RSS

Monthly Archives: Απρίλιος 2011

«Η «ελευθερία» περνάει στην επίθεση»—Ά.Καίστλερ [3:18]

[14:28]
[18:18]
[20:48] «Encounter»
[22:04] «1984»
[22:36]
[25:40] «Η τέχνη τής ελευθερίας τού επιχειρείν και τού συναλλάσσεσθαι»
[28:23] Η «ελεύθερη [κοινή] αγορά»  των ιδεών
[28:40]
[31:16]
[33:22] «Διανοητική» ανάπαυση
[34:58] Σιλόνε
[36:12] pause and rewind
[37:18] πολιτισμική «ντιρεκτίβα»
[40:00]

 
Σχολιάστε

Posted by στο 30/04/2011 σε Αναδημοσιεύσεις

 

«Δημοσιογράφοι» vs. «Άμαχοι»: 0-1

Military and Paramilitary Activities in and against Nicaragua (Nicaragua v. United States of America)

 
Σχολιάστε

Posted by στο 28/04/2011 σε Αναδημοσιεύσεις

 

Clarence Ashley


Read the rest of this entry »

 
Σχολιάστε

Posted by στο 27/04/2011 σε Μουσική

 

Η οικονομική λεηλασία τού αιώνα—M.Dinucci

Η οικονομική λεηλασία τού αιώνα: η επίθεση των Προθύμων στα κρατικά επενδυτικά ταμεία τής Λιβύης
Manlio Dinucci
(il manifesto, 22/4)

Στόχος τού πολέμου στη Λιβύη δεν είναι μόνο τα πετρελαϊκά αποθέματα τα οποία υπολογίζονται σε 60 δισ. βαρέλια (τα μεγαλύτερα στην Αφρική και με το χαμηλότερο κόστος εξόρυξης στον κόσμο), ούτε μόνο τα αποθέματα φυσικού αερίου, που σύμφωνα με εκτιμήσεις ανέρχονται περίπου σε 1.500 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα. Στο στόχαστρο των «προθύμων» τής επιχείρησης «Ενοποιημένος Προστάτης» βρίσκονται επίσης και τα κρατικά επενδυτικά ταμεία, τα κεφάλαια δηλαδή τα οποία το λιβυκό κράτος έχει επενδύσει στο εξωτερικό.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, τα δημόσια κεφάλαια που διαχειρίζεται η Αρχή Λιβυκών Επενδύσεων (LIA) ανέρχονται περίπου σε 70 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ αν συνυπολογισθούν και οι ξένες επενδύσεις τής Κεντρικής Τράπεζας τής Λιβύης και άλλων οργανισμών, το ποσό ανέρχεται σε πάνω από 150 δις. Και ναι μεν τα κρατικά επενδυτικά κεφάλαια τής Λιβύης είναι μικρότερα από τα αντίστοιχα τής Σαουδικής Αραβίας ή τού Κουβέιτ, αλλά λόγω τής ταχείας τους ανάπτυξης μπορεί να ξεπερνούν το προαναφερθέν ποσό. Κατά τη σύστασή της το 2006, η LIA διέθετε 40 δισ. δολάρια. Μέσα σε μόλις πέντε χρόνια, πραγματοποίησε επενδύσεις σε περισσότερες από εκατό εταιρείες στη Βόρειο Αφρική, Ασία, Ευρώπη, στη Βόρειο και Νότιο Αμερική (όπως, για παράδειγμα, σε εταιρείες επενδύσεων χαρτοφυλακίου, σε τράπεζες, στο βιομηχανικό τομέα και στον τομέα των ακινήτων, σε πετρελαϊκές επιχειρήσεις, κ.λπ.) Read the rest of this entry »

 

Ετικέτες:

M-F Pisier (Antoine & Collette)


Read the rest of this entry »

 
Σχολιάστε

Posted by στο 24/04/2011 σε Αναδημοσιεύσεις

 

Françafrique Ι-ΙΙ

Read the rest of this entry »

 
Σχολιάστε

Posted by στο 23/04/2011 σε Αναδημοσιεύσεις

 

Η Θεία απ’ το Μπρίστολ ή «democracy in action»

Στο μεταξύ στη «βομβαρδίζουσα» Αλβιόνα: εκκένωση κατάληψης, εναντίωση στη λειτουργία παραρτήματος TESCΟ και βελούδινη καταστολή σε βάρος των κατοίκων τής συνοικίας

