σύνορα τού Χουνάν, η μεταφορά των κύριων δυνάμεών μας προς τον Νότο οπωσδήποτε θα ήταν πράξη που θα την εκμεταλλευόταν ο εχθρός, Η Κεντρική Επιτροπή μας ζητεί να σκεφθούμε τη δυνατότητα τής προέλασης προς τα ανατολικά ή τα νότια τού Χουνάν, αλλά η πραγματοποίηση αυτού τού σχεδίου είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Είναι αλήθεια πως δεν επιχειρήσαμε να πραγματοποιήσουμε την τακτική που εφαρμόσαμε στο ανατολικό Χουνάν, αλλά η πείρα τού νότιου Χουνάν ήταν εντελώς πειστική. Και θα πρέπει να μη λησμονήσουμε αυτήν την πικρή πείρα.

Προς το παρόν, η διχόνοια δεν άρχισε στο στρατόπεδο των Τουχάο και των Λέσεν και οι εχθρικές δυνάμεις που περιζώνουν τη συνοριακή περιοχή και που εξαπολύουν εναντίον μας επιχειρήσεις «αντιποίνων», εξακολουθούν να είναι πάνω από 10 συντάγματα. Ωστόσο, αν στο μέλλον κατορθώσουμε να βρούμε καινούργια χρήματα (το πρόβλημα των τροφίμων και τού εξοπλισμού[37] δεν είναι πια επείγον πρόβλημα), θα μπορέσουμε στηριζόμενοι στη βάση που δημιουργήθηκε στη συνοριακή περιοχή να νικήσουμε αυτές τις δυνάμεις και ακόμα μεγαλύτερες. Για τη συνοριακή περιοχή η αναχώρηση τού κόκκινου στρατού μπορεί να προκαλέσει αμέσως την επανάληψη τής ήττας τού Αυγούστου. Κι αν ακόμα τα αποσπάσματα τής κόκκινης πολιτοφυλακής δεν εκμηδενιστούν εντελώς, οι οργανώσεις τού Κόμματος και οι μαζικές οργανώσεις θα καταστραφούν αδυσώπητα και, εκτός από ορισμένες ορεινές περιοχές τής επαναστατικής βάσης, θα πρέπει παντού να γίνουμε παράνομοι, όπως έγινε τον Αύγουστο ώς τον Σεπτέμβριο. Αν, αντίθετα, ο κόκκινος στρατός παραμένει εδώ, θα μπορέσουμε, στηριζόμενοι στη βάση που δημιουργήσαμε, να επεκτείνουμε βαθμιαία το έδαφός μας προς όλες τις κατευθύνσεις και, από την άποψη αυτή, οι προοπτικές είναι εντελώς ενθαρρυντικές.

Αναφορικά με τον κόκκινο στρατό μπορεί να αναπτυχθεί, αλλά μόνο εφ’ όσον θα πολεμήσει αρκετόν καιρό τον εχθρό στην περιοχή που περιβάλλει το Τσινγκανγκσάν, όπου υπάρχει μια μαζική βάση, δηλαδή στις περιοχές τού Νινγκ Κανγκ, τού Γιουνγκσίν, τού Λινγκσιάν και τού Σουιτσουάν· για τούτο θα πρέπει να εκμεταλλευτεί το γεγονός πως ο εχθρός είχε διιστάμενα συμφέροντα ανάμεσα στα συγκροτήματα τού Χουνάν και τού Κιανγκσί, και πως θα πρέπει να φυλάγεται απ’ όλες τις πλευρές εναντίον τού κινδύνου μιας επίθεσης εφ’ όσον δεν θα ’χει την ικανότητα να συγκεντρώσει τις δυνάμεις του. Αν εφαρμόσουμε ορθή τακτική, δηλαδή ενεργώντας σίγουρα και κυριεύοντας υλικό και αιχμαλώτους, θα μπορέσουμε βαθμιαία να αυξήσουμε τις δυνάμεις τού κόκκινου στρατού. Αν λάβουμε υπ’ όψει μας την εκγύμναση όπου είχαν υποβληθεί, απ’ τον Απρίλιο ώς τον Ιούλιο, οι λαϊκές δυνάμεις τής συνοριακής περιοχής, μπορούμε να ’μαστε βέβαιοι πως αν τα βασικά τμήματα τού κόκκινου στρατού δεν είχαν φύγει για το νότιο Χουνάν, οι δυνάμεις μας θα είχαν σημειώσει σημαντική αύξηση τον Αύγουστο. Παρ’ όλο αυτό το λάθος ο κόκκινος στρατός κατόρθωσε να ξαναγυρίσει στη συνοριακή περιοχή, που μας είναι πλεονεκτική από την άποψη των γεωγραφικών συνθηκών και των πνευμάτων των μαζών. Για τούτο και οι προοπτικές μας δεν είναι άσχημες. Μονάχα προσανατολιζόμενος σταθερά προς την πάλη και αντλώντας το αναγκαίο θάρρος από μακρούς αγώνες σε μια περιοχή σαν τη συνοριακή περιοχή, ο κόκκινος στρατός θα κατορθώσει να αυξήσει τον οπλισμό του και να διαμορφώσει ικανούς μαχητές.

