RSS

Σωσίες

02 Ιον.

Ανοικτή Επιστολή όσον αφορά την Αριστερά (Στάθης Κουβελάκης)

Η εμφάνιση διαφωνιών εντός τής Αριστεράς είναι φαινόμενο φυσιολογικό ή, εν πάση περιπτώσει, αναπόφευκτο. Προκειμένου όμως αυτές να καταστούν παραγωγικές, είναι αναγκαίο να διατυπώνονται κατά τρόπο που να μην διαστρεβλώνονται σε πολύ μεγάλο βαθμό οι θέσεις τού συνομιλητή.

Σε πρόσφατο τεύχος τού Socialist Worker, ο Πάνος Γκαργκάνας, απαντώντας στο ερώτημα «ποια μορφή έχει πάρει σήμερα ο ρεφορμισμός» (—ερώτημα που, κατά τη γνώμη μου, ήδη διατυπώνεται με μεροληπτικό τρόπο), συνόψισε την τρέχουσα θέση τού ΣΥΡΙΖΑ ως εξής:

«Οι ηγέτες τού ΣΥΡΙΖΑ υπόσχονται έξοδο από την λιτότητα μέσα από την μεταρρύθμιση τής ΕΕ.

Ισχυρίζονται ότι μια αριστερή κυβέρνηση δεν πρέπει να προβεί σε μονομερείς ενέργειες, όπως για παράδειγμα την ακύρωση τού χρέους ή την ρήξη με το ευρώ. Ζητούν μία διαπραγματεύσιμη έξοδο από τη λιτότητα. Υποστηρίζουν ότι ένας πλεονασματικός προϋπολογισμός θα ισχυροποιούσε τη διαπραγματευτική θέση τής Ελλάδας έναντι των πιστωτών της.

Αυτό ουσιαστικά μεταθέτει την εκπλήρωση τής υπόσχεσης να δοθεί τέλος στην λιτότητα, μέχρις ότου εξασφαλιστεί η συμφωνία τής γερμανικής κυβέρνησης και των τραπεζών. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ λέει ότι χρειαζόμαστε μια ισχυρή αντικαπιταλιστική αριστερά και τη συνέχιση των απεργιών.»

Με την εξαίρεση τής τελευταίας πρότασης, η δήλωση αυτή φοβούµαι ότι ανταποκρίνεται ελάχιστα τόσο στη θέση τού ΣΥΡΙΖΑ όσο και στις διαχωριστικές γραμμές που έχουν διαμορφωθεί εντός τής ριζοσπαστικής αριστεράς, αλλά και γενικότερα στο πλαίσιο τής παρούσας συγκυρίας.

Είναι αλήθεια ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τάσσεται, γενικά, υπέρ ενός εσωτερικού μετασχηματισμού τής ΕΕ, στη βάση όμως τής καταγγελίας όλων των υφιστάμενων ευρωσυνθηκών (Μάαστριχτ, Λισσαβόνας, κ.λπ.). [!]

Είναι επίσης αλήθεια ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τάσσεται κατά τής εξόδου από την ευρωζώνη, αν και σημαντικά ρεύματα εντός τού Συνασπισμού και άλλων συνιστωσών τού πολιτικού αυτού μετώπου (που, ειρήσθω εν παρόδω, περιλαμβάνει πολλές σημαντικές οργανώσεις τής ελληνικής ακροαριστεράς, κυρίως μαοϊκών και τροτσκιστικών καταβολών) είναι υπέρ μιας τέτοιας εξόδου (ή την αντιμετωπίζουν ως αναπόφευκτη συνέπεια [των επιλογών τους]).

