RSS

Χαλάλ για σκέψη IV

27 Σεπτ.

—Το Σκηνικό: «“Παρακολουθούμε τη μάχη ανάμεσα σε δύο αντίπαλους φονταμενταλισμούς, έναν αμερικανικό και τον άλλον ισλαμικό” («Τα Νέα» 18-19.7.2006). Αυτό είναι το σκηνικό της περιβόητης «σύγκρουσης των πολιτισμών» που έχει στηθεί με αφορμή την ταινία για τον Μωάμεθ.»
Πάνος Τριγάζης  (υπεύθυνος κάποιου μη ισλαμοφοβικούκόμματος)

—Το Παρασκήνιο: «Τον Ιούνιο τού 1996, ο διευθυντής τού Κέντρου για τα Οικονομικά και Κοινωνικά Δικαιώματα επισήμανε σε δημόσια παρέμβασή του τις φρικτές συνέπειες τής πολιτικής «συλλογικής τιμωρίας» που εφαρμοζόταν μέσω τής επιβολής εμπάργκο σε βάρος τού ιρακινού λαού: πράγματι, «περισσότερα από μισό εκατομμύριο ιρακινά παιδιά […] πέθαναν από την πείνα και τις αρρώστιες», ενώ σημαντικός αριθμός παιδιών κινδύνευε να έχει την ίδια τραγική μοίρα. Αρκετά χρόνια αργότερα, το Foreign Affairs, το επίσημο περιοδικό τού Στέιτ Ντιπάρτμεντ, προβαίνει σε μια γενικότερη εκτίμηση: μετά την κατάρρευση των καθεστώτων τού «υπαρκτού σοσιαλισμού», σ’ έναν κόσμο ενοποιημένο κάτω από την ηγεμονία των ΗΠΑ, το εμπάργκο αποτελεί το κατεξοχήν όπλο μαζικής καταστροφής· «κατά την περίοδο που ακολούθησε το τέλος τού ψυχρού πολέμου», το ιρακινό εμπάργκο, που επιβλήθηκε με σκοπό να εμποδιστεί ο εφοδιασμός τού Σαντάμ με όπλα μαζικής καταστροφής, «προκάλεσε περισσότερα θύματα από εκείνα που προκάλεσαν όλα τα όπλα μαζικής καταστροφής καθ’ όλη τη διάρκεια τής ιστορίας» — το αντίστοιχο θα ήταν η αραβική χώρα να είχε υποστεί, μεταξύ άλλων, τους ατομικούς βομβαρδισμούς τής Χιροσίμα και τού Ναγκασάκι, τους βομβαρδισμούς με υπερίτη τού Γουλιέλμου τού Β΄ και τού Μπενίτο Μουσσολίνι, κ.ο.κ.»
D.Losurdo

—Ευγενείς Προσδοκίες: «Στη χώρα μας επικρατεί ένα νοσηρό κλίμα, όπου αντιμεταναστευτικές απόψεις, στρεφόμενες κυρίως κατά των μουσουλμάνων, βρίσκουν μεγάλη απήχηση σε πολιτικούς σχηματισμούς τόσο τής δεξιάς όσο και τής αριστεράς. Ο υπουργός μας των εσωτερικών Μανιέλ Βαλ διαφοροποιείται ελάχιστα από τον προκάτοχό του. Βέβαια, τα όσα αναφέρθηκαν δεν αποτελούν τεκμήριο του ότι επίκειται η κατάληψη της εξουσίας από τους φασίστες και, με την εξαίρεση κάποιων φανατικών (όπως ο Μπρέιβικ), κανείς σήμερα δεν θέτει επί τάπητος τη γενοκτονία των μουσουλμάνων.»
Alain Gresh

Advertisements
 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s