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από τότε που η κόκκινη σημαία κυματίζει πάνω απ’ την συνοριακή περιοχή· προκαλεί το μίσος των Τουχάο και των Λέσεν τού Χουνάν, τού Χουπέι, τού Γιανγκσί και όλης τής χώρας. Ταυτόχρονα γίνεται, βαθμιαία, η ελπίδα των εργατών, των χωρικών και των στρατιωτών των γειτονικών επαρχιών. Και όσο μάλιστα οι μιλιταριστές δίνουν μεγάλη σημασία στις «εκστρατείες αντιποίνων», στη συνοριακή περιοχή, όπου οι διακηρύξεις τους σαν κι αυτές: — «Θα κυνηγήσουμε τους ληστές χρόνια ολόκληρα, θα ξοδέψουμε γι’ αυτί εκατομμύρια» (Λου Τι-Πινγκ). «Έχουμε πολλούς στρατιώτες κι είναι καλά εξοπλισμένοι»[38] (Ουάνγκ-Τσιούν), — προκαλούν την προσοχή των στρατιωτών και των υπαξιωματικών τού εχθρού — που δεν βλέπουν καμιά διέξοδο για την κατάστασή τους —, θα βλέπουμε ολοένα και περισσότερο να μεγαλώνει ο αριθμός των αιχμαλώτων που θα παραδίδονται αυτόβουλα σε μας. Αυτό θα γίνει μια από τις πηγές για την αύξηση των δυνάμεων τού κόκκινου στρατού. Η αήττητη κόκκινη σημαία τής συνοριακής περιοχής δεν δείχνει μόνο τη δύναμη τού κομμουνιστικού κόμματος, αλλά και τη χρεοκοπία των κυρίαρχων τάξεων και αυτό θα επηρεάσει τεράστια την πολιτική κατάσταση ολόκληρης τής χώρας. Γι’ αυτό και πάντα κρίνουμε και εξακολουθούμε να κρίνουμε πως η γραμμή, που απέβλεπε στην εγκαθίδρυση τής εξουσίας μας στο κεντρικό τμήμα τής οροσειράς τού Λοσιαοσάν και τη βαθμιαία επέκτασή της, είναι απόλυτα ορθή, απόλυτα αναγκαία.

---

1 Έκθεση στην Κεντρική Επιτροπή τού κινεζικού κομμουνιστικού κόμματος.
2 Αυτός ο πόλεμος έγινε τον Οκτώβριο τού 1927
3 Ο πόλεμος αυτός έγινε το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο τού 1927.
4 [Με λατινικούς χαρακτήρες στο αγγλικό κείμενο: Linghsien· ίσως πρέπει να διορθωθεί σε «Λινγκσιάν»]
5 Το σύστημα των συνελεύσεων των αντιπροσώπων των φαντάρων και των επιτροπών των φαντάρων καταργήθηκαν εν συνεχεία. Από το 1947, καθιέρωσαν πάλι το σύστημα των συνεδριάσεων των στρατιωτικών και των επιτροπών των φαντάρων που διευθύνονταν από τους αξιωματικούς.
