RSS

Βίαιη απέλαση παράτυπου μετανάστη: μαρτυρία μιας επιβάτιδος (Ουμανιτέ)

01 Φεβ.

Βίαιη απέλαση παράτυπου μετανάστη: μαρτυρία μιας επιβάτιδος

(Ουμανιτέ, 31/01/11)

Στις 20 Ιανουαρίου, στο αεροδρόμιο Ρουασί-Σαρλ ντε Γκολ, στην πτήση AF 3096 Παρίσι-Μπαμάκο, είναι υπό εξέλιξη η επιχείρηση αναγκαστικής απέλασης ενός άνδρα μαλιανής ιθαγένειας. Κάποιοι επιβάτες διαμαρτύρονται και φιλμάρουν την σκηνή· δεκατέσσερις εξ αυτών τίθενται υπό κράτηση και, στη συνέχεια, ασκούνται εις βάρος τους ποινικές διώξεις.

Η προσωπική μαρτυρία συνταξιούχου καθηγήτριας που επέβαινε στο αεροπλάνο.

Στη Γαλλία, σήμερα, έχουμε ακόμα το δικαίωμα να αγανακτούμε; Ακολουθεί η εμπειρία που μόλις έζησα — εμπειρία που με κάνει να αμφιβάλλω γι’ αυτό.

Στις 20 Ιανουαρίου 2011 πήρα το αεροπλάνο στο αεροδρόμιο τού Ρουασί για να επιστρέψω στο Μπαμάκο, όπου ζω τώρα. Η πτήση είχε προγραμματιστεί να αναχωρήσει στις 16:05… Το αεροπλάνο τελικά απογειώθηκε στις 20:45! Τι συνέβη στο διάστημα αυτό;

Κατ’ αρχάς επιβιβαστήκαμε με καθυστέρηση τριών τετάρτων … κάτι τόσο συνηθισμένο που δεν προσέλκυσε καθόλου την προσοχή μας. Καθίσαμε όλοι στις θέσεις μας χωρίς κανένα πρόβλημα (250 επιβάτες) και ξαφνικά εμφανίζεται ένας άνθρωπος με περιβραχιόνιο τής αστυνομίας, ο οποίος αρχίζει να μοιράζει σε ορισμένους επιβάτες ένα φυλλάδιο ζητώντας τους να το διανείμουν στους υπόλοιπους. Φανταστείτε την έκπληξη των μη γαλλόφωνων επιβατών. Ορισμένα αποσπάσματα τού κειμένου: «Ίσως σας ζητήθηκε … να εναντιωθείτε στην επιβίβαση ενός προσώπου σε βάρος τού οποίου εκκρεμεί διαδικασία απέλασης από τη Γαλλία … και το οποίο θα ταξιδέψει με την πτήση αυτή… Η απόφαση επαναπροώθησης είναι θεμιτή πράξη τού γαλλικού κράτους… Το έγκλημα (παρεμπόδιση απέλασης) τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 5 ετών και πρόστιμο €18,000.» κ.τ.λ. κ.τ.λ…

Επιπλέον, όπως διευκρίνισε ο αστυνομικός ζητώντας, συγχρόνως, συγγνώμη για την ταλαιπωρία, ο απελαυνόμενος είχε αρχίσει να διαμαρτύρεται, με φωνές και κραυγές, και να αντιστέκεται βίαια … και ότι η κατάσταση αυτή δεν θα διαρκέσει παρά μόνο 5 λεπτά και ότι μετά την αναχώρηση τού αεροπλάνου όλα θα έχουν τελειώσει! Στη συνέχεια εμφανίστηκε πλαισιωμένος από αστυνομικούς ο απελαυνόμενος αλλοδαπός, ο οποίος άρχισε να ουρλιάζει «αφήστε με, θέλω να φύγω…». Αμέσως ορισμένοι επιβάτες σηκώθηκαν από τις θέσεις τους, αγανακτισμένοι από την απαράδεκτη σκηνή. Τόσο το προσωπικό τής Air France όσο και οι παρόντες αστυνομικοί τούς έδωσαν εντολή να επιστρέψουν στις θέσεις τους, γιατί διαφορετικά θα ακυρωνόταν η πτήση και όλοι οι επιβάτες θα έπρεπε να αποβιβαστούν. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι ποτέ δεν μάθαμε τους λόγους για την απέλασή του. Μπροστά στην αποφασιστικότητα των αγανακτισμένων επιβατών, ο κυβερνήτης αποφάσισε να επιστρέψει το αεροσκάφος στον χώρο στάθμευσης και στη συνέχεια κλήθηκε η αστυνομία.

