RSS

D.Shostakovich—Suite on Verses by Michelangelo, Op.145(a) [2]

02 Φεβ.

Νύχτα (διάλογος)

Μπροστά σου, άγγελε τής δημιουργίας, έγειρ’ η νύχτα να κοιμηθεί ύπνο βαθύ· μαρμαρωμένη, ακόμα ανασαίνει· ξύπνα την, θ’ ακούσεις ψίθυρους· γλυκός, ο ύπνος· ο θάνατος, γλυκύτερος, όταν όλα είναι έγκλημα και ατιμία: να μην νιώθεις — λύτρωση — να μην ακούς· φίλε, σώπα, γιατί να με ξυπνήσεις;

Αθανασία

Η μοίρα — μου ’δωκε ύπνο άκαιρο· στο χώμα — νεκρός δεν κείτομαι· ζω, στο παράπονό σου· καθρέφτης τού φίλου ο φίλος, μοιάζω νεκρός· οι ζωντανοί, χιλιάδες, στις καρδιές, χιλιάδων· δεν έγινα, στο χώμα χώμα, παρηγορήσου, ο θάνατος δε φθείρει.

Advertisements
 
Σχολιάστε

Posted by στο 02/02/2011 in Μουσική, Ποίηση

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s