6 [Στην αγγλική μετάφραση: 28ο σύνταγμα]
7 [Στην αγγλική μετάφραση: Linghsien]
8 [Στην αγγλική μετάφραση: Yunghsin]
9 [Στην ελληνική μετάφραση, παραλείπεται «the northern section of Suichuan»]
10 [Ningkang, Yunghsin, Lienhua & Suichuan]
11 [Με λατινικούς χαρακτήρες στο αγγλικό κείμενο τα τοπωνύμια και κύρια ονόματα: Chungyi, Shangyu, Liu Shih-yi, Kiangsi {Νιανγκσί}, Suichuan]
12 [Στο αγγλικό κείμενο έχουμε: «extending from the southern slopes of the Chingkang Mountains in Suichuan County in the south to the border of Lienhua County in the north»]
13 Πρόκειται για τα στρατεύματα των συντρόφων Ε Τινγκ και Χο Λουνγκ που είχαν εξεγερθεί στο Ναντσάνγκ την 1η Αυγούστου 1927. Μετά την ήττα αυτών των στρατευμάτων με την επίθεση στο Τσαοτσέου και στο Σουατέου, ένα τμήμα απ’ αυτά, υπό τη διοίκηση των συντρόφων Τσου Τεχ, Λιν Πιάο και Τσεν Ι, υποχώρησε απ’ το νότιο Χουνάν, περνώντας μέσα απ’ το Κιανγκσί, για να αναλάβει τον ανταρτοπόλεμο. Τον Απρίλιο τού 1928, αυτές οι μονάδες έφτασαν στο Τσινγκανγκσάν και ενώθηκαν με τις μονάδες τού συντρόφου Μάο Τσε-Τουνγκ.
14 Οι αξιωματικοί τού συντάγματος ασφάλειας τής εθνικής κυβέρνησης τού Ουτσάνγκ, στην επανάσταση τού 1927, ήταν στην πλειοψηφία τους κομμουνιστές. Μετά την προδοσία τού Ουάνγκ Τσινγκ-Ουέι και των άλλων, το σύνταγμα αυτό παράτησε το Ουτσάνγκ στις 3 Αυγούστου 1927, για να συναντηθεί με τις μονάδες που είχαν επαναστατήσει στο Ναντσάνγκ. Μαθαίνοντας στο δρόμο πως οι μονάδες αυτές είχαν φύγει για τον Νότο, το σύνταγμα τράβηξε για την περιφέρεια τού Σιουσουέι, όπου ενώθηκε με τα αγροτικά τμήματα των περιφερειών τού Πινγκτσιάνγκ και τού Λιουγιάνγκ.
15 Την άνοιξη τού 1927, ένοπλα αγροτικά τμήματα, αρκετά ισχυρά, σχηματίστηκαν στις περιφέρειες τού Πινγκτσιάνγκ και τού Λιουγιάνγκ (Χουνάν). Στις 21 Μαΐου 1927, ο Σουέι Κο-Σιάνγκ οργάνωσε μια αντεπαναστατική στάση στο Τσανγκσά («Το πραξικόπημα τής 21 Μαΐου») και άρχισε άγριο διωγμό εναντίον των επαναστατημένων μαζών. Στις 31 Μαΐου τα αγροτικά τμήματα των περιφερειών τού Πινγκτσιάνγκ και τού Λιουγιάνγκ βάδισαν εναντίον τού Τσανγκσά για να χτυπήσουν τους αντεπαναστάτες, αλλά την προέλασή τους στη σταμάτησε ο οπορτουνιστής Τσεν Του-Σιέου και ξαναγύρισαν στην αφετηρία τους. Μ’ αυτά τα αγροτικά τμήματα σχηματίστηκαν σε λίγο ένα σύνταγμα που άρχισε ανταρτοπόλεμο. Ύστερα από την εξέγερση τού Ναντσάνγκ, την 1η Αυγούστου 1927, αυτά τα αγροτικά αποσπάσματα ενώθηκαν, στις περιφέρειες τού Σιουσουέι, Τουνγκκέου, Πινγκτσιάνγκ και Λιουγιάνγκ, με το παλιό σύνταγμα ασφάλειας τής εθνικής κυβέρνησης τού Ουτσάνγκ. Μαζί με τις ένοπλες δυνάμεις των ανθρακωρύχων τού Πινγκτσιάνγκ, εξαπέλυσαν την «εξέγερση τής φθινοπωρινής συγκομιδής». Τον Οκτώβριο αυτά τα επαναστατημένα τμήματα, υπό τη διοίκηση τού συντρόφου Μάο Τσε-Τουνγκ, έφτασαν στο Τσινγκανγκσάν.
