RSS

Alain Badiou — Αμέντ Φιλόσοφος: Θεός

15 Φεβ.

Αλαίν Μπαντιού: Ο Αμέντ Φιλόσοφος
[Οικογενειακό θέατρο, κατάλληλο για παιδιά άνω των δώδεκα ετών]
Σκετς 20: Θεός

Την Κυριακή που πέρασε μ’ έπιασε μια επιθυμία για κωδωνοκρουσίες και ψαλμωδίες, να μυρίσω λιβάνι και θυμιατό, να δω τα παπαδοπαίδια, ρε παιδί μου, από την Άπω Ανατολή να μπουρδουκλώνονται στα άμφια και να τρώνε τα μούτρα τους, κι αποφάσισα να πάω στη μητρόπολη τής Κρεατομυγοκουρούνας! Μέχρι εδώ ωραία. Γιατί πρέπει να ξέρετε — και να μάθετε, αν δεν το ξέρετε — ότι η Κρεατομυγοκουρούνα έχει μητρόπολη! Βεβαίως! Μικρή μεν μητρόπολη, τοσοδούλα, στο μέγεθος σαν στραβοκάνικο διώροφο μπορντέλο καπελωμένο μ’ ένα τρούλο, αλλά … μ’ όλα τ’ απαραίτητα! Την εγκαινίασε μάλιστα αυτοπροσώπως η ίδια η κυρία Χρυσοπομπέρδου. Είναι η μητρόπολη τής Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής. Τη βουλευτίνα μας, βλέπετε, τη λένε Μαρία-Μαγδαληνή· η σύζυγος τού κ. Θρασύμαχου Χρυσοπομπέρδου· εξ ου και η ονομασία, Ιερά Μητρόπολις τής Αγίας Μαρίας-Μαγδαληνής Χρυσοπομπέρδου, ονομασία που συμβαδίζει και με την πεπτωκυία φύση τής κ. βουλευτίνας μας τού Κόμματος για την Συνένωση και την Ανόρθωση τής Ελλάδος — εν συντομία γνωστό ως ΞΟΥ, ΞΟΥ Α.Ε. Αν τώρα με ρωτήσετε αν η μακρυμαλλούσσα η βουλευτίνα μας σκύβει στα μπούτια τού Θρασύμαχου κάθε βράδυ πεσμένη στα τέσσερα κι αν μετά τα σκουπίζει με τα κολασμένα τα μαλλιά της, θα με φέρετε σε δύσκολη θέση. Δεν θα τα μάθετε από μένα τα μυστικά τής κρεβατοκάμαρας των Χρυσοπομπέρδων. Ο Αμέντ δεν ασχολείται με μικροπρέπειες. Αν σας έλεγα όσα ξέρω, θα γινότανε το δεύτερο μπιγκ μπανγκ! Το διεθνές τζετ σετ θα διεσπάτο σ’ αδρόνια, πρωτόνια και διαγαλαξιακά φερμιόνια! Γι’ αυτό στο στόμα φερμουάρ!

Αυτοσχεδιασμός στο θέμα τής παντογνωσίας τού Αμέντ και των καταστροφικών συνέπειών της.

Όπως κάνω πάντα, γλίστρησα απαρατήρητος απ’ το προαύλιο που χρησιμεύει και ως χώρος υποδοχής. Ύστερα ήπια με μεγάλες γουλιές αγιασμένο νερό απ’ την κολυμπήθρα. Επιτρέψτε μου εδώ να σας πληροφορήσω ότι όλα τα βλογημένα πράγματα ανοίγουν την όρεξη τού Αμέντ: αγιασμένα νάματα, επτάφωτες λυχνίες, χρυσόδετα ψαλτήρια, ακόμα και τα μούσια των μουλάδων, των αγιατολάδων και των ιμάμηδων … Κάτι με πιάνει όταν βλέπω αγιασμένα πράματα! Μου ’ρχεται, έτσι, να τα πιω, να τα καταβροχθίσω, να τα καπνίσω, να τα ρουφήξω απ’ τη μύτη. Τα λούζομαι πατόκορφα κι αγιάζεται η φύση μου. Το γλέντι είχε, λοιπόν, ανάψει για τα καλά στην μητρόπολη, τα παπαδοπαίδια σβούριζαν σαν διαολάκια, τού παππούλη τού ’χε βγει το λαρύγγι απ’ τα δόξα πατρί, οι πιστοί είχαν πέσει στα γόνατα και προσεύχονταν, και τ’ άπιστα ρεμάλια, σαν τού λόγου μου, ανακατώνονταν εκεί που δεν τους έσπερναν … Αν ο Θεούλης υπάρχει, είπα από μέσα μου, θα την έχει καταβρεί με τον τζερτζελέ· κι αν πάλι δεν υπάρχει, ακόμα καλύτερα, ο Αμέντ να περνάει καλά, κι άσ’ τους πιστούς να κλαίγονται. «Γιατί καλύτερα;», σας ακούω να με ρωτάτε. Μα γιατί αν υπάρχει και σουλατσάρει στον Παράδεισο εν μακαριότητι και κατανύξει, καθόσον τέλειος και θείας έμπλεως σοφίας, αΐδιος, ανέκφραστος, απερινόητος, απερίτμητος, αεί ων και αλαμπουρνέζικος, βάλε-βγάλε ένα πανηγύρι, ένα άπιστο ρεμάλι λιγότερο στο προαύλιο, ένας πιστός γονυπετής εδώ, ένας εκεί, τι θα πρόσθετε περισσότερο στη μακαριότητά του; Αλλά, πάλι, αν όντως υπάρχει, φανταστείτε τι έχει να γίνει έτσι και του ανάψουν τα λαμπάκια! Άραγε, με τι να μοιάζει ένας ζηλόφθονος Θεός! Με τι να μοιάζει ένας παντοδύναμος, απείρως πανάγαθος και κατά πάντα τέλειος θεός, όταν παίρνει ανάποδες; Ίσως με κερατά που του τα φόρεσε κανονικά η άπιστος γυνή. Σας διαβεβαιώ, με την ιδιότητά μου ως ηθοποιού, ότι ο ρόλος τού ζηλόφθονου Θεού είναι εξαιρετικά απαιτητικός!

