RSS

Ομηρίες Ι-IV

09 Μαρ.


(από va8ikokkino)

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ (1, 2)

I. [tvxs.gr 8/3]

Μιλώντας στο tvxs.gr, η κ. Λουκία Κοτρωνάκη, μέλος της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης εξηγεί πως το μεσημέρι της Δευτέρας, οι συνοδοί των απεργών πείνας στον «Ερυθρό Σταυρό» μετέβησαν στο διοικητή του νοσοκομείου για να μεταφέρουν την επιθυμία των μεταναστών να μην λάβουν καμία μορφής σίτιση. «Ο διοικητής θεώρησε σκόπιμο να συλληφθούν οι δύο κοπέλες για παρεμπόδιση της σίτισης των μεταναστών». Όπως διευκρινίζει πάντως η κ. Κοτρωνάκη, οι 2 κοπέλες που συνελήφθησαν δεν είναι εκείνες που «ανέλαβαν να μεταφέρουν στο διευθυντή τη βούληση των μεταναστών», αλλά άλλες που τις αντικατέστησαν μετά το περιστατικό.

Σχολιάζοντας τις κατηγορίες για παρεμπόδιση σίτισης των μεταναστών, βάσει των οποίων ο διοικητής του «Ερυθρού Σταυρού» υπέβαλλε και μήνυση, η κ. Κοτρωνάκη σημειώνει ότι «οι άνθρωποι δεν είναι κλινικά νεκροί, έχουν επιθυμίες. Αλλά εκείνη την ώρα δεν μπορούσαν να σηκωθούν από τα κρεβάτια τους και να μεταφέρουν οι ίδιοι τις επιθυμίες τους». Σε βάρος των 2 κοριτσιών, που βρίσκονται στη ΓΑΔΑ, απαγγέλθηκαν κατηγορίες για άσκηση βίας και απόπειρα σωματικής βλάβης.

«Όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να αντιμετωπίσει την απεργία πείνας των 300 μεταναστών με την αστυνομική καταστολή. Επειδή ο αγώνας δεν έσπασε ούτε από τις κακουχίες ούτε από την εκστρατεία συκοφάντησης, οι κυβερνητικοί ιθύνοντες επιστρατεύουν τώρα την κρατική βία. Από το πρωί γινόμαστε αποδέκτες μιας «άνωθεν» οργανωμένης διαρροής ότι οι απεργοί πείνας απειλούνται με απέλαση αν δεν δεχτούν την πρόταση της κυβέρνησης για εξάμηνο καθεστώς ανοχής. Και για να μη μένουν στα λόγια, συνελήφθησαν σήμερα στον Ερυθρό Σταυρό δύο αλληλέγγυες φοιτήτριες που συνόδευαν νοσηλευόμενους απεργούς πείνας. Είχαν προηγηθεί η εντολή του διευθυντή της Παθολογικής Κλινικής Αντώνη Ζαχάροφ να αφεθεί φαγητό στα τραπεζάκια των νοσηλευόμενων απεργών, η άρνηση των απεργών πείνας να το δεχτούν και η υπενθύμιση των αλληλέγγυων συνοδών ότι τέτοιου είδους «ιατρικές» πρακτικές συνιστούν βασανιστήριο και φέρνουν στη μνήμη τις αποφράδες ημέρες των «γιατρών του Βιντέλα». Από τη μεριά μας, τα μόνα πια που έχουμε να πούμε είναι: Πρώτον, η διαφαινόμενη κυβερνητική επιλογή ανοίγει τις πύλες της αβύσσου. Δεύτερον, η καταστολή ούτε κάμπτει ούτε φοβίζει κανέναν», τονίζει η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης σε ανακοίνωσή της.

II. [enet.gr 8/3]

Εν τω μεταξύ, στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός» συνελήφθησαν δύο κοπέλες, συνοδοί των μεταναστών «γιατί παρεκώλυσαν προσωπικό για τη χορήγηση τροφής σε νοσηλευόμενους απεργούς πείνας».

Η πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους μετανάστες τονίζει ότι οι κοπέλες διαμαρτυρήθηκαν γιατί οι νοσοκόμοι άφησαν φαγητό μπροστά στους μετανάστες, ενώ πηγές του νοσοκομείου υποστηρίζουν πως οι μετανάστες ήθελαν να σταματήσουν την απεργία και οι νεαρές τους εμπόδισαν.