Ωστόσο, ο ΣΥΡΙΖΑ απέσπασε την υποστήριξη τής πλειοψηφίας των αριστερών ψηφοφόρων και πιθανώς — σύμφωνα τουλάχιστον με τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις που του δίνουν το προβάδισμα — μιας σχετικής πλειοψηφίας ολόκληρου τού ελληνικού λαού, προτάσσοντας τον στόχο τής εκλογής μιας ενωτικής κυβέρνησης όλων των αριστερών δυνάμεων που τάσσονται κατά τής λιτότητας.[1]

Όπως επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία ο Αλέξης Τσίπρας, η «ιδρυτική πράξη»[2] μιας τέτοιας κυβέρνησης θα συνίστατο στην άμεση κατάργηση, με κοινοβουλευτική ψηφοφορία, τού συνολικού πλαισίου των διαβόητων Μνημονίων. Σύμφωνα επίσης με πρόσφατη δήλωση τού Τσίπρα, το Μνημόνιο δεν είναι δεκτικό διαπραγμάτευσης, κι όποιος υποστηρίζει το αντίθετο είναι σαν να «προσπαθεί να διαπραγματευθεί την κόλαση».[3]

Επ’ αυτής τής βάσης και στο πλαίσιο τής μονομερούς αυτής ενέργειας μια κυβέρνηση κατά τής λιτότητας θα ζητήσει την αναδιαπραγμάτευση τού χρέους επιδιώκοντας τη διαγραφή τού μεγαλύτερου μέρους του. Αν απορριπτόταν το αίτημα για αναδιαπραγμάτευση, τότε η Ελλάδα θα διέκοπτε την αποπληρωμή τού χρέους[4] κηρύσσοντας μορατόριουμ για όσο διάστημα θα απαιτείτο για να οδηγηθεί σε ευνοϊκή κατάληξη η διαπραγματευτική διαδικασία, κατά το πρότυπο παρόμοιων διαπραγματεύσεων που έλαβαν χώρα στο παρελθόν — με πλέον πρόσφατο παράδειγμα τη διαπραγμάτευση τού χρέους τής Αργεντινής.

Ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει ότι οι ενέργειες αυτές δεν θα έχουν ως συνέπεια την έξοδο τής χώρας από την ευρωζώνη, αλλά ούτε και την διακοπή των τρεχουσών πληρωμών που καταβάλλονται προς την χώρα στα πλαίσια τού σχεδίου διάσωσης.

Οι δηλώσεις αξιωματούχων τής ΕΕ και ευρωπαίων ηγετών που ισχυρίζονται το αντίθετο παρουσιάζονται ως πόλεμος προπαγάνδας με στόχο την άσκηση πίεσης και την παρεμπόδιση τής ανόδου τού ΣΥΡΙΖΑ. Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι αυτή η θέση αποτυπώνει το κλίμα που επικρατεί στη συντριπτική πλειοψηφία τού ελληνικού πληθυσμού, που απορρίπτει την λιτότητα, χωρίς όμως να επιθυμεί την έξοδο από την ευρωζώνη.

Αυτή άλλωστε η τοποθέτηση ανταποκρίνεται στο σκεπτικό, όπως εκφράστηκε και από τον Λάρι Έλιοτ στο χθεσινό φύλλο τού Γκάρντιαν, ότι «η Ευρώπη ανακαλύπτει τον εαυτό της, ακριβώς όταν πρόκειται να διασφαλίσει την «ορθή» ψήφο των εκλογέων».

Θα πρέπει, ωστόσο, να θεωρήσουμε ότι είναι εξαιρετικά απίθανο η μονομερής έξοδος από το πλαίσιο τής μνημονιακής λιτότητας να μην προκαλέσει την αντίδραση τής ΕΕ ως εκπροσώπου των συμφερόντων των δανειστών τής Ελλάδας και γενικότερα τού ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