Ο Αμέντ προσπαθεί να αυτοσχεδιάσει γύρω από το χαρακτήρα τού ζηλόφθονου Θεού.

Μπα, πρέπει να έχει τη φάτσα σκουντούφλη κερατά. Σαν τού Θρασύμαχου, τα βράδια που η βουλευτίνα μας αρνείται να του πλύνει τα ποδάρια. Σουτ! Ησυχία στο ακροατήριο! Δεν είναι για γέλια!

Εκεί, λοιπόν, που οι ψάλτες, πνιγμένοι στην κάπνα, προσπαθούσαν, για την τέρψη τού άπιστου Αμέντ, να πούνε το γνωστό η «Παρθένα σήμερα», αλλά δεν τους άφηνε ο βήχας, βλέπω ανάμεσα στο εκκλησίασμα την ίδια τη Μαρία τη Μαγδαληνή να κατευθύνεται προς την έξοδο φορώντας πλατύγυρο με βέλο. Με την κοιλιά τούμπανο απ’ τ’ αγιασμένο νερό και νιώθοντας αθάνατος και καθαγιασμένος, παίρνω θάρρος — όταν ο καλός θεούλης σας ευλόγησε να πιείτε και φάτε τον αγλέουρα, όλα σας είναι δυνατά και επιτρεπτά — τη διπλαρώνω, να κάπως έτσι, και της θέτω χωρίς περιστροφές το ερώτημα τής ύπαρξης τού Θεού. «Κυρία Χρυσοπομπέρδου, ωραία η μητρόπολη που ’χτισες ιδία δαπάνη· αλλά, στο Θεό, πιστεύεις αλήθεια στο Θεό;» Η Μαρία η Μαγδαληνή δεν πίστευε στα αυτιά της! Πάει να μου ξεφύγει, βγαίνει απ’ την εκκλησία, την παίρνω στο κατόπι, πάντα υπό την πονηρή επήρεια τού αγιασμένου νερού, την πιάνω απ’ το φουστάνι και, μάρτυς μου ο Θεός, της ξαναλέω ξεθαρρεμένος: «Αν δεν μου απαντήσεις, θα το φωνάξω να τ’ ακούσουν όλοι πως είσαι υποκρίτρια και αθεόφοβη». Γυρνάει τότε και μου λέει μελιστάλαχτα, φανερά ανήσυχη για τις εκλογικές επιπτώσεις τής παγίδας που της έστησα: «Αγαπητέ Αμέντ, εγώ πιστεύω στη θεία πρόνοια». — «Με όλα όσα συμβαίνουν στον κόσμο, εσύ πιστεύεις στην πρόνοια; Ρε, δεν πας καλά!» της απαντάω εγώ. «Τέτοιος Θεός σαν το δικό σου πρέπει να ’ναι αναίσθητος, μοβόρο κτήνος ή γεροξεμωραμένος. Για να το ξαναπιάσουμε από την αρχή», συνεχίζω, κατακυριευμένος από ένθεη μανία, «ο Θεός σου δε στενοχωριέται ποτέ με όσα συμβαίνουν στον κόσμο;» — «Πού θες να ξέρω εγώ!», μου απαντάει η κυρία εκνευρισμένη, μιας και δεν ήταν συνηθισμένη σε τέτοιες είδους ιντερβιού. «Με το συμπάθιο δηλαδή, αλλά δεν είμαστε κώλος και βρακί εγώ και ο μεγαλοδύναμος. Και στο κάτω κάτω τής γραφής», εδώ το πήρε πάνω της, έτοιμη να αντεπιτεθεί «δεν είναι ανεξιχνίαστες οι βουλές τού Κυρίου;» — «Μα, στην περίπτωση αυτή», επιμένω εγώ, «αν οι βουλές του είναι άγνωστες, δεν θα ισχύει το αυτό και για την ύπαρξη τού θεούλη; Πώς μπορείς να θεωρείς γνωστή την ύπαρξη κι άγνωστες τις βουλές του; Είτε μπορεί κανείς