Read the rest of this entry »

 

Blown Away! — George Craig (27/3/1858)

[Το κείμενο που ακολουθεί πρωτοδημοσιεύτηκε στο οικογενειακό περιοδικό Household Words, συνιδιοκτήτης τού οποίου ήταν ο Τσαρλς Ντίκενς. Το κείμενο περιγράφει με «γλαφυρό» τρόπο τη θανάτωση δια κανονιοβολισμού τού εκπαιδευτή λοχία Syed Hoossein και τού στρατιώτη Mungul Guddrea κατ’ εκτέλεση τής απόφασης «Ευρωπαϊκού Γενικού Στρατοδικείου» που συγκλήθηκε στις 13/10/1857 στη Βομβάη και το οποίο έκρινε τους δυο κατηγορούμενους ένοχους για το έγκλημα τής στάσης και τής υπονόμευσης της εξουσίας τής Βρετανικής Κυβέρνησης. Η προοπτική[1] τού κειμένου ευθυγραμμίζεται πλήρως με την προσωπική τοποθέτηση τού ίδιου τού Ντίκενς όσον αφορά την εξέγερση τού 1857: «Αχ και να ήμουν αρχιστράτηγος στην Ινδία … θα έκανα ό,τι περνούσε από το χέρι μου για να εξολοθρεύσω τη Φυλή που βαρύνεται με το άγος των πρόσφατων εγκλημάτων … να την εξοβελίσω από την ανθρωπότητα, να την εξαφανίσω από προσώπου γης» (Τσ. Ντίκενς, επιστολή προς Emile de la Rue , 23/10/1857).

[1] Πβ. «Στις βικτωριανές αφηγήσεις τής Εξέγερσης είναι έκδηλες ορισμένες ακραίες μορφές εξωκατευθυνόμενης παρανοϊκής επιθετικότητας: έτσι το ρατσιστικό μοτίβο τής επίρριψης τής ευθύνης στο θύμα λαμβάνει τη μορφή οξείας πόλωσης και αντιπαράθεσης μεταξύ τού καλού και τού κακού, μεταξύ αθωότητας και ενοχής, ηθικού ελέγχου και σεξουαλικής εξαχρείωσης, πολιτισμού και βαρβαρότητας. Οι λεκτικές αυτές κατηγορίες εκλαμβάνονται ως φυλετικά χαρακτηριστικά που, στα πλαίσια μιας ιμπεριαλιστικής αλληγορίας, συνιστούν επαρκή δικαιολογητικό λόγο για την ολοκληρωτική καθυπόταξη τής Ινδίας ή — ορισμένες φορές — ακόμα και για την ολική εξολόθρευση των Ινδών» (P. Brantlinger, Rule of Darkness, σ.200).

Read the rest of this entry »

 
Σχολιάστε

Posted by στο 21/04/2011 σε Αποικιοκρατία, Βία

 

Φωτορεπορτάζ: «gotta smile to keep from throwing up»

Read the rest of this entry »

 
Σχολιάστε

Posted by στο 20/04/2011 σε Αναδημοσιεύσεις

 

«Κοσμοπολίτες όλου τού κόσμου…»—

Vodpod videos no longer available.
φιλμ τής κολεκτίβας Les mots sont importants

Α. [11:47‒13:18] Από την ομιλία τού Σαρκοζί στο Ντακάρ*.

