RSS

Ουμανιτέ—Λιβύη: Οι στασιαστές προελαύνουν πίσω από τα αεροπλάνα τού ΝΑΤO

30 Μαρ.

(Ουμανιτέ, 28/3)

Ρεπορτάζ: Συνεχίζονται οι βομβαρδισμοί που αποβλέπουν μάλλον στην ενίσχυση τής εξέγερσης παρά στην προστασία των αμάχων. Η προέλαση των ανταρτών είναι δυνατή μόνον χάρις σε όλο και πυκνότερα αεροπορικά χτυπήματα.

Φορώντας μπλε φόρμα εργασίας με το λογότυπο πετρελαϊκής εταιρείας, ο Ισμαήλ περπατάει καμαρωτά. Είναι εκεί, μαζί με δεκάδες chebabs (νέα παλικάρια), στην άκρη τού δρόμου που ενώνει την Αντζαμπίγια με την Μπρέγκα. Εμφανίζεται ευχαριστημένος εξαιτίας τής πανωλεθρίας των δυνάμεων τού Καντάφι, που εγκατέλειψαν την πρώτη πόλη, αλλά για τις οποίες κανείς δεν γνωρίζει, προς το παρόν, με βεβαιότητα αν έχουν αναδιπλωθεί στη δεύτερη. Ο Ισμαήλ με βεβαιώνει ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος τουλάχιστον μέχρι τη Μπρέγκα. Και μετά βλέπουμε! Ο Ισμαήλ έχει κρεμασμένο στη ζώνη του ένα μικρό δρεπάνι. Όταν τον ρωτάω αν κουβαλάει επίσης και σφυρί, δεν καταλαβαίνει τον υπαινιγμό· αντ’ αυτού μου παρουσιάζει μια βαριοπούλα, από εκείνες που χρησιμοποιούμε για να σπάσουμε τα τζάμια σε περίπτωση ανάγκης. Μου λέει σοβαρά πως σκοπεύει να τη χρησιμοποιήσει για να σκοτώσει τον Καντάφι. Περιμένοντας πώς και πώς να φτάσει στην Τρίπολη, ένας άλλος από την παρέα, που ισχυρίζεται πως γνωρίζει «όλο τον κόσμο στην Μπρέγκα, ακόμα και τις γυναίκες που είναι κλεισμένες στα σπίτια τους» (sic) δεν σταματάει στιγμή να μιλάει. Μας λέει για την παρουσία φιλοκαθεστωτικών στην Μπρέγκα περιγράφοντάς τους σαν «τρελά ζώα που έψαχναν εξονυχιστικά τα σπίτια». Μας λέει για τη σύλληψη ενός από τους γιους του και για την εικονική εκτέλεση στην οποία, όπως ισχυρίζεται, υποβλήθηκε. Μας λέει για κάποιον τραυματία που εκτελέστηκε εξ επαφής και προσθέτει: «Ορκίζομαι ότι το έκαναν· δεν διστάζουν μπροστά σε τίποτα».

Μπαίνοντας στην Αντζαμπίγια, την οποία είχαμε εγκαταλείψει πριν από δέκα ημέρες μετά τη νίκη των κανταφικών στρατευμάτων, ξαφνιαζόμαστε από την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η πόλη. Δεν φαίνεται να έχουν διεξαχθεί «σκληρές» μάχες, ούτε φαίνεται να έχουν γίνει λεηλασίες ή καταστροφές καταστημάτων από «λυσσασμένους στρατιώτες», όπως ανακοινώνεται στο Libya Horia, το ραδιοφωνικό σταθμό τής επανάστασης, το ύφος των εκπομπών τού οποίου αποκτά ολοένα και περισσότερο ισλαμικό χαρακτήρα. Ορισμένα κτίρια φέρουν στις προσόψεις τους σημάδια από σφαίρες, αλλά πρόκειται για κτίσματα που βρίσκονται στον κεντρικό δρόμο τής πόλης. Οι συνοικίες παρέμειναν άθικτες, ενώ δεν υπήρξε ισχυρή αντίσταση εκ μέρους τού πληθυσμού που προτίμησε να καταφύγει στην Βεγγάζη ή σε γειτονικές φάρμες — πράγμα που επιβεβαιώνει και ο τριαντάρης Νάσερ, που επέστρεψε μόλις την περασμένη εβδομάδα στη Λιβύη. Ο Νάσερ ζει στη Γερμανία, μιλάει άπταιστα Αγγλικά και μας συστήνεται ως «κοινωνικός λειτουργός». Εν πάση περιπτώσει, ένας κοινωνικός λειτουργός αρκετά σκληραγωγημένος και αξιόμαχος για να σταλεί στη μάχη ενσωματωμένος στις μικρές μονάδες τής εμπροσθοφυλακής. Την παραμονή τής «πτώσης» τής Αντζαμπίγια, ο Νάσερ είχε μπει στην πόλη από τη νότια πύλη της. Πριν από λίγο μας είχε δηλώσει: «Η πόλη είναι ελεύθερη. Οι στρατιώτες τού Καντάφι είναι έξω, με τα άρματα μάχης τους, και τώρα οι άνδρες μας παίρνουν θέσεις»

Οι δυο αντίπαλοι μοιάζουν ως προς τον λόγο που εκφέρουν. Ενώ ο Καντάφι κατηγορεί τους αντάρτες ως ξένους πράκτορες, ως τοξικομανείς, ως μέλη τής Αλ Κάιντα, οι αντάρτες, από την δική τους πλευρά, τον θεωρούν σύμμαχο τού Ισραήλ. Μας υποβλήθηκε ακόμη και το ερώτημα αν ήταν αλήθεια πως ο ισραηλινός στρατός είχε φτάσει στην Βεγγάζη για να προσφέρει βοήθεια στις κυβερνητικές δυνάμεις! Βεβαίως από την πλευρά των ανταρτών, η έμφαση πέφτει κατά προτίμηση στη χρησιμοποίηση ξένων μισθοφόρων — όπως συμβαίνει με τον Σαλέμ Λαρίφι από την Μπρέγκα.