Σύμφωνα πάντως με τα όσα υποστήριξαν 6 μετανάστες και συνοδοί τους, στις 11 30 το πρωί τους επισκέφθηκε ο διευθυντής της παθολογικής κλινικής, Ανδρέας Ζαχάρωφ και τους είπε ότι η ζάχαρη που παίρνουν οι 3 από αυτούς είναι επικίνδυνη σε μεγάλη ποσότητα και μπορεί να την αντικαταστήσει με δύο κουταλάκια από κάτι καλύτερο. Ρώτησαν τι είναι αυτό το κάτι καλύτερο και απάντησε φιδέ, επεξηγώντας ότι είναι νερό και άμυλο. Οι ίδιοι τονίζουν ότι κατάλαβαν πως επρόκειτο για σιρόπι ή φάρμακο (δεν γνώριζαν τι είναι άμυλο) και δέχθηκαν. Γύρω στη μια το μεσημέρι νοσοκόμοι έφεραν σούπες με φιδέ και μπολάκια με ζελέ, οι απεργοί απάντησαν πως αρνούνται τη τροφή καθώς κάνουν απεργία πείνας και έφυγαν.

Ο διευθυντής- σύμφωνα πάντα με τα όσα υποστηρίζουν οι μετανάστες και οι συνοδοί τους- επέστρεψε αργότερα και απευθύνθηκε σε δύο κοπέλες-συνοδούς που δεν ήταν παρούσες στο συμβάν αλλά βρίσκονταν σε άλλο θάλαμο και τους ζήτησε να φύγουν γιατί παρεμποδίζουν το ιατρικό έργο απειλώντας ότι θα καλέσει την αστυνομία. Εκείνες έφυγαν και λίγο αργότερα στο θάλαμο έφτασαν δύο άλλες συνοδοί, τις οποίες κάλεσε στο γραφείο του, φώναξε παράλληλα την αστυνομία και υπέβαλε μήνυση στις κοπέλες «για παράνομη άσκηση βίας και απόπειρα σωματικών βλαβών». Οι δύο φοιτήτριες, κρατούνται στη ΓΑΔΑ.

Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με τα όσα προβλέπει η διακήρυξη της Παγκόσμιας Ένωσης Ιατρών για την απεργία πείνας, οι απεργοί πρέπει να προστατεύονται από εξαναγκασμό και οι γιατροί από τη μεριά τους δεν επιτρέπεται να ασκήσουν αθέμιτη πίεση όποιου είδους στον απεργό για να αναστείλει την απεργία. Τονίζει πως η φροντίδα του ασθενή δεν πρέπει να εξαρτάται από την αναστολή της απεργίας πείνας και πως όταν ένας γιατρός δεν μπορεί για λόγους συνειδησιακούς να συμμορφωθεί με την άρνηση του απεργού για διατροφή θα πρέπει να παραπέμψει τον απεργό σε άλλο γιατρό.

ΙΙΙ. Machtpolitik (radicaldesire.blogspot.com, 8/3)

[…]

Η πολιτική ισχύος είναι ένα δόγμα που αφορά τις διεθνείς σχέσεις, τις σχέσεις του κράτους με άλλα κράτη. Συνίσταται στην χρήση προληπτικών μέτρων απειλής κατά του άλλου, στρατιωτικής, πολιτικής ή οικονομικής φύσης, που στόχο έχουν την προστασία των συμφερόντων του κράτους.

Στην Ελλάδα, το κράτος είναι όμηρος του χρέους του. Δεν είναι σε θέση να απειλήσει αυτή την στιγμή κανένα άλλο κράτος. Είναι ένα κράτος βασικά ξεδοντιασμένο και ανήμπορο. Η εικόνα αυτή του κράτους δεν είναι συμφέρουσα για την εγχώρια άρχουσα τάξη. Διότι περνάει στις λαϊκές μάζες το μήνυμα του ευάλωτου της κρατικής εξουσίας και υπονομεύει την εικόνα του κράτους ως κυρίαρχου. Αυτό ενθαρρύνει την πρακτική του αμφισβήτηση, για παράδειγμα από εξεγέρσεις.

Συνεπώς, το κράτος σε κατάσταση ομηρίας και υποτέλειας προς το εξωτερικό του θα πρέπει, αν θέλει να επιβιώσει ως κράτος, να αναπληρώσει την εικόνα του ως κυρίαρχου με την επίδειξη κυρίαρχης βίας στο εσωτερικό. Τούτο το πράττει με την καταστολή όσων το αμφισβητούν έσωθεν, μέσα στα γεωπολιτικά του όρια.

