RSS

DSK—Αναπαράσταση

17 Ιον.

null

«Αυτό που βρίσκω ενδιαφέρον σ’ αυτή την υπόθεση είναι ο θεατρικός της χαρακτήρας. Ο μεγάλος συγγραφέας και δραματοποιός τής εν λόγω κατάστασης ήταν ο Ζαν Ζενέ. Πρόκειται για αλληγορίες, όπως στο Μπαλκόνι ή στους Νέγρους. Εδώ βρισκόμαστε [στο επίπεδο] τής εκπροσώπησης/αναπαράστασης, ή ακόμα σε αυτό τής αναπαράστασης τής αναπαράστασης, τής αναπαράστασης των μηχανισμών τής αναπαράστασης (τι ακριβώς είναι ένας πρόεδρος, τι είναι ο αρχηγός τής αστυνομίας;). Ουσιαστικά, έχουμε εδώ τον Ισχυρό Άνδρα — τον επικεφαλής τού σημαντικότερου οργανισμού τού δυτικού κόσμου, φαβορί των δημοσκοπήσεων, κ.λπ. — να παίζει τον ρόλο τού Αρχηγού τής Αστυνομίας στο Μπαλκόνι, που, σύμφωνα με το κείμενο τού Ζενέ, στην τρίτη πράξη θα εμφανιζόταν με τη μορφή ενός μεγάλου πέους· βλέπετε, λοιπόν, ότι η όλη ιστορία ήταν εκ των προτέρων προδιαγεγραμμένη… Από την άλλη, έχουμε το σύμβολο τής καθαυτό αδυναμίας: τη Μαύρη Μετανάστρια από την Αφρική με τη δυσώνυμη απασχόληση, κ.λπ. Η συνάντηση των δύο αυτών χαρακτήρων δεν μπορεί παρά να είναι σεξουαλική· κι αυτό γιατί δεν υφίσταται καμία σχέση μεταξύ τους: ως προς αυτόν, η γυναίκα είναι εντελώς ανύπαρκτη, και αντιστρόφως. Το σεξ είναι το στοιχείο εκείνο που απεργάζεται τις πλέον απίθανες μετωπικές συναντήσεις όσον αφορά τα πλέον γενικά και περιεκτικά σύμβολα τού κόσμου […] Μια τελευταία προσθήκη. Μπαίνει στη σκηνή η κα. Λαγκάρντ. Ας φανταστούμε το εξής επεισόδιο: η κα. Λαγκάρντ είναι στο ξενοδοχείο, βγαίνει απ’ το ντους. Της ορμάει το παιδί για τα θελήματα, κάποιος φιλιππινέζος. Σύμφωνα με την ορολογία τού Χούσερλ, πρόκειται για μια ειδητική παραλλαγή. Ο τύπος συλλαμβάνεται και τον φωτογραφίζουν δέσμιο με τις χειροπέδες. Τι λένε οι εφημερίδες; Στηλιτεύουν τις αποτρόπαιες συνήθειες των Αμερικάνων που εξευτελίζουν δημόσια τους ανθρώπους εμφανίζοντάς τους με χειροπέδες; Σας διαβεβαιώνω πως όχι. Στον τύπο διαβάζουμε: «Η δικαιοσύνη αποδόθηκε. Το κάθαρμα έπαθε ό,τι του άξιζε». Αλλά αυτό αποτελεί απόδειξη ότι κατά βάθος πρόκειται για ένα ταξικό αφήγημα. Υπό την άλλη έννοια, έχοντας δηλαδή εφαρμόσει την ειδητική αυτή παραλλαγή, βλέπουμε καθαρά ότι η ερμηνευτική κατασκευή τού Στρος-Καν ως θύματος δεν μπορεί να αποδοθεί παρά στην απρόβλεπτη συνένωση ενός σεξουαλικού και ενός ταξικού καθορισμού.»

Α.Μπαντιού, Σεμινάριο 25/5/11

(αναφορικά με κάποιους προβληματισμούς τής χ.κ)

Advertisements
 

Ετικέτες:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s