Εκείνο όμως που ήρθα να σας πω είναι ότι το κομμάτι τής Ευρώπης μέσα σας είναι μεν καρπός τού αμαρτήματος τής δυτικής αλαζονείας, ¦ αλλά το κομμάτι αυτό τής Ευρώπης δεν ενέχει τίποτα το επονείδιστο. Κι αυτό γιατί αντιστοιχεί στο κάλεσμα τής ελευθερίας, τής χειραφέτησης, τής δικαιοσύνης και τής ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών· αποτελεί έκκληση για την ένταξή σας στον οικουμενικό λόγο και συνείδηση. Η τραγωδία της Αφρικής έχει να κάνει με την μη επαρκή συμμετοχή των Αφρικανών στο ιστορικό γίγνεσθαι. Για τους αφρικανούς αγρότες, που ακολουθούν εδώ και χιλιετίες τους ρυθμούς των εποχών, το ιδεώδες τού βίου έγκειται στην αρμονία με τη φύση και η εμπειρία τους εξαντλείται επομένως στην αιώνια επανέναρξη ενός ρυθμικού χρόνου ο οποίος αρθρώνεται μέσω τής ατέρμονης επανάληψης των ίδιων χειρονομιών και λόγων. Ωστόσο αυτό το φαντασιακό τής αιώνιας επανέναρξης μίας και τής αυτής ιστορίας είναι ασύμβατο τόσο με την ιδέα τής προόδου όσο και με την ιστορία τής ανθρώπινης περιπέτειας. Επομένως, ας μου επιτραπεί, ως φίλος τής Αφρικής, να παρατηρήσω ότι η ουσία τού αφρικανικού προβλήματος — η σημερινή πρόκληση για την Αφρική — είναι να μπορέσει να συμμετάσχει σε μεγαλύτερο βαθμό στο ιστορικό γίγνεσθαι, ¦ επιστρατεύοντας την απαραίτητη ενέργεια και δύναμη, επιδεικνύοντας την αναγκαία επιθυμία και βούληση, ούτως ώστε να αφουγκραστεί και να ανταποκριθεί στο κάλεσμα τής δικής της ιστορίας.

(*) [Μια απάντηση: γαλλικά, αγγλικά· δείτε επίσης το («βουβό») βίντεο: «Σαρκοζί: ο αριστοτέχνης τής ανίας»]

Β. [4:10‒5:11] & [8:30‒9:46]

Ανάμεσα στα διάφορα επιχειρήματα που έχουν διατυπωθεί σε βάρος τού Ισραήλ — επιχειρήματα που ακούω συνεχώς, από τότε που ήμουν μικρό παιδί — ξεχωρίζει ένα επιχείρημα που μας δημιουργεί κάποιες υπόνοιες· επιχείρημα που σε κάποιους από εμάς φαίνεται κάπως δύσκολο να απαντηθεί· κατά κάποιο τρόπο, είναι ένα «ισχυρό» επιχείρημα· εννοώ το επιχείρημα εκείνων που θέτουν το ερώτημα για ποιο λόγο η δημιουργία τού Ισραήλ έγινε στον τόπο αυτό, για ποιο λόγο η παγκόσμια κοινότητα ζήτησε από τους Άραβες να πληρώσουν για ένα έγκλημα που διέπραξε η Ευρώπη και για το οποίο δεν ήταν υπεύθυνοι οι ίδιοι. Πρόκειται επομένως για ένα ισχυρό επιχείρημα που λειτουργεί με σκοπό την απονομιμοποίηση τού κράτους τού Ισραήλ. Επιμένω ως προς αυτό το σημείο, διότι ο φίλος μου ο Πολ Μπέρμαν, που βρίσκεται κάπου ανάμεσα στο κοινό, έγραψε ένα σπουδαίο, ένα πρωτοποριακό βιβλίο, όπου έδειξε ότι, πράγματι, το επιχείρημα αυτό δεν πρέπει να μας απασχολεί, ότι δηλ. — να πω εν παρόδω ότι πρέπει πρώτα να έχουμε υπόψη μας … ότι το έγκλημα, η Σοά, δεν αποτελεί τη μόνη και αποκλειστική πηγή νομιμοποίησης τού κράτους τού Ισραήλ — ο Μπέρμαν, λοιπόν, έδειξε ότι η νομιμοποίηση τού κράτους τού Ισραήλ δεν μπορεί να αμφισβητηθεί μ’ αυτόν τον τρόπο, ότι δηλ. είναι απολύτως αναληθές, ότι δεν συμβαδίζει με την πραγματικότητα ο ισχυρισμός ότι ο αραβικός κόσμος ήταν, τάχα, αμέτοχος στο φαινόμενο τού ναζισμού. Θέλω να θυμίσω τις έξοχες σελίδες όπου ο Μπέρμαν έδειξε πόσο κοντά, πόσο στενά συνδεδεμένοι ήταν κάποιοι άραβες ηγέτες, μεταξύ των οποίων και ορισμένοι πρωτεργάτες τού παλαιστινιακού κινήματος, με τους αξιωματούχους τού Χίτλερ.

 
 
Αρέσει σε %d bloggers: