RSS

Τροφή για Σκέψη ΙΙ

23 Σεπτ.

«O κήπος των Αρχαιολόγων»: στιγμιότυπο από την εκδήλωση των «Ενθεμάτων» και τού Unfollow (Σημ.Συντ. ο τύπος με τα κέρατα) για τον «νεοφασισμό»

«Δημοκρατία», Α.Μπαντιού

Η θέση τού Ρεμπό [στη «Δημοκρατία»] είναι ότι μόνο η άμεση εμπειρία τής ιμπεριαλιστικής στρατοκρατούμενης πραγματικότητας μάς επιτρέπει να γνωρίσουμε την πραγματική ουσία τής δημοκρατίας — ή τουλάχιστον τι κρύβεται πίσω από τη συμβατική αντίληψη τής εποχής για την έννοια αυτή. Υπό το πρίσμα δε τής εμπειρίας αυτής, ο Ρεμπό θα επιχειρήσει στη συνέχεια να επισημάνει σε τι συνίσταται το «δημοκρατικό υποκείμενο». Πιστεύω ότι πρόκειται για μια καλή μέθοδο: για να μάθουμε τι είναι στην πραγματικότητα το δημοκρατικό υποκείμενο, θα πρέπει να δούμε πώς συμπεριφέρεται ο «εκπατρισμένος» δημοκράτης, να περιγράψουμε πώς ενεργεί στην «αλλοδαπή», εκεί δηλ. όπου δεν υπάρχει δημοκρατία. Το αποτέλεσμα είναι μια «έκλαμψη»: η εικόνα τού δημοκράτη κάτω από το φως τής αποικιοκρατίας, ο δημοκράτης με στολή λεγεωναρίου.

[…]

Νεοσύλλεκτοι τής αγαθής βούλησης: εδώ νοείται η καντιανή καλή θέληση· αναφέρεται επομένως σε όσους έχουν στρατευθεί στην υπηρεσία τής αγαθής βούλησης, στους μαχητές τής κατηγορικής επιταγής· έχει δε κανείς την εντύπωση ότι πρόκειται για προαγγελία των σύγχρονων υπέρμαχων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των μαχητών τής αγαθής δημοκρατικής βούλησης — το απόσπασμα, γραμμένο πριν από 125 περίπου χρόνια, θα μπορούσε να έχει γραφτεί πριν από τρία χρόνια ή ακόμα και χθες, αλλά δεν είναι αυτό που περιμένει κανείς από τους ποιητές — μια προδρομική διατύπωση που προηγείται κατά δυο ή τρεις αιώνες των συγχρόνων αντιλήψεων; Εδώ το πρότυπο παρουσίασης είναι υποθετικό-παραγωγικό: αν η αγαθή βούληση, η ηθική, ο πολιτισμός εμφανίζονται με τη μορφή τού νεοσύλλεκτου, τού στρατιώτη, τής στρατιωτικής επέμβασης, αυτό σημαίνει κατά κάποιον τρόπο την εκβαρβάριση τής υποκείμενης φιλοσοφίας τής εν λόγω διαδικασίας («άγρια η φιλοσοφία μας»), τη μεταβολή της σε μια φιλοσοφία αποθηρίωσης και τοπικής αδιαφοροποίησης.

«Φούμο», Αδόκιμος Δικολάβος Ι

Η φασιστική δράση, λοιπόν, δεν εμφανίζεται σαν «μαύρη κηλίδα» στον κόσμο μας, ουσιαστικά επιβάλλει […] τις ίδιες επιταγές συμπεριφοράς που οι κυρίαρχες μορφές εξουσίας στον σύγχρονο καπιταλισμό τής αποδυναμωμένης δημοκρατίας και των αποπροσανατολισμένων κοινωνικών υποκειμένων καλλιεργούν σταθερά και σε μαζική κλίμακα διαμέσου τού έμμεσου κοινωνικού ελέγχου και των πολιτικών πειθάρχησης. […] Πρόκειται για τον τρόπο νοηματοδότησης […] ενός ηθικά εκτροχιασμένου χρηματιστικού καπιταλισμού […] που συνοδεύεται απαραίτητα από μια ακρωτηριασμένη […] πολιτική δημοκρατία, ενώ συμπληρώνεται από έναν πανίσχυρο σχετικισμό των ανθρωπιστικών αξιών.

«Ο καθρέφτης ράγισε», Αδόκιμος Δικολάβος ΙΙ

Απέναντι στο φασισμό τής ΧΑ ορθώνεται η δημοκρατία. Τελεία. [χωρίς παύλα, συνεχίζεται …] Στο πολιτικό επίπεδο το συμπέρασμα είναι προφανές[;]: συμμαχία «και με το διάβολο» ενάντια στο φασισμό. Αποτεινόμαστε επομένως ακόμα και σε όσους τους αποδίδουμε ευθύνη για την άνοδο τής Χ.Α., αναγκάζοντάς τους να δουν ακριβώς τι εξέθρεψαν [τον ΣΥΡΙΖΑ;].

Advertisements
 
Σχολιάστε

Posted by στο 23/09/2012 in «Αριστερά», Έωλα

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s