να διακρίνει στον ουρανό, ίσως με το τηλεσκόπιο, την ύπαρξή του την άπειρη, οπότε θα γνωρίζει και τα σχέδια τής μεγάλης του πρόνοιας, είτε όλα του σχέδια — που, κατ’ εμέ, είναι μεγάλες μαλακίες — είναι και θα μείνουν, εις τον αιώνα τον άπαντα, ανεξιχνίαστα, αμήν». Με καρφώνει με τα μαύρα μάτια της και νιώθω να μου κόβονται τ’ αγιασμένα ήπατα. Αρπάζει τότε την ευκαιρία και αρχίζει να μου σφυροκοπάει στ’ αυτιά: «Ρε βούρλο, πιστεύεις σοβαρά ότι κοτζάμ βουλευτίνα τού ΞΟΥ Α.Ε. θα δήλωνε άθεη; Ο σκληρός πυρήνας των εκλογέων μου είναι ελληνορθόδοξος. Όσοι με ψηφίζουν, ψηφίζουν υπέρ πίστεως και πατρίδος. Προκειμένου να εκλεγώ στη Βουλή, ψηφίζω και με τα δύο χέρια Πατήρ, Υιό και Άγιο Πνεύμα. Όπερ έδει ποιήσαι και όπερ έδει δείξαι». Όπα, όπα, είπα μέσα μου. Και, νιώθοντας να με γεμίζει η χάρη του, είπα να κάνω μια μικρή παραχώρηση «Ναι, σύμφωνοι, πρόκειται για τον εκλογολογικό τρόπο απόδειξης τής ύπαρξης τού Θεού — απόδειξη που έχει την ίδια δεσμευτική ισχύ με την οντολογική, την τελεολογική, την ηθική και την πεπτική … όμως πρέπει κι εσείς να παραδεχτείτε πως ο Θεός σας δεν είναι ποτέ ούτε αρνητικός, ούτε θετικός, ούτε αντιφατικός, ούτε ευκατάληπτος, ούτε απλός, ούτε πολύπλοκος και πως οι επιθυμίες του είναι τόσο αιώνια σκοτεινές όσο και βίαιες». — «Εντάξει, εντάξει» απαντά η κυρία Χρυσοπομπέρδου «όμως τώρα βιάζομαι. Ωραία τα περί Θεού, αλλά αν δεν έχετε κάτι συγκεκριμένο να μου πείτε, πρέπει να φύγω. Με περιμένει ο άντρας μου για την καθιερωμένη ετήσια επίσκεψη στο ευαγές ίδρυμα για τους μισόστραβους». — «Ώστε θα πάτε με τον Θρασύμαχο να δείτε όσους δεν μπορούν να δούνε τα λυμένα σας μαλλιά;» πετάω τη σπόντα μου εγώ. «Μα τι εννοείτε» λέει εκείνη κοκκινίζοντας «τι σχέση μπορεί να έχουν τα μαλλιά με τον Θεό;» — «Μαρία Μαγδαληνή Χρυσοπομπέρδου» αλυχτώ εγώ πλημμυρισμένος από ιερό ενθουσιασμό «ο Θεός αυτός με τις αιώνια σκοτεινές και ακατανόμαστες επιθυμίες του, ο Θεός στον οποίο πιστεύετε είναι ασύνειδος». Και πριν προλάβω να το πω, εξαφανίζεται η κυρία βουλευτίνα στον αέρα. Πέταξε … αναλήφθηκε, κυριολεκτικά, στους ουρανούς. Τσάντα, παπούτσια, καπέλο και βέλο, ολόκληρο το ανσάμπλ. Μεγάλη η χάρη σου Μαγδαληνή! Ο Θεός εν σαρκί, λαβών σχήμα γυναικός! Αγία Μαρία-Μαγδαληνή Χρυσοπομπέρδου, φθαρτό σκήνωμα τού ασύνειδου Θεού!

 

WordCnt:  1291

Advertisements
 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s