16 Στις αρχές τού 1928, τότε που ο σύντροφος Τσου Τεχ [Chu The] διοικούσε την επαναστατική βάση των ανταρτών στο νότιο Χουνάν, αγροτικά αποσπάσματα σχηματίζονταν στις περιφέρειες τού Ιτσάνγκ, τού Τσεντσέου, τού Λεϊγιάνγκ, τού Γιουνγκσίνγκ και τού Τσεσίνγκ, όπου το αγροτικό κίνημα είχε αναπτυχθεί. Εν συνεχεία αυτά τα αγροτικά αποσπάσματα διοικούμενα από τον σύντροφο Τσου Τεχ, έφτασαν στο Τσινγκανγκσάν και ενώθηκαν με τις μονάδες τού συντρόφου Μάο Τσε-Τουνγκ.
17 Το Σουεϊκέου-Ουσάν: Ορεινή περιοχή στην περιφέρεια τού Τσανγκνίνγκ (Χουνάν), όπου βρίσκονται σπουδαία κοιτάσματα μολύβδου. Οι μεταλλωρύχοι τού Σουεϊκέου-Ουσάν είχαν οργανώσει, απ’ το 1922 υπό την καθοδήγηση τού κομμουνιστικού κόμματος, ένα συνδικάτο. Αγωνίστηκαν χρόνια ολόκληρα εναντίον τής αντεπανάστασης. Ύστερα από την «εξέγερση τής φθινοπωρινής συγκομιδής» (1927), πάρα πολλοί μεταλλωρύχοι κατατάχτηκαν στον κόκκινο στρατό.
18 Τα ανθρακωρυχεία τού Ανγιουάν , στην περιφέρεια τού Πινγκτσιάνγκ (Κιανγκσί) είναι τμήμα τού μεταλλουργικού συγκροτήματος τού Χανγιεπίνγκ. Εκείνη την εποχή υπήρχαν στο Ανγιουάν 12000 ανθρακωρύχοι. Από τα 1921, η επαρχιακή επιτροπή τού Χουνάν τού κινεζικού κομμουνιστικού κόμματος είχε στείλει στο Ανγιουάν στελέχη για να δουλέψουν ανάμεσα στους ανθρακωρύχους. Δημιουργήθηκαν εκεί μια οργάνωση τού κόμματος και ένα συνδικάτο.
19 Από το 1929, οι επίτροποι τού Κόμματος στον κόκκινο στρατό πήραν το όνομα «πολιτικοί επίτροποι», έπειτα από το 1931 οι πολιτικοί επίτροποι εκστρατείας ονομάστηκαν πολιτικοί καθοδηγητές.
20 Η είσπραξη χρημάτων από τους Τουχάο, με την επιβολή των προστίμων για να αντιμετωπιστεί η συντήρηση τού στρατού, μόνο μερικά και προσωρινά μπορεί να επιλύσει το πρόβλημα. Όταν ο στρατός αναπτύχθηκε και μεγάλωσε το έδαφος, έγινε αναγκαίο και δυνατό μαζί να επιβάλλουμε κανονικά στον πληθυσμό να συμβάλλει στην συντήρηση των στρατευμάτων.
21 Η κατάσταση αυτή κράτησε για πολύν καιρό στον κόκκινο στρατό. Εκείνη την εποχή, ήταν απαραίτητη. Και μονάχα αργότερα δημιουργήθηκαν ορισμένες μικρές διαφορές (στο ποσό που δινόταν για την κάλυψη των αναγκών) ανάλογα με τη δουλειά που έκανε ο καθένας.