Όταν αυτοί που αμφισβητούν όμως το κράτος το πράττουν στρέφοντας την δική τους δυνατότητα βίας κατά του ίδιου τους του εαυτού, φέρνουν το κράτος σε δύσκολη θέση. Στην περίπτωση αυτή, η απειλή κατασταλτικής βίας χάνει την ισχύ της, εκκενώνεται εκ των προτέρων. Αν η πάντοτε πιθανή τελική απόληξη μιας πράξης φυσικής βίας είναι ο θάνατος, μια απεργία πείνας δείχνει ουσιαστικά στο κράτος την αδυναμία του να ασκήσει πολιτική ισχύος διότι του αφαιρεί την δυνατότητα απειλής ότι θα προσφύγει σε μια βία ικανή, σε τελική ανάλυση, να απειλήσει την ίδια τη ζωή.

Όλα αυτά είναι αρκετά προφανή, και ίσως βαρετά.

Αλλά χρειάζονται υπενθύμιση, δυστυχώς, διότι το ελληνικό κράτος έχει καταντήσει να συγχέει τον ρόλο του φορέα πολιτικής ισχύος, έστω στο εσωτερικό του, με αυτόν ενός θανάσιμα γελοίου σαλτιμπάγκου.

Διότι μόνο ένας σαλτιμπάγκος θα αποφάσιζε, την 43η ημέρα μιας συλλογικής απεργίας πείνας, να απειλήσει ημιθανείς ανθρώπους με απέλαση εάν δεν συμμορφωθούν με τας υποδείξεις. Η επίδειξη ισχύος σε ανθρώπους που την έχουν ήδη ασκήσει στον εαυτό τους, οι οποίοι έχουν ήδη αποδείξει τον εαυτό τους κυρίαρχο μέσω του αυτοελέγχου και της έκθεσης στον θάνατο, καταφέρνει να είναι την ίδια στιγμή άξια περιφρόνησης, βδελυρή και αξιογέλαστη. Τι ακριβώς προτίθεται να κάνει τώρα το ελληνικό κράτος για να στηρίξει τις απειλές του; Τι ακριβώς έχει μείνει απ’ την σάρκα για να μπορεί να την απειλήσει με τιμωρία; Τι είδους επιβεβαίωση της ισχύος του αναζητά από αυτούς που το υποκατέστησαν εξ αρχής ως κράτος οι ίδιοι του εαυτού τους; Την ίδια, φαντάζομαι, επιβεβαίωση ισχύος που θα αντλούσε κάποιος που κλωτσά το πτώμα κάποιου που έχει ο ίδιος πάρει τη ζωή του;

Αλλά, από την άλλη, τι θα μπορούσε να περιμένει κανείς από ένα κράτος-κανάγια, ένα κράτος στα χέρια εγκληματιών του κοινού ποινικού δικαίου, κομπορρημόνων, φαφλατάδων, λούμπεν πλουτοκρατών, τυχοδιωκτών, κουτσαβάκηδων, γιγάντων του καφενείου, Μέτερνιχ του κομμωτηρίου, κακέκτυπων της σοσιαλδημοκρατίας, κέρινων ομοιωμάτων του νεοσυντηρητισμού, από την συμπεριφορά τζάμπα μάγκα που εκτοξεύει απειλές στο πουθενά φουσκώνοντας ολόκληρος από τις παραστρατημένες και άκαρπες ορμόνες του; Τι άλλο να περιμένει κανείς από τον δολοφονικό ανθρωπισμό του «τίποτα δεν είναι πάνω απ’ τη ζωή» ως απειλή αντί για διακήρυξη αρχών, ως τρόπο του να πεις «κανείς δεν δικαιούται να ξεφύγει από την ομηρία στην κρατική ισχύ ως ομηρία που θεμελιώνεται στην ανάγκη όλων για αυτοσυντήρηση, έστω χωρίς αλήθεια, χωρίς ελευθερία, χωρίς ισότητα—την ομηρία στο ανθρώπινο ζώο, στο δίποδο που το διαφεντεύει ο φόβος»;

Είναι πιθανόν στις επόμενες μέρες κάποιοι να ξεφύγουν τελεσίδικα από την εποπτεία-ως-νταβατζιλίκι ενός τέτοιου κράτους. Αλίμονο σε αυτούς που θα παραμείνουν.