Σε πρόσφατες δηλώσεις τους, ηγετικά στελέχη τού ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν να αντιλαμβάνονται την ανάγκη ύπαρξης ενός αντίστοιχου σχεδίου έκτακτης ανάγκης, το οποίο, ωστόσο, δεν έχει ακόμη εξειδικευθεί,[5] δεδομένου τού ότι αυτό θα σήμαινε υποχρεωτικά την έξοδο από το ευρώ και την άμεση αθέτηση των δανειακών υποχρεώσεων.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ νικήσει στις εκλογές της 17ης Ιουνίου και ηγηθεί τής επόμενης κυβέρνησης, υπάρχουν λογικά δύο ενδεχόμενα: είτε να υποχωρήσει και να αθετήσει την υπόσχεσή του να καταργήσει το μνημόνιο, κάτι που θα ήταν απολύτως καταστροφικό όχι μόνο για τον ΣΥΡΙΖΑ και για ολόκληρη τη ριζοσπαστική Αριστερά αλλά και για τον ίδιο τον ελληνικό λαό· είτε να επιδοθεί σε μια παρατεταμένη μάχη, με αποτελέσματα που είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα υπερέβαιναν τους στόχους που σήμερα θέτει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η εξέλιξη αυτή θα ανταποκρινόταν σε ένα αρκετά γνωστό ιστορικό πρότυπο κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών, κατά το οποίο η δυναμική τής κατάστασης, ωθούμενη, βεβαίως, από την πίεση των λαϊκών κινητοποιήσεων, οδηγεί — ορισμένους τουλάχιστον από — τους κοινωνικούς πρωταγωνιστές σε δράσεις οι οποίες εκφεύγουν των αρχικών τους προθέσεων. Αυτό είναι που φοβίζει περισσότερο τις κυρίαρχες δυνάμεις στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, πράγμα που εξηγεί και την υστερική εκστρατεία εναντίον τού ΣΥΡΙΖΑ με σκοπό τη ματαίωση τής προοπτικής που διανοίγεται ενόψει τής ανόδου του στην εξουσία.

Τα διακυβεύματα τής μάχης είναι τεράστια. Πρόκειται ίσως για τη μεγαλύτερη πρόκληση που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε στην Ευρώπη από την εποχή τής Πορτογαλικής Επανάστασης των Γαρυφάλλων. Εν μέσω μιας τέτοιας συγκυρίας, όλες οι δυνάμεις τής ριζοσπαστικής Αριστεράς οφείλουν να συνεργαστούν όσο το δυνατόν στενότερα, όχι μόνο στο πεδίο των κινητοποιήσεων και των αγώνων, πράγμα που βεβαίως αποτελεί όρο εκ των ουκ άνευ, αλλά επίσης και πολιτικά, συμβάλλοντας στη ριζοσπαστικοποίηση και στην απελευθέρωση τού πλήρους δυναμικού τής κατάστασης.

Πρέπει επομένως να αφήσουμε κατά μέρος τις στείρες πολεμικές — ακολουθώντας για πολλοστή φορά την πεπατημένη τής «αποκάλυψης τού πραγματικού προσώπου τού ρεφορμιστή εχθρού» —[6] και να ευνοήσουμε την αδερφική συζήτηση, η οποία βεβαίως θα περιλαμβάνει σε βάθος διευκρινίσεις όσον αφορά τα σημεία στα οποία διαπιστώνονται ουσιαστικές και αποδεκτές διαφωνίες ανάμεσα στις δυνάμεις τής παράταξής μας. Οι ευθύνες μας είναι τεράστιες, τα βλέμματα εκατομμυρίων προοδευτικών ανθρώπων είναι στραμμένα στην Ελλάδα, που ως όνομα και ως τόπος αντιπροσωπεύει για αυτούς μια ελπίδα και μια απτή δυνατότητα για την επίτευξη μιας πολυαναμενόμενης λαϊκής νίκης.


[1] Οι «αριστερές» δυνάμεις μαζώχτηκαν κάτω από το ψευδο-κεϋνσιανό παρασόλι τού Αλέξη …
[2] (άλλα λέει η δήλωση, αλλά τέλος πάντων)
[3] «το μνημόνιο δεν μπορεί να τεθεί υπό διαπραγμάτευση διότι η κόλαση δεν είναι διαπραγματεύσιμη» (παράφραση Κουβελάκη, να «επικαιροποιηθεί» ως εξής: «το μνημόνιο δεν μπορεί να τεθεί υπό διαπραγμάτευση, αλλά η δανειακή σύμβαση μπορεί»)
[4] Θα ξαναζήσουμε τις ηρωικές στιγμές τού Παπακωνσταντίνου;
[5] Στη δημώδη ελληνική, αυτό λέγεται και «ξεβράκωτοι στα αγκάθια».
[6] Δάσκαλε που δίδασκες


Να συγκρίνετε τα παραμύθια στην αλλοδαπή, με τις ιστορίες τρόμου στην ημεδαπή.

Advertisements
 
Σχολιάστε

Posted by στο 02/06/2012 in «Αριστερά», Έωλα

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s