Τότε εμφανίστηκαν ξαφνικά είκοσι περίπου κρανοφόροι άνδρες των ΜΑΤ, οπλισμένοι με γκλομπ και ασπίδες (!!!), οι οποίο στοιχήθηκαν ο ένας πίσω από τον άλλο στους διαδρόμους τού αεροπλάνου. Μέχρι τότε όλοι μας κρατούσαμε σοβαρή στάση, αλλά παρ’ όλο που η «απόβαση» των αστυνομικών δυνάμεων σ’ έναν τόσο στενό χώρο φάνταζε όλο και πιο γελοία, δεν είχαμε καθόλου διάθεση για γέλια. Οι επιβάτες που εναντιώθηκαν στην επιβίβαση τού απελαυνόμενου υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν το αεροσκάφος. Σημαντική επισήμανση: ο πρώτος αστυνομικός που παρενέβη στο επεισόδιο φωτογράφισε όλους τους παρευρισκόμενους, απαγορεύοντας συγχρόνως σε κάθε επιβάτη να βιντεοσκοπήσει ή να τραβήξει φωτογραφίες από το περιστατικό. Ένας μάλιστα επιβάτης υποχρεώθηκε να αποβιβαστεί γι’ αυτόν και μόνο τον λόγο. Δεν μπόρεσα να πάρω φωτογραφίες, αλλά τίποτα δεν με εμποδίζει να γράψω τι συνέβη. Να προσθέσω ότι ένας άνδρας των ΜΑΤ βιντεοσκόπησε ΟΛΟΚΛΗΡΗ τη σκηνή τής απομάκρυνσης των επιβατών. Τα μέλη μιας οικογένειας από το Μάλι — οι γονείς με τρία πολύ μικρά παιδιά — αποβιβάστηκαν από το αεροπλάνο με σκοπό να διαμαρτυρηθούν προφορικά. Για όλο το διάστημα που διήρκησε η αστυνομική παρέμβαση, τα τρία βρέφη δεν έλαβαν τροφή και δεν κοιμήθηκαν καθόλου. Ο πατέρας είχε σοκαριστεί από το γεγονός τής χρησιμοποίησης στρατιωτικών δυνάμεων μπροστά σε τόσο μικρά παιδιά. Και, μετά από εντολή τού πρώτου αστυνομικού, τα ΜΑΤ συνέλαβαν ακόμη και καθισμένους επιβάτες, μόνο και μόνο επειδή εξέφρασαν προφορικά την αγανάκτησή τους. Μας ρώτησαν αν κάποιος θέλει να πει κάτι ακόμη … και αν τυχόν διαφωνούμε, θα πρέπει να αποβιβαστούμε!!

Πρέπει να ομολογήσω ότι, μπροστά σε μια τόσο φρικτή κατάσταση, μπροστά σε μια τέτοια επίδειξη βίας, ο καθένας μας νιώθει να χάνει το θάρρος του, ο καθένας μας αισθάνεται βαθιά ντροπή και αποκαρδίωση, όλοι μας νιώθουμε εξαιρετικά αδύναμοι αντιμέτωποι με «την γαλλική τεχνογνωσία στον τομέα τήρησης τής τάξης» υπέρ τής οποίας συνηγορεί η κ.ΥΠΕΞ.1 Σκέφτομαι τους ανθρώπους εκείνους που, στη διάρκεια τού τελευταίου παγκόσμιου πολέμου, ήταν μάρτυρες των ενεργειών τής αστυνομίας τού Βισί — τι θα μπορούσε να πει, τι θα μπορούσε να κάνει κανείς μπροστά στην κάνη τού τουφεκιού ή αντιμέτωπος με τα γκλομπ ή τις υλακές των κέρβερων τής τάξης… (…) Προς το παρόν, το γεγονός που έζησα μού γεννά μία μόνο σκέψη: «Νιώθω βαθιά ΝΤΡΟΠΗ και αγανάκτηση».

Josette Rétif

[1] Μισέλ Αλιό-Μαρί, στο πρωτότυπο «MAM».

(WordCnt:758)

Advertisements
 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s