IV. «Καθαρή» άδεια παραμονής στους 300 απεργούς πείνας (Κόντρα, 8/3)

Ένα επιχείρημα που ακούγεται συνεχώς σε σχέση με τους 300 απεργούς πείνας μετανάστες είναι πως το ισχύον νομικό πλαίσιο δεν επιτρέπει τη νομιμοποίησή τους, με τη χορήγηση σ’ αυτούς κανονικών αδειών παραμονής και εργασίας. Ξεκινώντας απ’ αυτό το ψευδές επιχείρημα, διάφοροι «καλοθελητές» υποβάλλουν δημόσια προτάσεις, οι οποίες κινούνται σε «ενδιάμεσα» επίπεδα, προσφέροντας διέξοδο όχι στους απεργούς πείνας, που έχουν καταστήσει σαφή τη θέληση και το αίτημά τους, αλλά στην κυβέρνηση, που δεν θέλει να προχωρήσει σε μια «καθαρή» λύση, ενώ έχει όλες τις νομικές δυνατότητες γι’ αυτό.

Βεβαίως, το θέμα είναι καθαρά πολιτικό. Αυτό που συμβαίνει με την απεργία πείνας των 300 μεταναστών είναι μια πολιτική σύγκρουση, στην οποία δεν μπορεί παρά να δοθεί πολιτική λύση. Επειδή, όμως, μπλέκονται και τα νομικά ζητήματα, τα ξεκαθαρίζουμε κι αυτά, για να μη γίνεται σπέκουλα από καμιά πλευρά.

1. Η πρόταση της κυβέρνησης, όπως διατυπώθηκε τελικά από τον Ραγκούση, ονομάστηκε μεν καθεστώς «υπό ανοχήν», στο νόμο όμως αναφέρεται ως «αναβολή της απομάκρυνσης» (άρθρο 24 του νόμου 3907/2010). Δηλαδή, πρώτα εκδίδεται απόφαση απέλασης του μετανάστη και μετά αναβάλλεται η απέλαση για ένα εξάμηνο, το οποίο μπορεί να ανανεωθεί. Η κυβέρνηση πρότεινε στους απεργούς πείνας αναστολή απέλασης για δυο εξάμηνα! Δηλαδή, στο τέλος του έτους αυτοί θα πρέπει να απελαθούν. Ακόμα και αν πάρουν νέα παράταση, αυτή και πάλι δεν οδηγεί σε άδεια παραμονής, διότι με το ισχύον νομικό πλαίσιο η αναστολή της απέλασης δεν μετατρέπεται σε άδεια παραμονής, ακόμα και αν αυτή διαρκέσει για μερικά εξάμηνα. Και βέβαια, δεν θα είχε καμιά αξία μια αόριστη υπόσχεση για νομική κατοχύρωση στο μέλλον από μια αφερέγγυα και παραπαίουσα κυβέρνηση, η οποία — εκτός των άλλων — έχει και λόγους να φερθεί εκδικητικά προς τους απεργούς πείνας. Έτσι κι αλλιώς, κάθε αλλαγή στο νομικό πλαίσιο απαιτεί χρόνο και θα πάμε πολύ μακριά από το χρόνο της απεργίας πείνας. Κι αν άλλαζε το συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο, θα άλλαζε για όλους τους μετανάστες και όχι μόνο για τους απεργούς πείνας, πράγμα που η κυβέρνηση δεν δέχεται.

Στη διάρκεια της μη απέλασης ο μετανάστης δικαιούται να εργάζεται, υπό προϋποθέσεις που ακόμα δεν έχουν καθοριστεί. Δεν μπορεί, όμως, να ταξιδεύει, ενώ παράλληλα, πρέπει να είναι στη διάθεση των αρχών, οι οποίες μπορεί να του καθορίσουν ακόμα και περιοριστικούς όρους.

Καταλαβαίνετε, λοιπόν, γιατί οι απεργοί πείνας απέρριψαν ομόφωνα αυτή την πρόταση. Πρώτον, γιατί το καθεστώς μη απέλασης θα μπορούσαν να το πάρουν υποβάλλοντας μια αίτηση στο αστυνομικό τμήμα και όχι μετά από ενάμιση μήνα απεργίας πείνας. Δεύτερο, γιατί «ανοχή» έχουν εν τοις πράγμασι, αφού ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα για χρόνια. Υπαγόμενοι στο καθεστώς που τους προτείνει η κυβέρνηση θα βρεθούν σε χειρότερη θέση, αφού μόλις λήξει και το δεύτερο εξάμηνο, το ελληνικό κράτος θα επιδιώξει εκδικητικά την απέλασή τους.