22 Ο σύντροφος Μάο Τσε-Τουνγκ υπογραμμίζει εδώ ιδιαίτερα την ανάγκη για ένα δημοκρατικό καθεστώς στον επαναστατικό στρατό, γιατί χωρίς αυτό το καθεστώς, θα ήταν αδύνατο τότε που δημιουργήθηκε ο κόκκινος στρατός να αυξηθεί ο βαθμός τής επαναστατικής δραστηριότητας των αγροτών που είχαν καταταχτεί τελευταία στο στρατό ή των στρατιωτών τού λευκού στρατού που είχαν αιχμαλωτιστεί. Επίσης θα ήταν αδύνατο να απαλλαγούν οι αξιωματικοί μας που προέρχονταν από τα αντιδραστικά στρατεύματα από τις συνήθειες που είχαν αποκτήσει εκεί. Φυσικά, το δημοκρατικό καθεστώς στον κόκκινο στρατό ήταν παραδεκτό μόνον στα πλαίσια που απαιτούσε [η] στρατιωτική πειθαρχία. Έπρεπε να συντελεί στην ενίσχυση αυτής τής πειθαρχίας και όχι στη χαλάρωσή της. Γι’ αυτό έπρεπε, ενθαρρύνοντας πάντα το απαραίτητο δημοκρατικό πνεύμα στον στρατό, να αγωνιζόμαστε ταυτόχρονα εναντίον των παραβάσεων τής πειθαρχίας, που εμπνέονταν από ένα πνεύμα «υπερ-δημοκρατικό». Τα φαινόμενα αυτά αποτελούσαν σοβαρή απειλή στην πρώτη περίοδο. Βλέπε, πιο κάτω, το κείμενο «Η εξάλειψη των λανθασμένων αντιλήψεων στο Κόμμα», όπου βλέπει κανείς τον αγώνα που έκανε ο σύντροφος Μάο Τσε-Τουνγκ εναντίον τής υπερδημοκρατικότητας στον στρατό.
23 Οι μονάδες τού συντρόφου Ε Τινγκ αποτελούσαν, την εποχή τής Εκστρατείας τού Βορρά, στα 1926, ένα σύνταγμα. Τον σκελετό τους τον αποτελούσαν κομμουνιστές. Δοξάστηκαν στις μάχες τής Εκστρατείας τού Βορρά. Μετά την κατάληψη τού Ουτσάνγκ από τα επαναστατικά στρατεύματα, σχημάτισαν την 24η μεραρχία και, μετά την εξέγερση τού Ναντσάνγκ, το 2ο Σώμα.
24 Στην πραγματικότητα, έφτανε να υπάρχει μέσα στον κόκκινο στρατό μια αναλογία μελών τού Κόμματος σχεδόν ίση με το ένα τρίτο τής συνολικής δυνάμεως. Κι αυτή είναι η αναλογία που πραγματοποιήθηκε έπειτα στον κόκκινο στρατό και στον λαϊκό απελευθερωτικό στρατό.
25 Στις 21 Μαΐου 1927, οι αντεπαναστάτες στρατηγοί τού Κουόμιντανγκ στο Χουνάν: Σουέι Κο-Σιανγκ, Χο Τσιάν κ.λπ., ενεργώντας σύμφωνα με τις οδηγίες τού Τσιάνγκ Κάι-Σεκ και τού Ουάνγκ Τσινγκ-Ουέι, επέδραμαν εναντίον [τού] επαρχιακού συμβουλίου των συνδικάτων τού Χουνάν, τής επαρχιακής επιτροπής τής αγροτικής ένωσης και όλων των επαναστατικών οργανώσεων. Εξαπέλυσαν άγριο διωγμό εναντίον των κομμουνιστικών, των εργατικών και αγροτικών επαναστατικών μαζών. Τα γεγονότα αυτά, γνωστά με το όνομα «χτύπημα τής 21 Μαΐου» στάθηκαν το σύνθημα τής ανοιχτής συμπαιγνίας των αντεπαναστατών τού Κουόμιντανγκ στο Ουχάν, που τους διηύθυνε ο Ουάνγκ Τσινγκ-Ουέι, με τους αντεπαναστάτες τού Κουόμιντανγκ τού Νανκίν, που είχαν επικεφαλής τους τον Τσιάνγκ Κάι-Σεκ.
26 [Σουιτσουάν. Στο αγγλικό κείμενο έχουμε, Maoping Ningkang, Huangao & Suichuan]
27 [Nashan, Lungyuankou, [Yunghsin, Hsincheng, Maoping, Talung], Ningkang, Shihtu, Shuikou, Hsiatsun, Linghsien, Yingpanhsu, Taichiapu, Tafen, Tuitzechien, Huangao, Wutoukiang, Che-ao, Suichuan]
28 [Σουιτσουάν -Suichuan]
29 Πρόκειται για μια από τις διατάξεις τού αγροτικού νόμου που ίσχυσε στην παραμεθόρια περιοχή τού Χουνάν-Κιανγκσί στα 1928. Έπειτα, ο σύντροφος Μάο Τσε-Τουνγκ υπογράμμισε πως η θέση τής δήμευσης τού συνόλου τής γης και όχι μονάχα τής γης των γαιοκτημόνων, ήτανε λαθεμένη. Το λάθος αυτό εξηγούνταν άλλωστε από το ότι την εποχή εκείνη έλλειπε η πείρα σχετικά με την πάλη για τη γη. Τον Απρίλιο τού 1929, στον αγροτικό νόμο που επιβλήθηκε στην περιφέρεια τού Σινγκ-Κούο, η διατύπωση: «δήμευση τού συνόλου τής γης» αντικαταστάθηκε από τη διατύπωση: «δήμευση τής δημόσιας γης και τής γης των γαιοκτημόνων».