«Κατά τη διάρκεια τής ημέρας, όσο οι Λίβυοι στρατιώτες ήταν παρόντες, τα πράγματα ήταν ακόμα εντάξει. Αλλά το βράδυ έρχονταν οι Μαύροι από το Τσαντ. Έψαχναν να βρουν ναρκωτικά για την προσωπική τους κατανάλωση». Ωστόσο, ο Μοχάμαντ Σαλάμ επιχειρεί να μετριάσει τις εντυπώσεις από τις δηλώσεις αυτές — αλλά αυτός αποτελεί μια κάπως ειδική περίπτωση. Όταν οι κανταφικοί μπήκαν στην Αντζαμπίγια, όπου αυτός ζει, ο Μοχάμαντ δεν διέφυγε προς τον Βορρά, προς την κατεύθυνση τής Βεγγάζης, αλλά προς τα δυτικά. Βρήκε καταφύγιο στη Μπρέγκα, γιατί, όπως δηλώνει: «Το ίδιο μου κάνει είτε είναι κανταφικοί είτε αντι-κανταφικοί. Εκείνο που μετράει είναι η ασφάλεια». Είδε σίγουρα Αφρικανούς, αλλά αναμιγμένους με άλλους Λίβυους. Εκείνο όμως που έκανε κυρίως εντύπωση στον εικοσιδυάχρονο νεαρό ήταν οι περιπολίες στους δρόμους «και ο τρόπος με τον οποίο μας ρωτούσαν «αν ήμαστε με τον Καντάφι», αναγκάζοντάς μας μάλιστα να τοιχοκολλούμε την φωτογραφία του στις πόρτες των σπιτιών».

Από τη Βεγγάζη ως στην Μπρέγκα, και μέσω τής Αντζαμπίγια, ο δρόμος είναι καθαρός. Δεκάδες και δεκάδες αυτοκίνητα, φορτηγά, άρματα μάχης βρίσκονται εγκαταλειμμένα στη μέση ή στις άκρες τού δρόμου. Η προέλαση των ανταρτών είναι δυνατή μόνον χάρις σε όλο και πυκνότερα αεροπορικά χτυπήματα, που χθες διεξάγονταν υπό την αιγίδα τής συμμαχίας, σήμερα υπό την αιγίδα τού ΝΑΤΟ. Αυτό είναι κάτι που το παραδέχεται ακόμα και ο περήφανος Ισμαήλ, που στο μεταξύ δεν έπαψε να βγάζει λόγους στους νέους. «Τα γαλλικά αεροπλάνα έκαναν τη νύχτα μέρα» λέει με ενθουσιασμό. «Βομβάρδιζαν για τρεις σχεδόν ώρες» τη νύχτα τής Παρασκευής προς το Σάββατο. «Τα αεροπλάνα χτυπούσαν μέχρι τις 5 το πρωί» διευκρινίζει ο Λαμλούν που ήρθε από το Τομπρούκ. «Τότε μόνο μπορέσαμε να μπούμε στην Αντζαμπίγια». Στο στόχαστρο ήταν οι φάλαγγες τού Καντάφι που είχαν στο μεταξύ ανασυνταχθεί. Τα αεροσκάφη των δυνάμεων τής Γαλλίας, τής Βρετανίας και τού Κατάρ χτυπούσαν αδιακρίτως. Ένας πύραυλος πάγωσε κάθε κίνηση.

Η ιδέα τής ζώνης απαγόρευσης πτήσεων δεν ήταν παρά η πρώτη φάση στα πλαίσια ενός πολύ ευρύτερου σχεδιασμού. Δεν υπάρχει πλέον αμφιβολία ότι μετά από την ανάληψη από το ΝΑΤΟ των επιχειρήσεων οι δυνάμεις του θα συνοδεύσουν τους αντάρτες μέχρι τις πύλες τής ήδη βομβαρδισμένης Τρίπολης. Η Γαλλία ανακοίνωσε ότι κατέστρεψε πέντε αεροπλάνα και δύο ελικόπτερα κοντά στη Μισράτα (μεταξύ Σύρτης και Τρίπολης), αλλά επρόκειτο για ακινητοποιημένα στο έδαφος αεροσκάφη! Ενώ παραδόξως δεν έχουμε λάβει μαρτυρίες από την Αντζαμπίγια που να αφορούν το διάστημα που βρίσκονταν εκεί τα κυβερνητικά στρατεύματα, υπάρχουν αντιθέτως πολυάριθμες μαρτυρίες από τη Μισράτα που όμως δεν είναι δυνατόν να επαληθευθούν. «Άρχισε να φυσάει ο άνεμος τής αλλαγής» δηλώνει ένας εκπρόσωπος των ανταρτών, χωρίς όμως να διευκρινίζει από και προς ποια κατεύθυνση.

Ειδικός απεσταλμένος στην Αντζαμπίγια και Μπρέγκα (Λιβύη)

Advertisements
 
Σχολιάστε

Posted by στο 30/03/2011 in Πολιτική

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s