2. Σ’ αυτόν τον νέο νόμο (νόμος Παπουτσή), που ψηφίστηκε τον περασμένο Γενάρη, υπάρχει και μια άλλη διάταξη (άρθρο 21, παράγραφος 4), που αναφέρει ότι «οι αρμόδιες κατά περίπτωση αρχές μπορούν ανά πάσα στιγμή να χορηγούν αυτοτελή άδεια διαμονής για λόγους φιλευσπαχνίας, ανθρωπιστικούς ή άλλους λόγους σε υπήκοο τρίτης χώρας, ο οποίος διαμένει παράνομα στην ελληνική επικράτεια, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κεφαλαίου Η του ν. 3386/2005».

Εδώ «φωτογραφίζεται» το άρθρο 45 του νόμου 3386/2010, που προβλέπει τη χορήγηση άδεια διαμονής, με δικαίωμα εργασίας, «για λόγους δημοσίου συμφέροντος». Η άδεια αυτή δίνεται για ένα χρόνο και μπορεί να ανανεώνεται για ένα χρόνο. Όμως, η ανανέωση πρέπει να γίνεται για τους ίδιους λόγους («δημοσίου συμφέροντος»). Δεν μετατρέπεται, δηλαδή, σε κανονική άδεια παραμονής, ακόμα και αν ο μετανάστης έχει συγκεντρώσει τα απαραίτητα ένσημα. Γίνεται εύκολα κατανοητό, λοιπόν, ότι δεν μπορεί να γίνει δεκτή από τους απεργούς πείνας, γιατί μετά από ένα χρόνο δεν θα υπάρχουν οι λόγοι «δημοσίου συμφέροντος». Εκτός αν τους πούμε ότι από εδώ και πέρα θα πρέπει κάθε χρόνο να κάνουν απεργία πείνας για να ανανεώνουν αυτή την άδεια διαμονής.

3. Υπάρχει, όμως, η νομική δυνατότητα, μέσα στο υπάρχον νομικό καθεστώς, να δοθεί άδεια παραμονής για ανθρωπιστικούς λόγους στους 300 απεργούς πείνας, με μια απλή υπουργική απόφαση.

Το άρθρο 90, παράγραφος 5 του νόμου 3386/2005 προβλέπει ότι «με απόφαση του υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και των κατά περίπτωση αρμόδιων υπουργών, όπου τούτο απαιτείται, μπορεί να ρυθμίζεται κάθε ειδικό θέμα που αναφέρεται στην εφαρμογή των διατάξεων του νόμου αυτού». Υπάρχει, δηλαδή, γενική εξουσιοδοτική βάση για την έκδοση υπουργικών αποφάσεων που θα ρυθμίζουν συγκεκριμένα ζητήματα. Με μια τέτοια απόφαση, λοιπόν, μπορεί η κυβέρνηση να εισάγει εξαιρέσεις στους «εξαιρετικούς λόγους» του άρθρου 44, παράγραφος 2, του νόμου 3386/2005 (όπως τροποποιήθηκε πρόσφατα με το άρθρο 42 του νόμου 3907/2010) και να χορηγήσει άδεια παραμονής στους 300 απεργούς πείνας, με τα ίδια δικαιώματα που έχει κάθε μετανάστης με χαρτιά. Η άδεια αυτή δίνεται αρχικά για ένα χρόνο και στη συνέχεια ανανεώνεται κανονικά, όπως ανανεώνουν τις άδειες παραμονής και εργασίας όλοι οι μετανάστες.

Το νομικό καθεστώς υπάρχει, η πολιτική βούληση δεν υπάρχει.

Όσο για το επιχείρημα ότι «ο Ραγκούσης δεν θα το κάνει, γιατί έχει δεσμευτεί», αυτό είναι κάτι που ενισχύει την κυβέρνηση, αναπαράγοντας την τρομοκρατική της τακτική. Σε κάθε περίπτωση ο Ραγκούσης θα εμπλακεί ως συναρμόδιος υπουργός. Επομένως, θα υπογράψει κάθε λύση που θα οδηγεί σε άδεια παραμονής και εργασίας. Η μόνη περίπτωση να μην εμπλακεί είναι η «μη απέλαση», την οποία όμως έχουν κατηγορηματικά και κατ’ επανάληψη απορρίψει οι απεργοί πείνας.

Εικόνα: www.terminartors.com

Advertisements
 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s