30 [Lungyuankou· επίσης, στο αγγλικό κείμενο, έχουμε «3 Ιουνίου»]
31 Υπολογίζοντας πόσο ήταν αναγκαίο, σ’ εκείνη τη στιγμή τής επανάστασης, να κατακτηθούν τα ενδιάμεσα στρώματα τής υπαίθρου, ο σύντροφος Μάο Τσε-Τουνγκ διόρθωσε γρήγορα τη λαθεμένη πολιτική που χτυπούσε πολύ σκληρά τα ενδιάμεσα στρώματα. Η θέση τού συντρόφου Μάο Τσε-Τουνγκ, αναφορικά με τα ενδιάμεσα στρώματα, συνάγεται εκτός από τούτο το άρθρο, και από τις θέσεις που σύνταξε για την 6η κομματική συνδιάσκεψη τού κόκκινου στρατού, τον Νοέμβριο τού 1928. Σ’ αυτές τις θέσεις διακρίνονται κυρίως τα ακόλουθα σημεία: «απαγορεύεται να προβαίνουμε ασυλλόγιστα σε πυρκαγιές και σε εκτελέσεις», «υπεράσπιση των συμφερόντων των μικρών και μεσαίων εμπόρων» κ.λπ. Αυτό φαίνεται επίσης και στην έκκληση που απηύθυνε στο 4ο σώμα τού κόκκινου στρατού, τον Ιανουάριο τού 1929, και έλεγε χαρακτηριστικά: «Οι έμποροι των πόλεων να αφοσιωθούν στη δουλειά τους! Αν μας υπακούνε, δεν θα τους πειράξουμε». Βλέπε επίσης τον αγροτικό νόμο που εφαρμόστηκε τον Απρίλιο τού 1929 στην περιφέρεια τού Σινγκ-Κούο (σ’ ένα από τα επόμενα κεφάλαια [και υποσημ. 29]).
32 Καθ’ όσο αναπτυσσόταν ο επαναστατικός πόλεμος και όσο απλωνόταν το έδαφος τής επαναστατικής βάσης και επίσης ανάλογα με την προστατευτική πολιτική που εφάρμοζε για τη βιομηχανία και το εμπόριο η επαναστατική κυβέρνηση, η κατάσταση που περιγράφτηκε πιο πάνω μπόρεσε ν’ αλλάξει. Και φυσικά άλλαξε. Αυτό που είναι βασικό εδώ είναι η συνεπής προστατευτική πολιτική που εφαρμόστηκε στην εθνική βιομηχανία και στο εθνικό εμπόριο, ο αγώνας εναντίον των αριστερίστικων θέσεων.
33 Η μέθοδος τής αναδιανομής τής γης ανάλογα με την ικανότητα για εργασία δεν είναι σωστή. Στην πραγματικότητα στα κόκκινα εδάφη, ίσχυσε για μια μεγάλη περίοδο η αρχή τού ίσου μοιράσματος τής γης ανάλογα με τα στόματα που είχε να θρέψει ο καθένας.
34 [Στο αγγλικό κείμενο έχουμε: «[there are instances] of squandering or embezzling funds»]
35 [Στο αγγλικό κείμενο έχουμε: «hid in remote hills, which they called "lying in ambush"»]
36 Τα «αποσπάσματα των ειρηνοποιών»: τοπικές αντεπαναστατικές δυνάμεις.
37 [Στο αγγλικό κείμενο: clothing (ρουχισμού)]
38 [Στην αγγλική μετάφραση: «the Red Army has 20,000 men with 5,000 rifles» ]

 

Σελίδες: 1 2